Ostatnio zyskał sobie ogromną popularność na świecie, a więc i u nas, pogląd, że należy za wszelką cenę dążyć do zrealizowania SIEBIE, cokolwiek to miałoby oznaczać. Zbytnie zaufanie modzie w tym zakresie może nas jednak wyprowadzić na manowce. Realizując SIEBIE, zapominamy, że nie sami jesteśmy na świecie, a nawet (o zgrozo), być może nie jesteśmy na nim najważniejsi. Monika Szwaja w swoich książkach proponuje nieco inne podejście do rzeczywistości. Jej bohaterki, nie zapominając o podstawowej dawce zdrowego egoizmu, są zwrócone na zewnątrz. &„,Mało Używane Dziewice&”,, które założyły Klub z zamiarem czynienia rzeczy pożytecznych to kobiety inteligentne, sympatyczne i &–, choć po przejściach &–, wciąż pozytywnie nastawione do życia. Dostrzegają w ten sposób nie tylko innych ludzi, ale i świat dookoła. A ten bywa fascynujący... autorka, doświadczona reporterka wie o tym od lat. I umie to opisać.
Informacje dodatkowe o Dziewice do boju:
Wydawnictwo: SOL
Data wydania: 2008-07-08
Kategoria: Literatura piękna
ISBN:
Liczba stron: 352
Kup książkę Dziewice do boju
Sprawdzam ceny dla ciebie ...
Cytaty z książki
REKLAMA
Zobacz także
Dziewice do boju - opinie o książce
Książka to drugi tom ,,Klubu mało używanych dziewic". Dodam, iż nie trzeba znać treści z pierwszego tomu, aby zupełnie dobrze zrozumieć drugi. To opowieść o życiu, smutkach i radościach. Autorka pokazuje, że nie ma problemu nie do rozwiązania, a z pomocą przyjaciół można dokonać absolutnie wszystkiego. Książka ta to świetny środek na poprawę humoru. Nie brak też wzruszenia.
Kontynuacja losów czterech przyjaciółek, zmierzająca do szczęśliwego finału, czyli związku z mężczyzną. Każda z nich, aczkolwiek w nieco zaskakujący sposób trafia na tego właściwego. Zabawna, lekka powieść, choć momentami irytująca poprzez zbyt łatwe do przewidzenia zakończenia, zbyt oczywiste sploty zdarzeń i zbyt naiwne przypadki.
Ze Szwają mam tak, że jak zaczynam czytać, to mam wrażenie, że jest nudno, rozwlekle i na niskim poziomie. Ale im dalej, tym bardziej się wciągam i wsiąkam w ten optymistyczny nastrój. I tak było w przypadku tej książki. Ona daje nadzieję, że wszystko się ułoży, nawet jeżeli nic na to nie wskazuje.
Kontynuacja losów bohaterek książki "Klub Mało Używanych Dziewic".
Alina otrzymuje propozycję pracy w klinice zajmującej operacjami plastycznymi dzieci po chemoterapii oraz operacjach usuwania nowotworów. Na rzecz nowego zajęcia porzuca pracę w banku. Zdaje sobie sprawę z tego, że coraz mocniej podkochuje się w swoim szefie- doktorze Orzechowskim. Wie jednak dobrze, że ma on żonę i troje dzieci. Kiedy Alina zaprzyjaźnia się z żoną Orzechowskiego, ostatecznie porzuca myśl o poderwaniu mężczyzny. Chciałaby sobie jednak ułożyć życie z jakimś mężczyzną. Po stronie zysków może zapisać wreszcie udane relację z córką Jagą.
Marcelinie nie udaje się uwieść przystojnego i szarmanckiego notariusza Jerzego Brańskiego. Pogłębia to jej depresję, a przecież jako matka samotnie wychowująca córkę musi być silna. Na horyzoncie pojawia się ornitolog - Edward Bronikowski, który prowadzi badania w pobliżu domu Marceliny we wsi Stolec. Kobieta widzi szansę na znalezienie oparcia w tym mężczyźnie.
Agnieszka ma coraz większe problemy w pracy. Konflikt z matką jednego z uczniów - Sandrą Niepierą - jest coraz silniejszy. Niepiera za wszelką cenę pragnie zaszkodzić Agnieszce. Składa na nią donos, który jest oczywistym fałszem. Właściciele liceum nie chcą jednak nadwerężać dobrego imienia szkoły i dziękują dyrektorce za dotychczasową współpracę. Kobieta traci grunt pod nogami. Prywatnie Agnieszka ciągle jest sama. Interesuje się nią Jerzy Brański.
Michalina buduje swój szczęśliwy związek z Grzegorzem. Planują ślub i powiększenie rodziny. Udają się też na urlop do Irlandii, by odszukać Noela, ojca Michaliny, z którym nie widziała się ponad 30 lat. Wszystko to nie podoba się jej zaborczej matce, która wolałaby całkowicie podporządkować sobie córkę.
Chcesz spotkać odważne, dowcipne i przeżywające różne przygody kobiety otwarte na innych, a jednocześnie próbujące kreślić i realizować własną ścieżkę życia - zajrzyj do książki pt. "Dziewice do boju".
Cóż, początkowo pomyślałam "kolejna komedia romantyczna ", potem- w trakcie czytania- wciągnęłam się w perypetie przyjaciółek. Daję jednak tylko trójkę, ponieważ nie podoba mi się podejście do matek, jakby były złem koniecznym i zawsze są tu zaledwie tolerowane (a jedna została przez synka nawet wystawiona za drzwi!), poza tym co to za przyciaciółki, które podsłuchują i podglqdaja czy mężczyzna zostanie na noc u ich znajomej? Ogólnie akcja przewidywalna a humor średnich lotów.
Mało używane dziewice powracają w książce o ich dalszych losach. Cztery przyjaciółki dalej tworzą klub i tym razem pomagają Marceli, która w opinni koleżanek robi same głupoty. Przeprowadza się na wieś do zaniedbanego domu z małą córką, ponadto nie chce się leczyć z depresji. Agnieszkę też spotykają problemy: zostaje wyrzucona ze szkoły, w której jest dyrektorką. Jedynie Alinie i Michalinie układa się w życiu. Alina poprawiła relacje z nastoletnią córką a Michalina odnajduje ojca i miłość.
Inne książki autora
Klub mało używanych dziewic
0
Monika Szwaja, Klub mało używanych dziewic, 2007: Matkami założycielkami są cztery niezależne kobiety, których celem nie jest złapanie wreszcie chłopa...
Słońce świeci wszystkim
Zobacz wszystkie książki tego autora
0
"Słońce świeci wszystkim" tytuł zbioru opowiadań Moniki Szwai to także hasło, którym pisarka kierowała się, tworząc swoje kolejne powieści. Świat...
"Wszyscy popełniamy błędy, dorośli też. Zadaniem opiekuna jest pomóc się dzieciakowi wyplątać, a nie wyznaczać mu kary. Zadośćuczynienie, tak. Przeprosiny, tak. Kara – nie".
Więcej