Okładka książki - Czas i opowieść. Tom 1. Intryga i historyczna opowieść

Czas i opowieść. Tom 1. Intryga i historyczna opowieść

Wydawnictwo: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego
Data wydania: 2008
Kategoria: Socjologia, filozofia
ISBN: 978-83-233-2603-8
Liczba stron: 312
Dodał/a książkę: szczepanik

Ocena: 0 (0 głosów)

Paul Ricoeur (1913–2005) to jeden z głównych, obok Martina Heideggera i Hansa Georga Gadamera, przedstawicieli współczesnej hermeneutyki filozoficznej. Autor znakomitych dzieł, poświęcił swoją refleksję analizie podmiotu, jego działania i jego stosunku do czasu (Czas i opowieść, wyd. oryg. 1983, 1984, 1985) oraz nawiązał trwały dialog z psychoanalizą, lingwistyką, strukturalizmem, a także z teoriami społecznymi i politycznymi (L’Idéologie et l’Utopie, 1997). Odnowił również poszukiwania egzegetyczne i biblijne (Myśleć biblijnie, 1998, wyd. pol. 2003; Lectures 3, 1994). Czas i opowieść to po La Métaphore vive kolejna książka, która bada podstawowe zjawisko semantycznej innowacji. Owa innowacja, podobnie jak metafora, polega na wytwarzaniu nowej stosowności sensu za pośrednictwem niestosownej atrybucji. Tak jak opowieść, innowacja to wymyślanie intrygi – cele, przyczyny, przypadki zostają połączone w czasową jedność pełnej i skończonej akcji. Narracja zadaje filozoficzne pytanie o stosunki między czasem opowieści a czasem życia i rzeczywistego działania. Do tej wielkiej dyskusji zaproszono kilka dyscyplin. Są to przede wszystkim: fenomenologia czasu, historiografia i teoria fikcyjnej opowieści. Tom I – Intryga i historyczna opowieść przedstawia twierdzenie Paula Ricoeura, uściślane we wszystkich trzech tomach Czasu i opowieści, że opowieść mieści w sobie trzy mimetyczne związki: z czasem czynu i życiowego doświadczenia, z czasem właściwym budowaniu intrygi oraz z czasem lektury. Książka poddaje ten schemat próbie historii. Dzieło Ricoeura uchodzi za najambitniejszą, najbardziej wszechstronną współczesną, próbę wyjaśnienia związku między czasem i narracją, historią i fikcją, obiektywnym „uczasowieniem” podmiotu i temporalną świadomością. (Z recenzji Prof. dr hab. Elżbiety Wolickiej-Wolszleger) Więcej na stronie www.wuj.pl

Kup książkę

przesuń

Musisz być zalogowany, aby komentować. Zaloguj się lub załóż konto, jeżeli jeszcze go nie posiadasz.

Polecana recenzja

Avatar użytkownika - ankhxxl
ankhxxl
Przeczytane:,
Jak ważne i doniosłe znaczenie ma przyswojenie na grunt język polskiego kolejnego z dzieł Paula Ricoeura wiedzą nie tylko specjaliści – praktycy i teoretycy z różnych dziedzin nauki, ale także entuzjaści filozofii, pochodzący spoza kręgu akademickiego. Bo choć "Czas i opowieść" posiada status podręcznika, budzi niesłabnące zainteresowanie eksploatatorów XX-wiecznej myśli hermeneutycznej.   Pierwsza część tej monumentalnej trylogii – "Intryga i historyczna opowieść", rozwija i w pewien sposób poddaje próbie czasu refleksje zawarte w "La Métaphore vive". Traktując ów tekst za swoistą bazę, konstrukt dla swej metodologii, Ricoeur formułuje tezę o sprzężeniach, jakie następują między dwoma kategoriami: czasem i opowieścią. Wedle słów francuskiego filozofa „czas staje się ludzkim czasem, jeśli jest narracyjnie wyartykułowany, a opowieść zyskuje swe pełne znaczenie, gdy staje się warunkiem czasowej egzystencji”. Jaki epistemiczny trakt przemierza autor do sformułowania tej myśli? Jedną z konstytuant, na których buduje i od których zaczyna swój dyskurs autor "Symboliki zła" jest odnalezienie powinowactwa strukturalnego, wspólnego rdzenia metafory i intrygi. Sens owej nowatorskiej zupełnie z punktu widzenia dotychczasowych badań znaczeniowej koincydencji obrazowo wyrażałaby figura pomostu, którego przęsła: wyjaśnienie i rozumienie ...
(czytaj dalej)

Polecana recenzja

Avatar użytkownika - mrowka
mrowka
Przeczytane:,
Nakładem Wydawnictwa Uniwersytetu Jagiellońskiego ukazała się właśnie monumentalna, zajmująca trzy tomy praca Paula Ricoeura „Czas i opowieść” – książka, która powstawała równolegle z „Żywą metaforą”, a podejmuje zagadnienie semantycznej innowacji. O ile jednak zjawisko to w przypadku metafory (mieszczącej się wśród figur stylistycznych) dotyczy produkowania nowej jakości znaczeniowej „za sprawą niestosownego połączenia”, o tyle w przypadku opowieści (obejmującej działania pisarskie wyższego rzędu i sytuującej się na poziomie „gatunków”) źródłem owej semantycznej innowacji okazuje się intryga: złożenie celów, przyczyn i przypadków w spójną i skończoną całość, charakteryzującą się czasową jednością.   Olbrzymią rolę odgrywa tu akt kreacji – mamy w końcu do czynienia ze zmyślonym układem wydarzeń. Tymczasem pierwszy tom „Czasu i opowieści” każe skoncentrować się tylko na wstępnych wyjaśnieniach, klasyfikacjach i podziałach, które przydadzą się w śledzeniu dalszej części wywodu, ale przede wszystkim na kwestiach historiografii. Ricoeur wzbogaca osiągnięcia narratologii w przejrzystych wywodach przybliżając czytelnikom istotę stosunku opowieści do czasu, ze szczególnym uwzględnieniem historii. Tom pierwszy „Czasu i opowieści”, „Intryga i historyczna opowieść” porusza ...
(czytaj dalej)
Z chęcią zasiądę do lektury
Inne książki autora
Czas i opowieść. Tom 3. Czas opowiadany
Paul Ricoeur0
Okładka ksiązki - Czas i opowieść. Tom 3. Czas opowiadany

Paul Ricoeur (1913–2005) to jeden z głównych, obok Martina Heideggera i Hansa Georga Gadamera, przedstawicieli współczesnej hermeneutyki filozoficznej...

Czas i opowieść. Tom 2. Konfiguracja w opowieści fikcyjnej
Paul Ricoeur0
Okładka ksiązki - Czas i opowieść. Tom 2. Konfiguracja w opowieści fikcyjnej

Paul Ricoeur (1913–2005) to jeden z głównych, obok Martina Heideggera i Hansa Georga Gadamera, przedstawicieli współczesnej hermeneutyki...

Reklamy