Opis ksiązki
Kup Teraz

Miłość w Burzanach

Ocena ( 10 osób )
4.9
Wydawnictwo: Black Publishing
Data wydania: 2014-04-16
Kategoria: Obyczajowe
ISBN: 978-83-7536-766-9
Liczba stron: 336
Dodał/a książkę:izabela81
Burzany są dla Grety prawdziwym azylem. Stąd pochodzi, to właśnie na urokliwym Polesiu chciałaby kiedyś zapuścić korzenie. Podczas wizyty w rodzinnych stronach Greta dowiaduje się, że jej mąż podjął za jej plecami ważne życiowe decyzje. Jest rozczarowana, a do jej serca wkrada się żal. Czy Grzegorz rzeczywiście jest tym jedynym? Czy potrafi zadbać o szczęście Grety? Wątpliwości przybierają na sile, kiedy w okolicy pojawia się intrygujący mężczyzna. Tajemniczy przybysz kupuje podupadły dworek i burzy tym samym spokój okolicznych mieszkańców. Kim jest? I czy można mu ufać?
szara_linia
Opinie
Ocena 1 2 3 4 5 6
Komentarz
jusia plusminus Linia koment
Przeczytane:2015-09-26, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,52 książki - 2015,
"Tak to już w życiu bywa, że gdy dwojgu ludziom zależy na czymś innym, to choćby nie wiem jak bardzo chcieli, czasem wspólnego wózka razem nie pociągną. Bo i jak tu ciągnąć, kiedy dyszel jeden, a kierunki dwa?"
Standardowa opowieść, Ona samotna kobieta, mąż ciągle nieobecny, zapracowany, oczekujący w życiu czegoś innego niż partnerka. Dlatego kobieta ucieka na wieś, do tytułowych Burzan. Przechodzimy w niesamowity klimat, mieszanki ziół, lawendy, owoców, zapachu zbóż czy też ziemi po burzy, sienników zamiast materacy, niesamowitych potraw, które rozbudzą nasze kubki smakowe, a w tle może nowa miłość, a może tylko zauroczenie?
chabrowacczyteln plusminus Linia koment
Przeczytane:2014-11-03, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,52 książki 2014 ,Wyzwanie - książki pełne emocji 2014,
Ostatnio czytam dużo książek obyczajowych. Lekko się je czyta, a jednak niosą ze sobą jakiś ładunek emocji. Bez wahania zgłosiłam się do recenzji. Muszę podziękować portalowi wiadomości24.pl, że mogłam ją zrecenzować.
Pierwszy skojarzenie z tytułem to ukraińskie stepy i ,,Dumka na dwa serca" Edyty Górniak. Tam też była mowa o burzanach, czyli wysokich trawach i gęsto porośniętych chwastach. Okazało się, że skojarzenia były bardzo słuszne.
Greta dowiaduje się pewnego dnia, że jej ukochany mąż podejmuje bez niej sprawy ważne dla ich małżeństwa. Chwili wytchnienia szuka w dworku w Burzanach na Polesiu. To tam znajdują się jej rodzinne strony i ksiądz- wujek. Co stanie się, gdy spokój zostanie zburzony przez obrzydliwie bogatego i przystojnego Ukraińca- Olega?
Książka ta to debiut autorki- młodej nauczycielki marzącej o podróży na Syberię. Widać, że ciągnie ją w tamte strony, w tej książce połączyła dwa światy: młodą Polkę z Ukraińcem. Po przeczytaniu opisy mogłoby się wydawać, że to naiwna i banalna historyjka. Mamy skrzywdzoną kobietę, bogatego biznesmana i urokliwy dworek. Może ma to wszystko trochę z baśni, ale za to jakiej klimatycznej. Znalazłam tu wiele ciekawych wątków.
Książka pokazuje, że warto gonić za marzeniami i czasami zmienić coś w swoim życiu, po prostu posłuchać głosu swojego serca. Z pewnością nam się to opłaci. W książce odnalazłam dużo emocji, ale też subtelne, wyważone i po prostu rozbudzające zmysły opisy scen erotycznych. Książka pokazuje Polesie i Polską rzeczywistość taką jaka jest naprawdę. Z jej wszystkimi urokami i przywarami. Nabrałam ochoty żeby kiedyś tam się wybrać i wszystko zobaczyć na własne oczy.
Powieść aż wionie magią i różnorodnymi zapachami, zwłaszcza ziół. Znalazłam w niej kilka prostych i ciekawych przepisów umiejętnie wplecionych w fabułę, które chciałabym wypróbować.
Jeśli chodzi o bohaterów to bardzo polubiłam księdza Michała- dobrą duszę z niewyparzonym językiem. Coś jak ksiądz z ,,U Pana Boga w ogródku'. Przystojny Oleg też trochę zawrócił mi w głowie. Podsumowując jest to piękna i nastrojowa baśń o szukaniu szczęścia. Chyba nigdy mi nie będzie za mało takich książek.
Okładka też bardzo mi się podoba.
nanajka plusminus Linia koment
Przeczytane:2014-10-21, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,
Życiowa historia, fajnie napisana, fajnie się czyta. Teściowej też się podobała. Piękna, mądra i ciepła książka. Powiedziałabym że : odprężająca.
azetka79 plusminus Linia koment
Przeczytane:2014-10-08, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,
czytałam kiedyś podobna historię...całkiem sympatycznie się czyta...Greta jest porywająca kobitką, co nierzadko jest przyczyną niezłych zawirowań życiowych, świetny ksiądz Michał:):):) normalnie do zjedzenia:)
Uleczkaa38 plusminus Linia koment
Przeczytane:2014-07-09, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,26 książek 2014,Mam,

 O miłości napisano już niemalże wszystko..Pisano o tym jak się ona rodzi pomiędzy dwojgiem osób, jak to uczcie między Nimi rozkwita, jak z czasem  dojrzewa, a niekiedy i umiera..Czytaliśmy o miłości szczęśliwej, zakazanej, trudnej i niespełnionej. Poznawaliśmy historię gorących uczuć pomiędzy ludźmi młodymi, nieco starszymi jak i również w mocno zaawansowanym wieku.  I przykładów tych można by zapewne wyliczać  w nieskończoność, gdyż tak naprawdę chyba nigdy nie sprzykrzy się Nam - czytelnikom,  ten temat, zaś pisarzom nigdy nie zabraknie pomysłów i wyobraźni, by traktować o Nim swoje literackie dzieła. Wystarczy bowiem uświadomić sobie, że właściwie w każdej książce, niezależnie od gatunku literackiego jaki ona reprezentuje, zawsze znajdziemy choćby najmniejszy ślad miłosnej historii. Tacy już po prostu jesteśmy, iż kochamy poznawać życie literackich postaci takim, jakie powinno i mogłoby być  ono naprawdę, a tylko o życiu  z miłością w tle możemy powiedzieć, iż jest prawdziwym życiem..Przyjrzyjmy się zatem jednej z najnowszych rodzimych powieści obyczajowych opowiadającej o skomplikowanych uczuciach pomiędzy dwojgiem dorosłych ludzi, której to tytuł brzmi "Miłość w Burzanach", zaś jej autorką jest Katarzyna Archimowicz.


 


 Fabuła tej debiutanckiej powieści opowiada o losach pewnego małżeństwa, które świadome coraz większego dystansu pomiędzy  sobą, postanawia udać się do tytułowych Burzan - malutkiej, niezwykle urokliwej miejscowości położonej w sielskim otoczeniu Polesia, by tam odnaleźć na nowe nieco wygasłe już uczucie. Greta i Grzegorz udają się rodzinnej miejscowości kobiety, by tam w pięknym dworku swojego stryja Michała (proboszcza miejscowej parafii) odpocząć od wielkomiejskiego życia, naładować na nowo swoje "energetyczne akumulatory", spędzić ze sobą trochę czasu, wyjaśnić wszystkie nieporozumienia i ratować własne małżeństwo. Niestety nie wszystko przebiega tak, jak to wymarzyła sobie Greta, zaś przysłowiowym gwoździem do trumny dla Niej okazuje się wiadomość, iż Grzegorz, zawodowy żołnierz, zgłosił się jako ochotnik na najbliższą misję wojskową do Afganistanu, oczywiście nie porozumiewając się wcześniej z żoną. Zawiedziona, rozgoryczona i zła na męża kobieta, nie może pogodzić się z tą decyzją, co staje się pretekstem do ciągu nie kończących się sprzeczek i kłótni. Tymczasem w okolicy pojawia się tajemniczy mężczyzna - Oleg, który to wzbudzi zainteresowanie i ciekawość wszystkich mieszkańców Burzan, nie wyłączając w tym Grety..I tak oto kobieta stanie pomiędzy trudnym wyborem, pomiędzy miłością do męża, a szansą na chwile prawdziwego szczęścia..


 


 Powieść Katarzyny Archimowicz zyskuje bardzo wiele, a tym samym wyróżnia się spośród wielu innych książek obyczajowych, przez to iż nie skupia się tylko i wyłącznie na wątku obyczajowym opowiadanej  historii, lecz niejako rozszerza zakres fabuły na wydarzenia z pogranicza sensacji, związane z tajemniczym przybyszem jaki pojawia się w okolicy i jego nieodgadnionymi planami..Tym samym książka ta zyskuje drugie oblicze, a jednocześnie zamyka usta wszystkim krytykom tego gatunku literackiego, zarzucającym mu zbyt idealistyczną i wręcz bajkową scenerię, w której wszystko i wszyscy są dobrzy aż do znudzenia. Otóż tym razem z całą pewnością czegoś takiego nie doświadczymy, gdyż zawarte w tej powieści wydarzenia  jak i również główni bohaterowie, są bardzo barwni, różnorodni, zaskakujący i złożeni w swej naturze. Ciepła opowieść o życiu na wsi i sercowych rozterkach może nieść sobą wielowątkową historię o prawdziwym życiu, które niezależnie od tego gdzie się rozgrywa, w urokliwej wsi czy też wielkim mieście, zawsze stwarza ogromne polu dla popisu dla osoby o dużej i pomysłowej wyobraźni. I chyba Pani Katarzyna właśnie to zrobiła w niniejszej książce, czyli w ciepły, wiarygodny i mądry sposób opowiada o życiu zwykłych ludzi..


 


 "Miłość w Burzanach" to powieść opowiadająca o dwóch zasadniczych kwestiach, które tutaj wzajemnie się ze sobą przeplatają. Mam tu na myśli miłość małżeńską i życie zwykłych ludzi mieszkających w małej miejscowości,  w której każdy o każdym wie wszystko. Trudno mi się zdecydować, który z tych wątków przypadł mi bardziej do serca i który wywarł na Mnie większe wrażenie, gdyż zarówno perypetie miłosne Grety, Grzegorza i tego trzeciego do pary, czyli Olega, jak i również niezwykle sugestywne i malownicze życie wiejskiej sielanki, są w tej książce niezwykle ciekawe i ważne dla całości lektury. Bez perypetii sercowych trojga głównych bohaterów, same opisy codziennego życia mieszkańców Burzan po pewnym czasie na pewno stały by się nużące i mało atrakcyjne, podobnie jak i osadzenie tego romansu w realiach np. Warszawy, straciłoby bardzo wiele na swej atrakcyjności. Dlatego też skłaniam się ku opinii, iż obie te części fabuły wzajemnie się uzupełniają, tworząc tą doskonałą i fascynującą całość, jaką jest owa powieść. Autorka korzysta z tych wszystkich bogactw jakie dają jej Ci bohaterowie i to konkretne miejsce, by w ten sposób nadawać niezwykłe emocje słowom spisywanym na kartach książki, a przyznać trzeba, iż emocje te są bardzo żywe.


 


 I tak oto jeśli chodzi o wątek romansowy to jesteśmy tutaj nie tylko świadkami typowego zauroczenia  się kobiety w przystojnym, tajemniczym i intrygującym mężczyźnie. Tak naprawdę bowiem to Greta kocha swojego męża Grzegorza, zaś pojawienie się na horyzoncie przystojnego Ukraińca, jest dla Niej swoistą próbą tej miłości, związanej z nią szczerości i wierności. Fascynacja inną osoba to dla Niej szansa na odpowiedzenie sobie na dręczące ją pytanie, czy wychodząc za Grzegorza dokonała słusznego wyboru, czy właśnie takiego życia oczekiwała w swych marzeniach i czy być może warto jest zaryzykować, postawić wszystko na jedną kartę i porzucić całe swoje dotychczasowe życie, by dać się porwać chwili i pożądaniu..Wraz z główną bohaterka przeżywamy te wątpliwości i rozterki, ale także i współczujemy tej kobiecie, gdyż tak naprawdę żadne wyjście z tej sytuacji nie będzie wyjściem dobrym. Wybierając tę lub inną opcję, zawsze ktoś będzie cierpieć, czy to Grzegorz, czy Oleg czy tez sama Greta. I przyznam szczerze, iż zazwyczaj nie żywiłam ciepłych uczuć do kobiet, zdradzających swoich mężów, czy to tylko niewinnym flirtem czy też miłością fizyczną, to w tym przypadku jakoś nie mogłam potępiać Grety za to, iż starała się choć w taki sposób, poczuć szczęśliwą kobietą. Nie chcąc zdradzać finału owej historii, pozwolę sobie stwierdzić jedynie, iż Greta dokona mimo wszystko, wedle mojej opinii, słusznego wyboru..


 


 Miejsce akcji powieści.. - raj na Ziemi. Tak chyba można śmiało powiedzieć o tej urokliwej miejscowości i jej równie bajkowej okolicy Polesia. Wkraczając wraz z głównymi bohaterami do Burzan niemalże czułam na własnej skórze ten niezwykły klimat tego miejsca, na który to składają się zapachy, dźwięki i obrazy. Obrazy przepełnione lipcowym słońcem, leciutkim wiaterkiem przynoszącym ochłodę, szumem drzew w sadach, dźwiękiem śpiewających ptaków, meczeniem krów i rżeniem koni, zapachem świeżo skoszonej trawy i codziennym gwarem miejscowych mieszkańców..Muszę przyznać, iż autorka w iście doskonały sposób potrafi oddawać urok i klimat opisywanych miejsc, które to jawią się przed oczyma czytelnika tak, jakbyśmy naprawdę byli w Burzanach..Nawet tak prozaiczne opisy jak smak świeżych owoców, wiejskiego mleka czy też brzęczenie pszczoły tuż nad głową, nabierają tutaj niezwykłej gracji i powabu, czyniących te opisy wydarzeniami godnymi największej uwagi. Burzany to miejsce, w którym chciałabym się znaleźć i chyba pozostać już na dłużej.., zarówno ze względu na urok i piękno tego miejsca, jak i również na ludzi tam żyjących.


 


 Mieszkańcy Burzan, Ci dawni jak i Ci nowo przybyli, czyli trójka głównych bohaterów, są bardzo ciekawi. Greta, Grzegorz i Oleg są od siebie całkowicie różni. Pierwszy z nich to żołnierz z krwi i kości, twardo stąpający po ziemi, chcący brać z życia to czego zapragnie. A pragnie przede wszystkim dziecka, na które to Greta wciąż nie jest jeszcze gotowa. Ona to z kolei kobieta bardzo wrażliwa z natury, romantyczna, poszukująca spełnienia swoich młodzieńczych marzeń, w których to szczęśliwe życie u boku męża było jednym z priorytetów. Zawiedziona decyzją Grzegorza zdobywa się na odwagę pójścia za głosem emocji, pożądania i chęci przeżycia czegoś ekstremalnego, ryzykownego, niebezpiecznego dla Niej samej jak i dla jej, względnie uporządkowanego dotąd, życia. Momentami jest to postać trochę irytująca swoim brakiem niezdecydowania i niekonsekwencją, ale nie przeszkadza to wcale w tym, byśmy ją polubili i kibicowali jej w tym trudnym okresie życia. I wreszcie Oleg, najbardziej niejednoznaczny, tajemniczy i nie dający się łatwo rozgryźć bohater. Ukrainiec, przybyły w te malownicze okolice w konkretnym celu, nie koniecznie jak najbardziej szczytnym. Początkowo człowiek budzący pewną niechęć i antypatię, która to jednak z czasem, głównie pod wpływem Grety, jakoś ulatuje. Tak naprawdę jest to człowiek po przejściach, który szuka swojego miejsca w życiu, i który to, bynajmniej na pewien czas, je odnajduje właśnie dzięki Grecie..


 


 To wszystko to jednak tylko preludium do tego, jaki efekt i wrażenie wywierają rdzenni mieszkańcy Burzan. Absolutnie zachwycił i urzekł Mnie swoją dobrocią, szczerością, pogodą ducha i ciepłem ksiądz Michał, którego niezwykle ciekawe i zabawne stwierdzenia, mogłabym słuchać chyba całymi dniami, nie wspominając już o jego zdolnościach kulinarnych m.in. kurczaku w rodzynkach..Z innych miejscowych postaci muszę wspomnieć także o niezwykle intrygującej zielarce Helenie, która emanuje wręcz mądrością i swoistą pogodą ducha, Nawrockim i jego małżonce, typowych mieszkańcach poleskiej wsi, czy też nietuzinkowej postaci Chaliby..Ci ludzie to kwintesencja tego regionu, którzy stanowią niejako potwierdzenie tych słów, że ludność Polesia to jednak całkiem inni ludzie, jakby z innych czasów i innego miejsca, niż współczesny świat XXI stulecia..


 


 Fabuła powieści to niezwykłe miłosne perypetie głównych bohaterów, osadzone w malowniczych realiach Polesia. Akcja płynie niespiesznym rytmem, czasami tylko przybierając na prędkości, by po chwili ponownie nigdzie się już nie spieszyć. Momentami nie mogłam oprzeć się wrażeniu, ze to poetyckie ujecie prozy, które rzadko kiedy udaje się spotkać we współczesnej literaturze. Dialogi są bardzo żywe, prawdziwe i wiarygodne, podobnie jak i postępowanie głównych bohaterów. Absolutnym zaskoczeniem jest finał opowieści, którego z całą pewnością nikt się nie domyśli wcześniej, niż wraz z ostatnimi kartami książki. Lektura tej pozycji to przyjemna, niezwykle ciepła i pogodna rozrywka, idealna na długie wiosenno - letnie popołudnia gdzieś w otoczeniu przyrody.., choć w moim przypadku nie mogę mówić o wielu popołudniach, gdyż całość przeczytałam w 2 dni.


 


 
 "Miłość w Burzanach" to literatura obyczajowa najwyższej półki, co w przypadku debiutu pisarskiego, zasługuje na szczególne słowa uznania. Książka ta jest w zasadzie dla wszystkich czytelników, nie tylko dla kobiet, gdyż mnogość wątków i liczne odstępstwa od głównych założeń tego gatunku literackiego, na pewno zadowolą gusta wszelakich miłośników spędzania czasu z książką. Ponadto juz sama okładka zasługuje na pochwałę pod adresem Wydawnictwa Black Publishing, gdyż idealnie wkomponowuje sie w charakter tej historii i tym samym oddaje jej klimat w 100%, co nie zdarza się znów tak zbyt często. Polecam, życzę udanej zabawy i sama z niecierpliwością, ale i dużymi nadziejami, oczekuję na kolejne dzieło spod pióra Katarzyny Archimowicz.

gocha plusminus Linia koment
Przeczytane:2014-05-18, Ocena: 2, Na półkach: Przeczytałem,Czytam regularnie w 2014,Mam,
Moje dotychczasowe spotkania z Black Publishing były więcej, niż udane, niestety ,,Miłość w Burzanach" zmniejszyła znacznie mój zachwyt nad książkami tego wydawnictwa.Autorka przedstawia nam opowieść o młodej dziewczynie, Grecie, w momencie rozpoczęcia książki przeżywającej mały kryzys małżeński.Kobieta postanawia odpocząć od zgiełku miasta w Burzanach, małej miejscowości nad Bugiem, gdzie się wychowała i gdzie mieszka jej wujek: choleryczny ksiądz i doskonały kucharz. Sielankowe otoczenie i pyszne potrawy serwowane przez wujka mają złagodzić nieco ból rozstania z mężem i pozwolić na przemyślenie kilku spraw, jednak los chce inaczej i na drodze Grety stawia przystojnego i bajecznie bogatego Ukraińca. Oleg Hawryło po jednym spotkaniu z piękną nieznajomą postanawia kupić zrujnowany majątek w Burzanach i zdobyć serce rudowłosej bratanicy księdza.Całość fabuły jest nie tylko nieznośnie kiczowata, ale także najeżona dziurami logicznymi.Niespójna fabuła rozsypuje się na szereg luźnych historyjek, niezgrabnie połączonych w jedna całość. ,,Miłość w Burzanach" jest niestety sztampowym romansem, któremu brakuje wiele, by zasłużyć choćby na miano dobrego czytadła.
Amarisa plusminus Linia koment
Przeczytane:2014-05-16, Ocena: 4, Na półkach: Przeczytałem,52 książki 2014,Mam,
"Dopóki dwoje ludzi zmierza do jednego celu, dopóki są zgodni co do swojej przyszłości, dopóki mają ochotę i siłę budować jeden wspólny dom, dopóty nie widać między nimi różnic. Ale wystarczy, że jednemu z nich choć przemknie przez myśl coś, z czym to drugie się nie zgadza lub co inaczej postrzega, a już cieniem zarysować się może przed nimi ta ich wspólna przyszłość, którą tak mozolnie budowali."

Małżeństwo Grety i Grzegorza, dotąd zgodne i szczęśliwe, od pewnego czasu przeżywa trudne chwile. Wszystko było w porządku dopóki Grzegorz nie zaczął przebąkiwać o tym, że mogliby postarać się o dziecko. Niestety jego żona nie podzielała jego entuzjazmu. Nie była przeciwna posiadaniu potomstwa, jednak czuła, że jeszcze nie jest na nie gotowa. Odwlekała więc ewentualność zajścia w ciążę na bliżej nieokreśloną przyszłość. Powracali co jakiś czas do tego tematu, jednak za każdym razem koniec rozmowy wyglądał tak samo - stanowczą odmową ze strony Grety. Ale nie tylko ta kwestia burzyła spokój w ich związku. Grzegorz coraz częściej mówił o tym, że chciałby wziąć udział w najbliższej misji w Afganistanie. Jako czynny zawodowy żołnierz czuł wewnętrzną potrzebę odbycia tego rodzaju służby, a poza tym upatrywał w niej również korzyści majątkowe. Po powrocie mieliby bardziej stabilną sytuację finansową. Greta przekonywała go, że oboje mają stałą, dobrze płatną posadę i niczego więcej im już nie potrzeba. Do tego nie wyobrażała sobie półrocznego rozstania z mężem - raz, że brakowałoby jej jego bliskości, a dwa odeszłaby od zmysłów zamartwiając się każdego dnia, czy aby nadal żyje i nic mu się złego nie stało. Jednak Grzegorz, głuchy na argumenty żony, i tak zgłasza się do odbycia misji i wkrótce wyjeżdża zostawiając załamaną Gretę zupełnie samą z mnóstwem pytań kłębiących się w głowie. Azylem stają się dla niej rodzinne Burzany, w których mieszka jej ukochany wuj Michał. Od zawsze darzył ją wielkim uczuciem, wspierał w trudnych chwilach, dlatego też wiedziała, że i tym razem może liczyć na jego pomoc. Jednak nie tylko spokój odnajduje nad Bugiem Greta. Na jej drodze staje przystojny, dość tajemniczy i niemiłosiernie bogaty Ukrainiec, który z nikomu niewiadomych powodów postanowił nagle porzucić luksusy dotychczasowego życia i przenieść się na dalekie polskie Kresy. Jego pojawienie się w Burzanach burzy spokój okolicznych mieszkańców, a z czasem także Grety. Czego chce? Jakie ma zamiary? Czy można mu ufać? Z biegiem czasu Greta będzie musiała zastanowić się nad tym, na czym najbardziej zależy jej w życiu. Od decyzji, którą podejmie, zależeć będzie cała jej przyszłość...

"Oj, małe bywają ludzkie umysły i serca, ślepe na prawdę i na miłość. Nie ma znaczenia, w jakich ilościach dozuje się ludziom szczęście, radość, błogosławieństwa i pomyślność. Czy dostają je szczyptami, czy garściami, z rzadka tylko nieliczni potrafią je docenić. A po świecie błąka się tyle dobra... Wystarczy otworzyć ramiona i brać..."

Katarzyna Archimowicz ukończyła matematykę na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Jest nie tylko nauczycielką w szkole podstawowej i gimnazjum, ale również doradcą zawodowym. "Miłość w Burzanach" to jej literacki debiut i jako taki całkiem dobrze jej wyszedł. Niestety widoczny jest tu pewien schemat, który ostatnio bardzo często gości w powieściach obyczajowych - związek dwojga ludzi przechodzi pewien kryzys, jedno z nich ucieka na polską wieś (albo za granicę) w poszukiwaniu szczęścia i spokoju, a wówczas na jej/jego drodze pojawia się ktoś nowy i mamy klasyczne trio oraz trudne do podjęcia decyzje dotyczące przyszłości. Muszę przyznać, że powoli zaczyna mnie już to nudzić. Chciałabym wziąć do ręki książkę, która wniesie w końcu coś nowego, powieje pewną świeżością, jakimś niebanalnym pomysłem na historię. Zamiast tego po raz kolejny dostałam coś, co było z góry przewidywalne. I choć przyjemnie czytało mi się powieść Archimowicz, to odczuwałam pewne znużenie podczas lektury. Jednak jest coś, co bardzo mi się spodobało w tej powieści. Burzany i ludzie w nim mieszkający. Śmiałam się czytając o toczącej się nocami po wsi taczce, na której to Nawrocki wiózł do domu żonę (albo ona jego) po nakrapianej imprezie. Interesująca wydała mi się Helena, zielarka z ciętym językiem i o niebywałej intuicji, przez którą nazywano ją nawet wiedźmą. Spodobała mi się również postać Daniła, uważanego przez mieszkańców Burzan za wioskowego głupka, podczas gdy tak naprawdę był on niezwykle wrażliwym, prostolinijnym, a przy tym obdarzonym niezwykłym talentem młodym mężczyzną, który przez wieczne docinki sam zaczął wierzyć w to, że jest głupi i nic dobrego w życiu z pewnością go nie spotka. Od razu obdarzyłam go cieplejszymi uczuciami i mocno kibicowałam, aby w końcu odmienił się jego los i uśmiechnęło się do niego szczęście. Pozytywną postacią jest tu również wuj Grety, Michał Burzański - choleryczny proboszcz, krzyczący, narzekający i klnący niczym szewc, a przy tym człowiek z sercem na dłoni.

"Miłość w Burzanach" to historia o ludziach, którzy na pewnym etapie swojego życia pogubili się w swoich uczuciach i na nowo musieli dojść do tego, na czym im naprawdę zależy, czego im brak, co daje im szczęście i czego najbardziej pragną. Udowadnia, że walczyć można ze wszystkimi uczuciami nękającymi człowieka, ale z jednym się nigdy nie wygra - z własnym sercem. Miłość spada na nas w najmniej oczekiwanym momencie i na zawsze odmienia nasze życie. Szczęśliwym ten, kto jej doświadczy...

Moja ocena: 4/6
http://magicznyswiatksiazki.pl/milosc-w-burzanach-katarzyna-archimowicz-recenzja-473/
martucha180 plusminus Linia koment
Przeczytane:2014-04-27, Ocena: 4, Na półkach: Przeczytałem,52 książki w 2014 r.,Wyzwanie - powieści obyczajowe 2014,
Ta książka to wg mnie taka współczesna bajka dla kobiet. Lekko i miło się czyta, nie trzeba wnikać w treść, bo ona sama łatwo się wchłania i potem szybko ulatuje. Narracja prowadzona jest płynnie i zgrabnie, opisy piękne i bogate w szczegóły, język komunikatywny i prosty, jednak rozwlekłe charakterystyki prawie wszystkich bohaterów mnie nużyły, zwłaszcza gdy zajmowały kilka stron. Sama akcja zaczęła mnie wciągać dopiero koło 120-130 strony, bo początek mnie nudził, nic specjalnego się nie działo - ot zwyczajne życie pewnego młodego małżeństwa. Ale gdy na horyzoncie pojawia się bogaty Ukrainiec Oleg zaczyna robić się ciekawie. Zwłaszcza jego rozmowy z wiejskim głupkiem Daniłem, utalentowanym artystycznie, setnie mnie bawiły. Zderzenie 2 światów może różnie zaowocować. Wiele rozrywki dostarcza wiejska społeczność Burzan - pijak Nawrocki wożący się lub żonę taczką, zielarka Helena widząca przyszłość, nietuzinkowy ksiądz Michał i jego pies Wikary, mieszkańcy wsi, wiekowa babka Nawrockiego nierozstająca się ze swym starym serdakiem. Wielkim plusem tek książki są niezwykłe przepisy kulinarne umiejętnie wplecione w tok powieści - ryb retro, zupa bosmańska, kwiaty cukinii i nasturcji smażone w cieście i inne. Jest też kilka scen erotycznych i tragicznych. Czuć sielskość Burzan i leniwość płynącego Bugu.
IzaaK Linia koment
Na półkach: Chcę przeczytać,Mam,
Eli1605 Linia koment
Na półkach: Chcę przeczytać,
jolantasatko Linia koment
Przeczytane:2016-05-27, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,2016,
gendun Linia koment
Na półkach: Chcę przeczytać,
atena Linia koment
Przeczytane:2014-08-31, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,
iwona-w Linia koment
Na półkach: Chcę przeczytać,
Linia koment
Przeczytane:, Na półkach:
break
POLUB NAS!
WYDAWCY POLECAJĄ
Zwyczajna łaska
Książka Racheli
Sekret Wesaliusza
 
STRONA GŁÓWNA

MOJE GRANICE
Dodaj/Opublikuj
Wirtualna biblioteczka
Ustawienia
Więcej opcji
KSIĄŻKI
recenzje
premiery, nowości
zapowiedzi wydawnicze
audiobooki
patronaty
rankingi
autorzy
rekomendacje
wyzwania czytelnicze
WIERSZE

OPOWIADANIA

KONKURSY

SPOŁECZNOŚĆ
forum
blogi
zdjęcia
filmy
kalendarz
książki za aktywność
PUBLICYSTYKA
wywiady
eseje
sylwetki twórców
recenzje filmów