Codziennie przewaznie do godziny siedemnastej emanuję pozytywną wibracją; dlaczego do 17? Nie mam pojęcia, wszakże po godzinie 17, kiedy zaczyna zapadać zmrok wszystkoze mnie ulatuje, całą moja dobra energia. Zaczynam bać się coraz więcej rzeczy. Czuję w powietrzu masę zmian, nie wiem jeszcze jakich, pozytywnych, negatywnych? nie ważne, chyba wolę nie wiedzieć. Mimo wszystko wolę zaskoczenie. W końcu wszystko jest dla nas swego rodzaju ewenementem. Najzabawniejsze jest to, ze od pewnego czasu naprawdę mało pamiętam; zapominam nie tylko o rzeczach skomplikowanych, o których niestety mam prawo zapomnieć, zapominam o rzeczach naprwdę istotnych, i to najbardziej mi przeszkadza. Próbuję wszystko zapisywać, ale podczas pisania zapominam 70% tego, co chciałam przełożyć na papier. Zabawne.