...jest potrzebna i daje szczeście...jakkolwiek tendencyjnie to brzmi. Jest cnotą w pełnym tego słowa znaczeniu. Ale pociąga za sobą rezygnację z błyskotek erudycji i poklasu. Moralna sroka, lubiąca piękno automartyrologii nie chce rezygnować z komfortu cierpienia za miliony. A pokora oznacza cierpienie za siebie; świadome wzięcie na barki własnych problemów, bez zasłony dymnej powierzchownego przeżywania cudzych dramatów. 

Dlatego właśnie nie lubię pokory... zbyt blisko jej do prawdy... której najwyraźniej też nie lubię tak bardzo jak sądziłem.