Kto z Was wie, czym jest przyjaźń?


Ja zawsze sądziłam, że jest to uczucie, więź jaka łączy ludzi, podobieństwa charakterologiczne, wspólne pasje i zainteresowania. Wy też myślicie podobnie? To chciałabym Wam moi mili powiedzieć, że to nie wszystko. Istnieje jeszcze jeden rodzaj „przyjaźni”. Oczywiście z tą prawdziwą nie ma ona nic wspólnego. Na naszym pięknym globie żyją sobie bowiem osoby, dla których przyjaźń i bezinteresowność nie ma znaczenia. Najlepszym kandydatem na przyjaciela jest ten, kto w danym momencie może zaoferować najwięcej i wcale nie chodzi im o to, że mają kłopoty i szukają pomocy duchowej. Oni nieustannie nastawieni są na zysk. Za prezenty, pieniądze, czy inne materialne zyski będą się uśmiechać i kadzić miłymi słówkami, tumanić komplementami, śmiać się z mało zabawnych żartów i okazywać wszelkie możliwe dowody swojej przyjaźni i oddania. To ludzie z premedytacją planujący swoje zachowania tylko z chęci uzyskania czegoś od drugiej osoby. Lecz gdy tylko sponsora nie ma w pobliżu, to całe otoczenie dowiaduje się kim jest ta osoba, jakie ma wady, słabości i tajemnice. Nazwą najgorszymi, powiedzą że nienawidzą, by już chwilę później kolejny raz, jak tania dziwka mizdrzyć się za kilka błyszczących monet.
Uważajcie na takich „uroczych przyjaciół”, bo oni bardzo szybko znajdują sobie kolejną ofiarę, a tzw. „wchodzenie kilka razy do tej samej rzeki” to dla nich także żaden problem.
I co najważniejsze, pamiętajmy i dbajmy o tych prawdziwych, których mamy obok siebie, którzy lubią nas za to kim jesteśmy, a nie za to ile posiadamy.

 ,, Są takie dni w tygodniu, że nic mi  się nie  układa,
               I jak na złość wypada wszystko z rąk...'

    ... są takie dni, gdy budzę się z bólem głowy,.. z rozpaczą w oczach
  stwierdzam, że ta plama na dywanie to woda z wywróconego bukietu,
  za oknem buczy śmieciarka, a w łazience właśnie spaliła się żarówka...
    ...są takie dni, gdy zamiast cukru sypię do herbaty sól, gdy zamiast
  chrupiących bułeczek mam  razowe sucharki, a po maśle została tłusta
  plama...
   ...są takie dni, gdy koty niemiłosiernie plączą się pod nogami, małolata
  pyskuje od rana, a pan z administracji właśnie roznosi nowe rachunki...

      ,, Są takie dni, gdy z nieba kapie deszcz,,,
         nie mówię wtedy nic, telefon milczy też...'

   ...są takie dni, że nie tylko z nieba kapie deszcz, że smutek ogarnia
  mnie, że nie mogę sobie znaleźć miejsca, że sama nie wiem czego chcę.

   ,, Zasłaniam wtedy okna, w najdalszym kącie siadam
              i sama z sobą chcę do ładu dojść...'

   ... zapalam wonne świece i otulona cieplutkim kocykiem, z lampką koniaku z amaretto w ręce, z kocurkami przy boku,
 słucham  muzyczki, dopóki nie przyjdzie ukojenie i uspokojenie...

   ,, Zamykam wtedy drzwi, po prostu nie ma mnie...'

...a potem długo w nocy nie mogę spać i piszę notki...




Otwieram drzwi  moich lektur. Wypadają...(E. Lipska)

No cóż, kobiety przemierzają trudne, tajemnicze drogi życia. Przecierają oczy i szlaki. Nie jest łatwo kobiecie dzisiejszej, pracuje, wychowuje, krząta się z kąta w kąt… na dwóch etatach…...

Zauważ kobietę ... nie tylko od święta…!Ona jest… przeciera nie tylko kurze na półkach, ale także czasem przeciera oczy ze zdziwienia…wytrzymuje te gromy i iskry …łagodzi je swoim spojrzeniem… czytając i gotując jednocześnie dziecku , w międzyczasie podkreślając to i owo w życiu …i w czytanej bajce..., miesza nieźle tę zupę na obiad…codzienny  to już wyraziste spojrzenie...bez jakiegokolwiek tumanu kurzu … przyprawione wyśmienicie… wymieszane uśmiechem swojej kobiecości i niepowtarzalności. Bo jesteśmy niepowtarzalne,  … tak jak mężczyźni.

Ach... te kobiety. Połówki całości…
 

Ballada dla Śpiącej Królewny

http://www.youtube.com/watch?v=4VHMKp4Uvm4&feature=channel

Czasem życie człowieka
przypomina koronkową tkaninę. Jest osnowa, są nici i wiele elementów
ozdobnych. Osnowa jest tym z czym się rodzimy, co mamy dane na starcie.
Potem czas i ludzie wpływają na nasze życie dodając kolejne nici i
kolejne wątki. Czasem sami tkamy swoje tkaniny, a czasem pozwalamy by
wątki tworzyły się bez naszego udziału. W tej tkaninie jest sporo
pięknych koronkowych motywów – to wspomnienia i marzenia. Tkanina
jak każda inna podatna jest na rozdarcie i zniszczenie. Dlatego część
swego czasu poświęcamy na konieczne naprawy. Kilka dodatkowych splotów
tu, albo zszycie rozdarcia tam. Moja
tkanina też jest taka. Łatam ją od kilku lat bardzo starannie. Aż
przyszedł czas gdy spoglądając na nią odnoszę wrażenie, że więcej na
niej łat niż właściwej tkaniny. Dlatego teraz staram się po prostu tkać
nowy fragment, który ma zastąpić większość łat. Tylko tyle i aż tyle. 

Literatura piękna koncentruje się na opisywaniu początku i końca
miłości, ponieważ to właśnie wtedy dzieją się "ekscytujące" rzeczy.
Bardziej prozaiczny okres pomiędzy - twórcza walka o utrzymanie miłości
na czas trwania związku, która  mogłaby być bardzo interesująca dla
czytelnika,  - jest zazwyczaj pomijany. Pisarzowi trudno jest
udramatyzować ten okres. A jednak trwała miłość jest niemal dla
wszystkich zjawiskiem niezwykle interesującym


Kiedy myślimy o miłości, mamy skłonność do myślenia
raczej o otrzymywaniu niż o dawaniu. "Kochasz mnie" - to pytanie, które
często zadajemy drugiej osobie, kiedy jesteśmy nieusatysfakcjonowani.
Czy miłość może trwać, kiedy jedna strona daje o wiele więcej niż
druga? Oczywiście, wszystko może się przydarzyć. Możecie spotkać osobę,
która prosi o bardzo mało. Nie może jednak liczyć na to, że będzie
przez dłuższy czas otrzymywać tyle miłości, ile chcesz, jeżeli nie
dajesz w zamian choć trochę. Zarówno miłość jak i przyjaźń - to ulice
dwukierunkowe. Przyjmowanie miłości to także sztuka. Nauczenie
przyjmowania jej z godnością jest bardzo pomocne we wszystkich
związkach.

http://pl.shvoong.com/books/romance/1979450-cheri/

...

" Nie liczę godzin i lat...to życie mija nie ja...

Obijam się dzisiaj o mury zwykłej egzystencji,przetrwania, bytowania ... nakładam jednak ciągle skrzydła nadziei..
…Mam przed oczyma piękną reprodukcję obrazu van Gogha Słoneczniki tuż przy biurku…..czasem obraz pomaga barwić słowa, rozpromienia te promyki słów …jak tu się nie uśmiechnąć …przymykam oczy …i oczyma wyobraźni wędruję po ogrodach pełnych uginających się słoneczników, … to tylko moment, chwila, ale jakże potrzebna, jakże barwna w kolorze, chwila wyobraźni, pozwala na malowanie tego obrazu piękna gdzieś tam wewnątrz nas samych, pozwala przenieść się w te ogrody …hm…pewnie każdy z nas ma swój sposób na odpoczynek po pracy…często tak jest, że jeszcze nuta pogodnej muzyki, chwila maźnięcia piórem, lub głośniejszy stukot klawiatury … pozwala domalować chwile zatrzymane, chwile odpoczynku po pracy, chwile piękna odczuwanego, zatrzymanego, oddanego.

”Budząc się rano, pomyśl jaki to wspaniały skarb żyć, oddychać i móc się radować.”

To Marek Aureliusz już to odkrył..uśmiecham się i ja to tych myśli
zachwytu nad tą jedną chwilą przebudzenia do życia. Każdy przecież może ten zachwyt światem dostrzec… wystarczy przebić się przez zasłonę mgły codziennego trudu, problemów…i tak naprawdę iść pod wiatr ufając bezgranicznie tej chwili, która przecież sama się pisze w nas i wokół nas…wysyłając nawet puste koperty…treść listu w nas jest zapisana już dawno…kolorowym atramentem i wiecznym piórem Więc po co się martwić.
Wystarczy czytać to życie, tę chwilę zapisu, to niebo błękitne z treści listu życia i nuty śpiewnej słonecznej duszy.

Wrzucić małe ziarenko Dobra do ogrodu świata…wkładam okulary szczęścia i słucham, patrzę, reflektuję dobre myśli… wtedy piszę, a raczej pisze serce we mnie …hm…każdy z nas ma w sobie takie ziarenko, zalążek dobra. Wtedy on pęcznieje rośnie, rozlewa się wylewa na zewnątrz, wędruje dalej i dalej w drodze... niemalże rozkwita tym uśmiechem. Wtedy śmieją się wszystkie trawy, drzewa, kwiaty, wtedy i szara codzienność zakwita pięknem . Wtedy to proza życia zaczyna pachnąć poezją dobra…To się wyczuwa już na progu tych uchylonych drzwi…wtedy wpuszcza się światło do swojego mieszkania, tam rodzi się poezja słowa, ubiera kształt najrozmaitszy, to przecież ogród szczęścia …upajam się wtedy zapachem kwiatów rosnących w ogrodzie - stokrotki, fiołki, kaczeńce i maki…” polne kwiatki naszej drogi…ach życie …jest cudowną drogą, której jedynym drogowskazem właściwym w nas jest miłość do każdego stworzenia, to właściwy szlak, droga może...wskazująca niebo.
"Zostawmy wszystko niech mówi serce…" śpiewają Wilki... tak jest…chwytamy serce…to ono w jakiś niezrozumiały sposób patrzy …ono przemawia i ciałem i duchem i oczyma, całym biciem...całym sobą… spojrzeniem, zadziwieniem, uśmiechem, gestem, dobrem, czułością… to bardzo…bardzo…piękna żywa nuta brzmienia.
Życie jest piękne i ma sens w każdej chwili trwania.