"Często myśl o tym, jak szybko ulega porwaniu i znika to, co jest i co się dzieje. To, co jest - jak rzeka - nieprzerwanie płynie. Skutki ulegają ciągłym zmianom, a przyczyny tysięcznym zwrotom. Nic prawie nie ma stałego. A w pobliżu przepastna jest nieskończoność przeszłości i przyszłości, w której znika wszystko. Jakże więc nie nazwać głupcem tego, kto się tymi rzeczami pyszni albo o nie stara (...)

"Mnie to wszystko jedno, kto będzie panował nad światem, żeby tylko raz wreszcie dali człowiekowi spokój"

W taką pogodę jak ta życie w biurze przypomina senną marę. Ludzie snują się półprzytomni i otumanieni. Każdy na własne sposoby walczy z przemożną chęcią zamknięcia oczu i odpłynięcia w objęcia Morfeusza. Kawa jest oczywiście najpopularniejszą formą oporu. Oprócz tego małe spacery na ploteczki, płukanie twarzy wodą, a nawet gimnastyka. Są jednak i tacy, którzy w zaciszach swoich pokoi z głową wtuloną między scianę a oparcie fotela wsłuchani w kojący szum komputera oddają się mniej lub bardziej udanej drzemce. Marazm paraliżuje i nie pozwala pracować, a człowiek w oczach swoich kolegów i w ich spowolnionych ruchach odnajduje usprawiedliwienie i pociechę dla swojego własnego rozmemłania...

- Każdy mądry człowiek wie, że życie jest piękne i celem wszystkiego jest osiągnięcie szczęścia - oświadczył ojciec przyglądając się trójce ślicznotek. - Ale w końcu tylko głupcom się udaje. Jak to wytłumaczyć?

No właśnie jak?

Życie składa się z nieustannych powtórzeń, ale w końcu wszystko i tak pozostaje zapomniane

Właśnie jestem w trakcie lektury ostatniej książki Pamuka i jak zwykle się nie zawiodłem, a moje marzenie ,by zwiedzić Stambuł jeszcze wzrosło.

- Polack, myślisz, że jest Bóg?

[...]

- Jeżeli jest, to musi być cholernym sukinsynem...

NO, teraz to jest chorobowe! Dzisiaj obudziłem się już w dobrej formie. Jedynie co mocno mi dokucza to katar. Żadnego bólu gardła, głowy, szczęki, kości:D Więc dzisiaj mogę: poczytać, popisać, pooglądać, pójśc na mały zakup (dzisiaj na obiad zrobię naleśniki)... Czyli jednak możliwe jest wymarzone chorobowe:D

Normalni ludzie nie piszą powieści. Pisarze to zboczeńcy, maniacy a niejednokrotnie pederaści.

To z serialu Zmiennicy.

I zachorowałem... Uwierzycie! W taką pogodę? Przy 35stopniowym upale mnie napieprza gardło, z nosa cieknie a głowe mam jak Zeppelin... Utknąłem w domu, a raczej w wielkiej puszce, w której temperatura pojedyńczego mieszkania osiąga poziom wnętrza tosteru... Nigdy nie myślałem, że to powiem, ale w pracy to przynajmniej klime mam.... Ych i co gorsze. Jak człowiek siedzi w robocie to myśli czasem jak fajnie by było zachorować. Trochę bym poleżał w domu, poleniuchował, poczytał, pooglądał telewizornie, na necie posiedział. Taa... To może i jest wykonalne, ale jak się pójdzie na chorobowe jako zdrowy... Bo w moim stanie mogę tylko drzemać, smarkać, brak proszki od bólu i może oglądać filmy, ale bez skomplikowanej fabuły, bo nie nadążam. O pisaniu recenzji też nie ma mowy, tak jak i o czytaniu... Więc tylko snuje się po pustym mieszkaniu jak duch i wymyślam sposoby jak tu się schować przed upałem i masakrycznym bólem głowy... Taa już nigdy nie zamarze o chorobowym....

-Jak tam weekend minął?

- Był tak intensywny jakby go w ogóle nie było...

Teraz to już tak nie brzmi. Ale jakbyście usłyszeni ten ton skazańca, pełen marazmu... Ten człowiek jest jedynie zadowolony jak cały weekend leży (najlepiej prze tele). Tak wtedy to jest wypoczynek... Urząd przekształca niektórych ludzi jak u Kafki, że już nie są w stanie funkcjonować poza biurem inaczej jak w nim samym... Pewnie nawet powietrza potrzebują biurowego:D