Mi³o¶æ to uczucie, którymi zakochany cz³owiek potrafi obj±æ nie tylko inne osoby, ale tak¿e wyobra¿enia pewnych spraw, a nawet elementy nieo¿ywione. Kochaæ mo¿na z lub bez wzajemno¶ci wiêcej...
Czy¿ ¿ycie nie na tym polega
a nawet tak siê panoszy
¿e jedno siê traci
a drugie zyskuje -
a ¿e jedni trac± wiêcej
a drudzy wiêcej zyskuj± -
kto wie czy to w ¿yciu
nie jest najwa¿niejsze -
ale wiêcej...
Gdy Iza wróci³a z zaleg³ego urlopu, spotka³o j± zaskoczenie. Prezes zak³adu, który by³ okazem zdrowia, nagle siê rozchorowa³ prawdopodobnie dosta³ zawa³ serca. Natomiast jego stanowisko, obj±³ kto¶ zupe³nie nieznany. Ju¿ na pierwszy rzut oka by³o mo¿na wywnioskowaæ, ¿e facet nie mia³ pojêcia, o powierzonym wiêcej...
O tym, jak wiele w ¿yciu zale¿y od nas, o tym, ¿e "m³odzi" i "starzy" nie ¿yj± w odseparowanych gettach, o przewrotno¶ci losu i przewrotno¶ci dobra opowiada Jolanta Kwiatkowska, autorka powie¶ci wiêcej...
Sztuka pierdzenia ukaza³a siê we Francji w roku 1751. Szybko zdoby³a ogromn± popularno¶æ, a jej najbardziej rubaszne ustêpy czytano na salonach po spo¿yciu ostatniego dania wystawnej kolacji. Lektura dzie³a, wzbudziwszy ¶miech, u³atwia³a trawienie. Dzi¶ jego przenikliwo¶æ doceni± nie tylko amatorzy owej po¿ytecznej sztuki, ale i wszyscy, którzy lubi± podró¿owaæ po krainie absurdu.
Pierre-Thomas-Nicolas Hurtaut – urodzony w rodzinie handlarza koñmi. Pracowa³ jako nauczyciel ³aciny w szkole wojskowej. W roku 1748 napisa³ pierwszy utwór: Voyage d’Aniers (Podró¿ do Aniers), dedykowany pewnej „piêknej damie”. By³a to libertyñska relacja z podró¿y do wsi pod Pary¿em, w której wybuchom namiêtno¶ci ju¿ wtedy towarzyszy³y przejawy gor±co¶ci gastrycznych. Pierre-Thomas-Nicolas Hurtaut interesowa³ siê wieloma dziedzinami wiedzy, st±d spod jego pióra wysz³y liczne utwory o do¶æ du¿ym zakresie tematycznym, na przyk³ad: Coup d’oeil anglais sur les cérémonies du mariage (Angielski rzut oka na ceremonie ¶lubne, 1750); Essais de médecine sur le flux menstruel (Esej medyczny o up³awach miesiêcznych, 1754); Abrégé historique et portatif des rois mérovingiens (Skrócony podrêcznik historyczny o królach dynastii Merowingów, 1775); Dictionnaire des mots homonymes de la langue française (S³ownik homonimów jêzyka francuskiego, 1775), Dictionnaire historique de la ville de Paris et des ses environs (Dykcjonarz historyczny miasta Pary¿a i okolic, 1779). Zmar³ 5 maja 1791 roku.