Pomarańcza Newtona

Nowy tom Ewy Lipskiej należy do kategorii ważnych książek poetyckich książek, które z każdą lekturą wydają się bogatsze, odsłaniając kolejne warstwy znaczeń. Obrazy, pojawiające się w kolejnych fragmentach Pomarańczy Newtona układają się w migawkowy, niedokończony, a zarazem: dramatyczny i zastanawiający odpowiednik dzisiejszego świata świata widzianego oczami współczesnego człowieka i przefiltrowanego przez jego świadomość. W tym świecie wielkie zderza się z małym, odległe z bliskim, wzniosłe z pospolitym, głębokie z banalnym. Wchodząc w ten świat stajemy się świadkami i uczestnikami niepokojącego spektaklu, w którym jak w wierszu otwierającym tom - pokaz stroju miesza się z pokazem ustroju (ostatniego już krzyku demokracji, jak mówi poetka) spektaklu, który przedstawia ten szczególny moment, gdy W kole historii/pękła oś i tego człowieka, któremu przyszło żyć w tym właśnie momencie.