Okładka książki - Pamiętnik Wendy

Pamiętnik Wendy

Wydawnictwo: e-bookowo.pl
Data wydania: 2012-02-24
Kategoria: Obyczajowe
ISBN: 978-83-63080-36-5
Liczba stron: 78
Tytuł oryginału:
Język oryginału:
Tłumaczenie:
Ilustracje:
Dodał/a książkę: czytam

Ocena: 0 (0 głosów)

Książka opowiada o perypetiach bohatera, który szuka swojej dziewczyny. Wiemy, iż poznali się tuż za rogiem i miała na sobie czerwoną sukienkę, ale od tamtej pory słuch o niej zaginął. Gdzie jest Wendy? Zdaje się pytać cały świat. Sprawy dodatkowo komplikują się, gdy do akcji wkracza komisarz Alondra. „Publikacja ta jest bardzo nonszalancka, jeśli chodzi o konstrukcję, z nawarstwionymi dygresjami. A jednak pozostaje wzruszająca i inteligentna. Pierwsze odczucia czytelników, okazały się być niezwykle przychylne, książka zdobywa wśród odbiorców zadziwiająco dużo oddanych wielbicieli. Wszystko w tej książce wydaje się być na opak – ale pomimo wszystko, zadziwiająco dobrze to działa.” Katarzyna Krzan, Wydawca „Psychodeliczne! Zwariowane! Bardzo mi się podobało.” Wojtek Grabowski, Reżyser „Fabuła przypomina narkotyczny sen, rodem z prozy Schultza i Kafki, czy też filmu Nagi Lunch. Reminiscencji w Pamiętniku Wendy jest jednak znacznie więcej. Utwór nawiązuje momentami do powieści gotyckiej, czy też zawiera elementy satyry społecznej, pokpiwając zwłaszcza z wizerunków artystów oraz policjantów.” Weronika Górska, Recenzentka „Narracja, język, styl - sorry!! Ale nie rozumiem tego.” Leszek Żuliński, Poeta „Nie da się zaprzeczyć, że Pamiętnik Wendy uwodzi, a wędrówka do wykrzywionego świata jest naprawdę fascynująca. I właściwie warto podjąć wyzwanie rzucone przez Enę Kielską i przyjąć jej reguły gry. Nawet jeśli Pamiętnik Wendy stanowi w gruncie rzeczy wyłącznie literacki żart, to jest to żart całkiem udany.” Michał Paweł Urbaniak, Krytyk Prawdopodobnie umrę z końcem. Czuję, jak z każdym słowem jest mnie mniej, znikam w sekundzie. Jakaś postać pochyla się mocno i kładzie, zapina pas na klatce piersiowej, wokół nadgarstków, kolejno unieruchamia stopy. Harry, słyszysz mnie? Przyklejeni do niebieskich lamperii trzęsą się jak osiki lub kręcą twarz, z oczodołów wychodzą glisty i wchodzą. W podnieceniu odsłaniają kości, które pod ciężarem powietrza uginają się i łamią i biją w podłogę, wydając głos. Ktoś płacze, a komuś płynie krew. W ogóle nie zwracaj uwagi, podpowiada damski głos, dopóki ukrywasz strach, nie stanie się nic. Pospiesznie prowadzi wózek ze mną ku drzwiom na końcu korytarza, które miast przybliżać, oddalają się. Perspektywa dłuży.

przesuń

Musisz być zalogowany, aby komentować. Zaloguj się lub załóż konto, jeżeli jeszcze go nie posiadasz.

Avatar użytkownika - justa21
justa21
Przeczytane:, Ocena: 4,

Gdzie jest Wendy?

W pewnym mieście grasuje seryjny morderca o pseudonimie Wilkołak. Sprawca atakuje przeważnie młode kobiety, które odważyły się samotnie spacerować o zmierzchu. Ofiary są duszone, a następnie gwałcone i ćwiartowane… Czy to właśnie spotkało Wendy, tajemniczą dziewczynę, której poszukują wszyscy mieszkańcy, z głównym bohaterem na czele?


Tekst Eny Kielskiej jest metafizyczny, nierealny niczym sen, a czytając Pamiętnik Wendy trudno właściwie jest określić, z czym mamy do czynienia i do kogo kierowana jest tego rodzaju literatura. Z pewnością do czytelnika otwartego na wszelkie formy i zabiegi autora, trudno bowiem, będąc tradycjonalistą, choć próbować zrozumieć przekaz Kielskiej (o czerpaniu przyjemności z lektury już nie mówiąc). Poznajemy Harry`ego, mężczyznę niby zawieszonego w wielkomiejskiej próżni, którego tylko fragmentaryczne myśli zdradzają sekrety jego życia. Wiemy, że miał on ojca-alkoholika, artystę, który utopił talent i swoje życie w oparach mocnych trunków. We wspomnieniach pojawia się też matka, ale to poszukiwanie Wendy determinuje rozwój akcji tej psychodelicznej książki. Wendy jest fajną  dziewczyną. Wiele razy mówiła, że mnie kocha. Poznałem ją tuż za rogiem, miała czerwoną sukienkę  i zalotne spojrzenie – mówi o zaginionej bohater, który krąży po mieście, wypytując galerię wielce oryginalnych mieszkańców o kobietę. Szukają jej również funkcjonariusze Specjalnych Służb Kontroli Obywateli, a szczególnie budzący grozę komisarz do spraw nienormalnych zabójstw, Alondra, którego już sam wygląd (wysoki, chudy, z kozią bródką, w pasiastym surducie i kapeluszu), zapowiada nie całkiem zwyczajne dochodzenie.

 

Wendy to dziewczyna o najpiękniejszych oczach, jakie kiedykolwiek widziałem (…). Sęk w tym, że nikt nie wie, gdzie ona jest – czytamy, napotykając w poszukiwaniach szereg postaci, potencjalnych świadków, z których każdy rozkłada ręce w geście bezradności. Gdzie jest Wendy? – to pytanie przebija z każdej strony książki, wwiercając się w nasz umysł i rozdzierając duszę. Nic o niej nie wie Aleks, redaktor nowej gazety i Kaim – poeta, nie wie pracownik Laboratorium, Baltazar Złota Rączka, nie wie też hodująca pająki Helena.

 

Te poszukiwania prowadzone na własną rękę utrudnia Harry`emu oskarżenie o podłożenie domowej roboty bomby w restauracji „Pod Nosorożcem”. Zamiast w areszcie (Jestem w dupie – żali się bohater) mężczyzna wolałby przebywać w zakładzie pogrzebowym o wdzięcznej nazwie „Przystanek dla Nieba”, w którym leży pewna nieboszczka o zmasakrowanej twarzy, czekając na identyfikację. Nic dziwnego, że bohater wypowiada pełne goryczy słowa Dla zasady nienawidzę każdego, siebie, nawzajem, zbiorowo i indywidualnie. To mój kraj właśnie, będące niejako zwieńczeniem serii absurdów, z którymi styka się, prowadząc prywatne dochodzenie.

 

Pamiętnik Wendy również oscyluje na granicy absurdu, zapętlając czas i chwytając nas w pułapkę narkotycznego snu. Specyficzna narracja, język i styl zadziwiają, a nawet odpychają, ale jednocześnie fascynują na tyle, że nie możemy się oderwać od lektury, zaś w sercu narasta frustracja, bo gdzie, do diabła, jest ta Wendy?!

 

Książka Kielskiej nie jest z pewnością pozycją, po którą sięgnę ponownie, jestem jednak przekonana, że rozwój autorki obserwować warto. To ciekawe, co pisarka „zaserwuje” czytelnikom następnym razem, jednak obawa ta miesza się z ciekawością. Tymczasem jednak – za pośrednictwem bohatera – autorka mówi jedynie: „Dobranoc”.

 

Link do recenzji
Inne książki autora
Pamiętnik Wendy
Ena Kielska0
Okładka ksiązki - Pamiętnik Wendy

Książka opowiada o perypetiach bohatera, który szuka swojej dziewczyny. Wiemy, iż poznali się tuż za rogiem i miała na sobie czerwoną sukienkę, ale od...

Top 5 książek
Złodziejka książek
Markus Zusak
Okładka książki - Złodziejka książek
Ostatnia królowa
Gortner C.W.
Okładka książki - Ostatnia królowa
Dziewczyny z Syberii
Anna Herbich
Okładka książki - Dziewczyny z Syberii
Reklamy