Katyń – bestialskie miejsce kaźni zapisało się w pamięci wszystkich. 10 kwietnia 2010 roku na lotnisku Smoleńsk – Siewiernyj rozbił się polski samolot rządowy z 96 osobami na pokładzie, udającymi się na obchody 70. rocznicy zbrodni katyńskiej. Książka „96 końców świata” to opowieść o przeżyciach tych, których najbliżsi zginęli w tej katastrofie.

W każdym z piętnastu rozdziałów Jerzy Andrzejczak wspomina wszystkich tragicznie zmarłych uczestników feralnego lotu. Przytacza bolesne doznania tych, którzy pozostali i opłakują śmierć najbliższych. Opowiada o pierwszych chwilach niepewności i strachu. Opisuje próby pogodzenia się z zaistniałą sytuacją oraz żal z nieobecności przy bliskich w chwili ich śmierci.

Wstrząsających wrażeń dostarczają wyznania duszpasterza służb ratownictwa medycznego, który w dwa dni po tragedii znalazł się w Instytucie Medycyny Sądowej w Moskwie, a także wypowiedzi tych, którzy swoje miejsce w samolocie odstąpili innym.

Ponieważ o tragedii pod Smoleńskiem słyszeli wszyscy, książka przeznaczona jest dla każdego. Jej lektura uświadamia, że śmierć jest nieodwołalna i nieodwracalna. Każdy kolejny dzień jest szansą, by najlepiej przygotować się na jej nadejście. Niech pamięć o tych, którzy zginęli, ponieważ byli pasażerami lotu 101 Warszawa – Smoleńsk wyzwoli w nas pragnienie dobrych czynów. Starajmy się tak żyć, aby piękne były wspomnienia, jakie po nas zostaną.

Trwający nieprzerwanie od dwóch tysiącleci Kościół świadczy o autentyczności nauki głoszonej przez Chrystusa i Jego następców. Słowa skierowane do Apostołów: „Idźcie i nauczajcie wszystkie narody” (Mt 28, 19) wskazują na sensowność chrześcijańskiego posłannictwa. Książka „1001 faktów z historii Kościoła” jest wędrówką przez kolejno następujące po sobie wydarzenia, składające się na całość historii zbawienia.

Do wydarzeń starotestamentalnych dopasowane zostały epizody datujące się na czasy przypadające po narodzeniu Chrystusa. Swymi refleksjami Natale Benazzi dotyka obrony orędzia zbawczego, dialogu międzyreligijnego, a także stanowiska zajmowanego przez Ojców Kościoła, papieży i historyków. Czytelnik pozbywa się wielu wątpliwości dotyczących wyświęcania kobiet i ekskomuniki, reformatorów, zgromadzeń zakonnych i klasztorów. Wspomnieć również trzeba o historii konkordatów, dokumentach papieskich oraz systemach politycznych.

W aneksie umieszczono „Indeks osób, miejsc i niektórych wydarzeń” z adnotacją, w którym artykule czytelnik odnajdzie wyjaśnienie poszukiwanej kwestii. Pomimo tego, że książka „1001 faktów z historii Kościoła” to lektura specjalistyczna, przeznaczona jest nie tylko dla teologów. Napisana językiem przystępnym pozwala na to, by każdy poszukujący znalazł w niej informacje wyjaśniające zawiłe problemy związane z wiarą. Odtworzenie wydarzeń ma na celu pogłębienie wiary wierzącego, zminimalizowanie niewiary niewierzącego, utwierdzenie na drodze prawdy tych, którzy wątpią i poszukują. Książka jest więc przeznaczona dla nas wszystkich. Warto po nią sięgnąć.

Trudno wieść życie bez obecności matki. Jeszcze trudniej chrześcijaninowi pokonać przeciwności dnia codziennego bez udziału Maryi, towarzyszącej nam na drodze do wieczności. Ksiądz Jan Twardowski poświęca „Kilka myśli” Tej, która jest Pośredniczką między Bogiem a ludźmi. Będąc Matką Bożego Syna jest dla nas najlepszym wzorem do naśladowania.

Autor w pięknych słowach zachwyca się tajemnicą Wniebowzięcia, ciesząc się na spotkanie z Matką w niebie. Analizuje tekst Godzinek o Niepokalanym Poczęciu NMP oraz wskazuje na Matkę Bolesną, którą pod krzyżem Jezus ofiarował każdemu z nas. Rozwiązuje zagadkę różańca, nadając sens słowom „Zdrowaś Maryjo”, podaje szczegóły dotyczące powstania modlitwy „Anioł Pański” oraz różnice w spojrzeniu na Matkę Bożą przez katolików i protestantów.

Bez względu na to, do której z tych grup zalicza się czytelnik, warto pokochać i naśladować Maryję, będącą wzorem autentycznej miłości.

Umysł dziecka nie jest w stanie zrozumieć trudnych zasad chrześcijańskiego życia w sposób właściwy ludziom dorosłym. By najmłodsi czytelnicy mogli uwierzyć w to, co im przekazujemy, koniecznym jest dotarcie do nich poprzez przykłady nawiązujące do konkretnych sytuacji życiowych.

Magdalena Kuczyńska w zabawny sposób sformułowała najważniejsze prawdy naszej wiary. Forma wiersza i proste rysunki okazały się pomocne w osiągnięciu celu. Kolejnym literom polskiego alfabetu autorka przyporządkowała wydarzenia biblijne, których treść z pewnością zainteresuje nawet małe dziecko. Rozpoczynając od faktów starotestamentalnych, płynnie dotarła do najważniejszego wydarzenia w dziejach świata.

Przejście przez wydarzenia biblijne pomoże młodemu czytelnikowi pojąć, że wielka miłość Boga do człowieka jest przeznaczona dla każdego z nas. Warto więc być „Z alfabetem religijnym na ty”, by móc niejeden jeszcze raz wracać do prostych i jasnych myśli, ułatwiających ziemską wędrówkę.

Psychika dziecka wymaga obrazowego przedstawienia rzeczywistości. Ines Krawczyk w sposób zabawny i przystępny wyjaśnia dzieciom trudne do zrozumienia prawdy wiary chrześcijańskiej. Wraz z Wojtkiem i jego Aniołem Stróżem Korneliuszem, udajemy się „w podróż” do miejsc i wydarzeń bezpośrednio związanych z historią zbawienia. W każdym z nich bohater odnajduje jedną literę szyfru.

Po złożeniu w całość wszystkich odnalezionych liter, zaszyfrowana historia zbawienia zostaje odtajniona. Poznane w ten sposób wydarzenia zbawcze układają się w całość, dzięki czemu młody czytelnik z pewnością nie zapomni, że Chrystus narodził się, umarł i zmartwychwstał dla naszego zbawienia.

Nie ma wątpliwości, że Teresa od Dzieciątka Jezus jest niezwykłą świętą. Potrafi zachwycić każdego swoją pokorą, ufnością, prostotą i niczym nieograniczoną miłością. Marc Joulin prowadzi czytelnika „małą drogą” świętej z Lisieux. Rozpoczyna od opisu dzieciństwa, z którego dowiadujemy się o jej głębokiej żarliwości religijnej i wrażliwości serca, podaje trudności związane z uzyskaniem zgody na wstąpienie do klasztoru oraz szczegóły dotyczące codziennego życia w Karmelu.

Zasadniczym elementem rozważań jest „mała droga” świętej z Lisieux. Teresa odkryła swoją małość, polegającą na całkowitym i bezwarunkowym uzależnieniu od Chrystusa. Każde jej działanie i wszystkie postawy były realizacją „małej drogi”. Uwaga czytelnika zwrócona jest na jeszcze jeden szczegół, ubogacający biografię świętej: ona sama oddała się na ofiarę Miłosiernej Miłości Boga, chcąc w zamian otrzymać Jego samego na wieczność.

Warto, by głębia „małej drogi ufności i miłości” dotarła do każdego – bez wyjątku – człowieka.

Sanktuarium w Lourdes jest jednym z największych na świecie ośrodków kultu maryjnego. Tam Matka Boża objawiła się czternastoletniej pasterce z Bartrès, Bernadetcie Soubirous. W „Duchowej drodze wizjonerki z Lourdes” zostały omówione główne kierunki jej życia modlitewnego. Ta, która od początku podążała drogą niewinności, prowadziła ukryte życie wewnętrzne i dała się prowadzić „ścieżką czystej wiary i czystej miłości”.

Po zapoznaniu czytelnika z trudnościami, z jakimi borykała się święta, autor przechodzi do okresu objawień. Opisując spotkania przy Grocie Massabielskiej, wyszczególnia ich liczbę i dokładne daty, jednak skupia się nade wszystko na objawieniu trzecim, ósmym, dziewiątym i szesnastym.

Kolejne rozdziały poświęcone są życiu ukrytemu Bernadetty, cudownym uzdrowieniom, cierpieniom i śmierci. Droga „czystej miłości” niech będzie dla nas zachętą do powierzania siebie samych w opiekę Maryi Pannie. Bądźmy – jak Bernadetta – świadkami Bożej Miłości i wytrwajmy w tej Miłości do końca.

Życie każdego człowieka jest darem dla nas wszystkich. Prawdę tę doskonale rozumiała i praktycznie się do niej stosowała siostra Emmanuelle. Ta francuska zakonnica ze Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Syjonu nie bez powodu nazywana jest „drugą Matką Teresą”. W swojej książce analizuje ubóstwo z jego wielorakimi aspektami.

Niesprawiedliwością i skandalem nazywa różne formy ubóstwa. Analizując jego głębię, próbuje sięgnąć do źródeł i znaleźć przeszkody stojące na drodze sprawiedliwej równowagi w świecie. Rozważa możliwości uskutecznienia akcji humanitarnej.

Podając jako wzór Matkę Najświętszą, dodaje otuchy wszystkim odrzuconym i cierpiącym, doceniając ich bogactwo w oczach Boga. Również Chrystus wybrał słabość jako sposób działania, dlatego najbardziej owocna jest służba ludziom biednym i opuszczonym. Warto więc zanurzyć się w miłość, bowiem poszukiwanie królestwa Bożego wymaga duchowego ubóstwa, a dążenie do wspólnego dobra obdarza bogactwem istnienia.

Więź małżeńska jest darem, który dla obojga małżonków stanowi element warunkujący trwałość i nierozerwalność. Ojciec Pilśniak pracujący od dwudziestu lat w duszpasterstwie małżeństw w różnym wieku i o różnym stażu, podkreśla, że motywem do zawarcia małżeństwa powinno być pragnienie podarowania współmałżonkowi daru z samego siebie. W przeciwnym wypadku dojdzie do przerwania jedności z Bogiem, który daje siłę wytrwania i odtwarzania wspólnoty w trudnych chwilach.

Autor skupia swoją uwagę na problemie antykoncepcji, ustosunkowuje się do celibatu, rozpatruje kwestię czystości i pożądliwości, omawia przyczyny kryzysu małżeńskiego oraz rozpadu małżeństwa. Na powyższe problemy, trudności i kłopoty podaje gotową receptę. Według niego dążeniem, które przynosi owoce jest budowanie jedności, a punktem wyjścia – nieustanny dialog. Niech lektura „Krótkiej kołdry” uświadomi wszystkim małżonkom, że szczęście i trwałość można osiągnąć poprzez darowanie siebie drugiemu.

Bycie chrześcijaninem oznacza trwanie przy Panu w każdej chwili ziemskiego życia. Lektura książki „Z powodu Jezusa i Ewangelii” jest okazją do poznania działalności brata Morisa, który nigdy nie zawahał się stanąć po stronie Chrystusa i Ewangelii.

W swojej autobiografii pisze o okolicznościach podjęcia fundamentalnej decyzji. Wiele uwagi poświęca modlitwie w samotności oraz wędrówkom na pustynię. Uczy właściwego podejścia do odpowiedzialności. Analizując wraz z nim kolejne lata zakonnego życia, czytelnik ma okazję przekonać się, jak ogromne znaczenie ma „powołanie kontemplacyjne na drogach ludzkich za Chrystusem z Nazaretu”.

Formuła „Z powodu Jezusa i Ewangelii” w zdecydowany sposób wpłynęła na życie brata Morisa. Niech każdy z nas znajdzie dla siebie życiowe motto, które zaowocuje właściwymi wyborami.