TAK

Tak

takie nieprzewidywalne

Tak

słowo fenomenalne,

Tak

poddane nam bezgranicznie

Tak

odpowiadające ironicznie.

Tak

niebezpieczeństwo zapowiada

Tak

ogromna pokusa

Tak

już nadciąga zagłada

Tak

każdego porusza

Tak

doprowadza do rozpaczy

Tak

zupełnie bezlitosne.

Tak

wyrzuca nas z pracy

Tak

jakże wyniosłe.

Tak

lekceważone

Tak

niedocenione,

Tak

ciągle w nas umiera

Tak

i ożywa na nowo

Tak

sakramentalne słowo.

ĆPUN

to nie dla mnie określenie,

dla mnie cisza i książka,

w tym znajduję ukojenie;

Dnia, nocy, godziny

bym nie przeżyła,

gdybym swych oczu w kartach książki

nie zanurzyła;

Gdy jest mi źle i

świat na mą głowę wali się,

siadam w najgłuchszej ciszy

i biorę w ręce książke- inny świat

odmienny od mojej i twojej

nędznej rzeczywistości,

i tak czytam aż do

zdrętwienia kości;

Potem chwila przerwy,

gryzę paznokcie

gdy zżerają mnie nerwy, emocje,

i znów to samo robię,

ściszam co tylko mogę

i tonę w oceanie szeleszczących książek...

?

A gdybym..

(nie!)

może jednak...

(nie, nie!!)

Gdybym zrobiła, gdybym powiedziała, gdyby coś mi się stało...

Nikt by nie wiedział, choć każdy by słuchał, lecz któżby usłyszał?

Wołanie o pomoc, krzyk mojego wnętrza.

I któżby mi pomógł podnieść się z kolan, i cieszyć się życiem, i spać spokojnie?

I nie bać się nadchodzącego dnia, i myśleć jak człowiek, nie jak istota niewidzialna.

I mówić to co chcę, wyrażać to co czuję bez zbędnej cenzury moralności

by nie żyć ciągle w przenośni? By nie stosować słów innych niż te najprawdziwsze?

I któżby pokazał mi jak mam żyć z radością i wierzyć w siebie,

docierać do celów, odkrywać talenty, wywoływać uśmiechy na twarzach przyjaciół?

Któżby mi pomógł, któżby usłyszał, któżby zrozumiał

(nie, może lepiej nie!)

no gdybym...

to była ja, a nie słowa?

NIE

Nie

słowo twarde i mocne

Nie

jakże krótki to wyraz

Nie

słowo bardzo pomocne

Nie

to na pewno nie miraż.

Nie

to słowo asertywne

Nie

bezdźwięczne i smutne

Nie

przeciwstawia nam się.

Nie

a czemuż go nie lubimy?

Nie

za nic go nie chwalimy?

Nie

tyle nam w życiu pomaga

Nie

potrafi też zranić

Nie

prawdy od nas wymaga

Nie

uparte aż do granic

Nie

ratuje życie

Nie

i je odbiera

Nie

jak taka grypa

Nie

opętał świat

Nie

któż jego prawdziwą wartość zna?

Notka testowa, sprawdzam jak to działa.

Witajcie fani i antyfani, przyszli wielbiciele i szydercy.

Witaj internetowa pustko.