Opis ksiązki
Kup Teraz

Mariola, moje krople

Ocena ( 19 osób )
4.2
Wydawnictwo: Świat Książki
Data wydania: 2011-01-26
Kategoria: Obyczajowe
ISBN: 978-83-247-2281-5
Liczba stron: 288
Dodał/a książkę:czytam

Mariola, moje krople...! – wykrzykuje raz po raz do swej sekretarki niejaki Zbytek, dyrektor prowincjonalnego teatru gdzieś na Dolnym Śląsku, który marzy o spokojnej emeryturze, gdy tymczasem nagle wszystko wymyka mu się z rąk...

Jest listopad 1981. W teatrze Zbytka, jak w całej Polsce, działa i „Solidarność”, i stary związek zawodowy. Bufetowa na zapleczu pędzi bimber, a zespół niecierpliwie czeka na mięso ze świni hodowanej za sceną. Krawiec wspomina wciąż Powstanie Warszawskie, a pewna aktorka spóźnia się na próby, bo stoi w kilometrowych kolejkach po... cokolwiek.

Podstarzała amantka, oczywiście żona dyrektora, gra Julię i pała uczuciem do młodego reżysera z Warszawy, który odbywa właśnie próby „Horsztyńskiego”. Te zostają jednak przerwane, bo 12 grudnia w teatrze ma gościć delegacja radziecka i sztuka się nie nadaje. Martel, pierwszy sekretarz komitetu powiatowego PZPR, wymyśla, że dla radzieckich gości wystawi się „Streap-tease”. Biedak nie ma pojęcia, że w poważnej sztuce Mrożka nikt się nie rozbiera. Równolegle aktorzy mają przygotować „Pastorałkę” - obsesję miejscowego proboszcza - w koszmarnej, uwspółcześnionej wersji dramaturga-amatora.

Jakby tego było mało, w teatrze pojawia się Magda, córka bufetowej, działaczka NZS, by ukryć u matki powielacz i sprzedawać książki z drugiego obiegu. W całym zamieszaniu maszyna, opakowana w karton po koniaku, zostaje omyłkowo wysłana do komitetu PZPR zamiast łapówki...

Błyskotliwa farsa Gutowskiej-Adamczyk wpisuje się znakomicie we wciąż rzadki nurt komedii o czasach stanu wojennego. Jest w niej coś z ducha „Rozmów kontrolowanych”, a wyczucie absurdu godne jest filmów Barei. Umiejscowienie powieści w zwariowanym teatrze każe też natychmiast skojarzyć ją z niezapomnianym Kabaretem Olgi Lipińskiej. Autorka jest prawdziwą mistrzynią zgrabnych i śmiesznych dialogów, a zaskakujące sytuacje, w jakich stawia bohaterów, ubawią największych ponuraków. Tylko czekać, aż z tej zabawnej i inteligentnej opowieści powstanie kinowy przebój.

Książka dostępna również w wersji audio w interpretacji Wojciecha Adamczyka. Małgorzata Gutowska-Adamczyk - pisarka, historyk teatru, scenarzystka filmowa, dziennikarka. Przez krótki okres była nauczycielką języka polskiego i łaciny w Liceum Ogólnokształcącym w Mińsku Mazowieckim. Jest absolwentką Wydziału Wiedzy o Teatrze Akademii Teatralnej.
Autorka bestsellera Cukiernia pod Amorem.

szara_linia
Opinie
Ocena 1 2 3 4 5 6
Komentarz
CicheBaBum plusminus Linia koment
Przeczytane:2016-10-12, Ocena: 4, Na półkach: Przeczytałem,52 książki 2016,
Autorka świetnie sobie radzi w opisywaniu konkretnej sytuacji w sposób zupełny i wystarczający, a ciekawy. Każde słowo w zdaniu ma swoje idealne miejsce- w umyśle od razu, bez problemu pojawiają się kadry, niczym z filmu "Alternatywy" czy "Miś". Tego rodzaju właśnie jest komedią- komedią sytuacyjną i nie należy niecierpliwić się z powodu braku co róż to napędzających fabułę zdarzeń, ale trzeba rozsmakowywać się w chwili. Styl wypowiedzi znakomicie spełnia te funkcje.

Książka pod maską humoru, kabaretu nawet, stara się odzwierciedlić realia społeczeństwa tuż przed Stanem Wojennym ( wszak premiera spektaklu, do którego przygotowują się pracownicy teatru, zaplanowana jest w dniu poprzedzającym pamiętny 13- tego grudnia 1981.
Przez co książka, choć zabawna i mająca na celu wywołać na naszych licach uśmiech, a nawet doprowadzić nas do gardłowego śmiechu, staje się historyczną. Tak w tedy było i... mi nie do śmiechu. Niestety nie poniosło mnie, bo zbyt dobrze znam tamte czasy i nie zintegrowałam się z żadnym z bohaterów. Chyba głównym bohaterem w tej książce jest po prostu "absurdalny miesiąc A.D. 1981". Bardzo ciekawa koncepcja i "bohater" celnie opisany.

Spodobała mi się bardzo pogoda ducha, optymizm, a nie jakikolwiek cynizm czy sarkazm, którym niejednokrotnie posługują się twórcy gatunku komedii, chcąc posłużyć się zabiegiem bawienia czytelnika. U pani Gutowskiej- Adamczyk książka wywołuje przyjemne odprężenie i nie zaznamy, jak u innego rodzaju pisarzy komedii niewygodnych emocji.

Bardzo polecam na spędzenie z książką miłych chwil ( szczególnie jesiennych!). Poprawia humor i nastrój, a przy tym zadowoli wymagających czytelników ( styl, język - precyzyjny ).
Polecam też poszukującym prozy o czasach absurdów PRL-u.
leonia plusminus Linia koment
Przeczytane:2016-03-03, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,52 książki 2016,
Typowe życie w osławionym PRL-u. Kolejki, powszechne kombinowanie, dowolna interpretacja wszelkich zdarzeń w zależności, kto co i kiedy powiedział.
Sytuacje tak absurdalne, że wydają się nieprawdziwe. Ale jednak są prawdziwe, jak cały poprzedni ustrój polityczny.
ejotek plusminus Linia koment
Przeczytane:2015-12-21, Ocena: 2, Na półkach: Przeczytałem,52 książki 2015,Mam,
Niestety zawiodłam się na tej lekturze i jakże się cieszę, że to nie od niej zaczynałam przygodę z twórczością autorki, bo nie dam głowy, że dałabym się potem przekonać do przeczytania czegoś innego.
Miejsce akcji to wciąż ten sam budynek i to w ciągu miesiąca. Kilkakrotnie powtarzane te same teksty, zachowania. Wprawdzie postacie są dobrze scharakteryzowane, nawet nazwiska mają świetnie dopasowane do osobowości, pojawiają się nowe postacie, jednak wynudziłam się okrutnie. Myślę, że jest to książka dla tych, którzy chcą dobrze poznać czasy PRL-u z kolejkami, kartkami, pomysłami ludzi na to, jak radzić sobie w trudnych czasach i jeszcze nie podpaść władzy, którejkolwiek... Na mnie wrażenia nie zrobiły ani humorystyczne teksty, ani ukulturalniające sztuki, ani nawet - z założenia - zabawne a w rezultacie absurdalne wydarzenia. Wciąż czekałam kiedy zacznie dziać się coś naprawdę ciekawego i ... nie doczekałam się. Ciągłe szukanie powielacza, pędzenie bimbru i nieudolne podrywanie cudzych żon czy mężów to jednak dla mnie nieco za mało, by uznać lekturę za bardzo dobrą.

Podsumowując stwierdzam, że książka spodoba się tym, którzy w skrótowy sposób chcą poznać życie w czasach PRL-u. Pomyłki w odbiorze prostych przekazów, talony na malucha, rajstopy w niekoniecznie właściwym rozmiarze, miłość z przeszłości... To wszystko to znajdziecie napisane w formie pamiętnikowych zapisków (dzień, godzina), ale zabrakło mi iskry, która napędziłaby fabułę i wciągnęła mnie w tamte czasy...

całość recenzji: http://czytelnicza-dusza.blogspot.com/2015/12/magorzata-gutowska-adamczyk-mariola.html
vesta plusminus Linia koment
Przeczytane:2015-02-01, Ocena: 4, Na półkach: Przeczytałem,Czytam regularnie w 2015 roku,Mam,
Zupełnie inny styl niż Cukiernia... Czy lepszy? Inne czasy, pełen absurd życia w PRL'u. Polecam dla wielbicieli Alternatyw itp. Reszta może po pewnym czasie czuć się znużona, jak dla mnie przesyt.
AgnieszkaG plusminus Linia koment
Przeczytane:2011-02-18, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,Mam,
Rewelacyjna książka ukazująca perypetie pracowników pewnego teatru w czasach PRL-u. Zabawny język, przeplatany komicznymi sytuacjami pozwala nam zapomnieć na chwilę o szarzyźnie codzienności. POLECAM!!!
ewia101 plusminus Linia koment
Przeczytane:2014-04-12, Ocena: 2, Na półkach: Przeczytałem,52 książki 2014,
Rozczarowała mnie ta książka.
Może dlatego, że czego innego spodziewałam się po autorce?
A ta książka opowiada o niczym. Przynudza od początku, a im dalej tym gorzej. Trzeba mieć sporo silnej woli żeby przebrnąć przez całość i dotrwać do końca.
Może miało być jak u Barei, ale nie wyszło.
takahe plusminus Linia koment
Trochu rozczarowała mnie ta książka, czegoś nieco innego się po niej spodziewałam. Akcja książki rozgrywa się w teatrze w czasach PRL i trwa niecały miesiąc. Dyrektor teatru trzykrotnie żonaty romansuje z sekretarką która próbuje tym romansem "ugrać" coś dla siebie. Dotychczasowy spokój zmienia przybycie Magdy (córki jednej z byłych żon dyrektora teatru) której matka jest bufetową.
halina-k plusminus Linia koment
Przeczytane:2013-01-02, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,52 książki 2013,Książki na długie wieczory,Mam,
Ciekawe, nieco ironiczne spojrzenie na minioną rzeczywistość.
Maryanna plusminus Linia koment
Przeczytane:2013-07-27, Ocena: 3, Na półkach: Przeczytałem,52 książki 2013,
Może po "Cukierni pod Amorem" spodziewałam się czegoś innego i dlatego ta książka podobała mi się średnio? Bo jest tu cała plejada "gwiazd" o znaczących nazwiskach, która z założenia powinna rozbawić czytelnika: dyrektor teatru miejskiego Jan Zbytek lawirujący jak się da między partyjnymi a solidarnościowymi, jego żona - kolejna zresztą - Paulina, oczywiście pierwsza aktorka teatru, pierwszy sekretarz Martel gadający sloganami z broszurek i zebrań partyjnych, reżyser Biegalski - zabiegany, jak samo nazwisko mówi, próbujący w tym wariatkowie wyreżyserować jakąś sztukę. No i tytułowa Mariola - sekretarka Zbytka, pozwalająca się dyrektorowi adorować i obmacywać, bo liczy na awans i karierę. Jest heca z nielegalnymi powielaczami ukrywanymi przez działaczy opozycyjnych w teatrze. A mamy koniec roku 1981 - stan wojenny zostanie ogłoszony już za chwilę. W teatrze premiera - po długich dyskusjach "Śluby panieńskie" Fredry okazały się jedyną sztuką, którą można pokazać przedstawicielom zaprzyjaźnionego państwa. I tekst przygotowany do programu, zawierający opis sztuki jest jednym z niewielu naprawdę zabawnych fragmentów tej książki: mamy towarzyszki Klarę i Anielę, pierwszego sekretarza z pobliskiego kołchozu Albina i towarzysza Gustawa.
Książka momentami mnie nużyła. Wydawała mi się przegadana, akcja była zbyt rozciągnięta.
atena plusminus Linia koment
Przeczytane:2013-09-15, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,26 książek 2013,
Kto chce wrócić do roku 1981 i przypomnieć sobie jak to było (tylko tyle, że w teatrze) lub nie pamięta tamtych czasów (bo się jeszcze nie narodził lub był za młody żeby to zapamiętać) powinien sięgnąć po tę książkę. Z humorem opisany niecały miesiąc teatralnego życia przed wprowadzeniem stanu wojennego.
bibliotekarkaB plusminus Linia koment
Przeczytane:2012-04-14, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,
Dawnych PRL-owskich wspomnień czar. Fantastycznie się czyta, pełna humoru, iskrząca się dowcipem.
KobaltowaWrona plusminus Linia koment
Ocena: 5, Na półkach: Czytam,
Naprawdę dowcipna, szczera i świetnie oddająca "tamte czasy" książka. Można czytać jako wspomnienia, można pobuszować na scenie pośród znanych postaci, albo... przyjąć powieść jako fantastyczną :) ot inną rzeczywistość, jakże zadziwiająco inną od obecnej. Rzeczywistość, w której nagrodą wielką jest rolka papieru toaletowego :) i kilogram pieprzu. A świnka na zapleczu? Oj to tylko dodatek!
Ewunia plusminus Linia koment
Ocena: 6, Na półkach: Czytam,
Chcę przeczytać
gendun Linia koment
Na półkach: Chcę przeczytać,
jusia Linia koment
Przeczytane:2015-10-22, Ocena: 2, Na półkach: Przeczytałem,52 książki - 2015,
Monia_31 Linia koment
Przeczytane:2013-03-13, Ocena: 3, Na półkach: Przeczytałem,
Mariita Linia koment
Na półkach: Chcę przeczytać,
ja_rus Linia koment
Na półkach: Chcę przeczytać,
danutka Linia koment
Przeczytane:2014-09-09, Ocena: 3, Na półkach: Przeczytałem,z_52 książki - 2014,
Inka Linia koment
Na półkach: Chcę przeczytać,
mandy Linia koment
Przeczytane:2014-07-13, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,czytam regularnie w 2014 roku,
slk Linia koment
Przeczytane:2012-01-13, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,
basia02033 Linia koment
Na półkach: Przeczytałem,
Beatricze Linia koment
Przeczytane:2013-08-30, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,
break
Okładka - Mariola, moje krople Poradnik dobrych manier
Arantxa Garcia de Castro
Okładka - Mariola, moje krople Spięcie
Sandra Brown
Okładka - Mariola, moje krople Garść żwiru
Ruth Wariner
Okładka - Mariola, moje krople Człowiek który poznał nieskończoność
Kanigel Robert
Okładka - Mariola, moje krople Mama kłamie
Michel Bussi
POLUB NAS!
WYDAWCY POLECAJĄ
Zwyczajna łaska
Książka Racheli
Sekret Wesaliusza
 
STRONA GŁÓWNA

MOJE GRANICE
Dodaj/Opublikuj
Wirtualna biblioteczka
Ustawienia
Więcej opcji
KSIĄŻKI
recenzje
premiery, nowości
zapowiedzi wydawnicze
audiobooki
patronaty
rankingi
autorzy
rekomendacje
wyzwania czytelnicze
WIERSZE

OPOWIADANIA

KONKURSY

SPOŁECZNOŚĆ
forum
blogi
zdjęcia
filmy
kalendarz
książki za aktywność
PUBLICYSTYKA
wywiady
eseje
sylwetki twórców
recenzje filmów