Okładka książki - Zazdrośnice

Zazdrośnice

Wydawnictwo: Znak
Data wydania: 2016-02-03
Kategoria: Literatura piękna
ISBN: 978-83-240-3536-6
Liczba stron: 144
Dodał/a opinię: jezyna122

Ocena: 4.65 (17 głosów)

Nie ukrywam, że Eric- Emmanuel Schmitt należy do pisarzy, których darzę ogromnym szacunkiem. Świetny obserwator życia, wspaniały psycholog dusz, niejednokrotnie potrafi swoją twórczością zafascynować, zmusić czytelnika do wielu przemyśleń i zostawić go całkowicie rozedrganego emocjonalnie. W większości jego ostatnich powieści i opowiadań, występujący bohaterowie to ludzie dojrzali, którzy swoje emocje, dylematy umieją nazwać i określić. „Zazdrośnice” to szesnastoletnie dziewczęta, wchodzące w dorosłość, nie umiejące jeszcze radzić sobie ze swoimi uczuciami. Walczące o miłość, zainteresowanie, oscylujące pomiędzy dzieciństwem a dorosłością, marzące o pełnoletności, tak naprawdę chcące pozostać małymi dziewczynkami. „Kiedy dorośli traktują mnie jak smarkulę, mam do nich żal, zwłaszcza do matki, bo uważam, że zasługuję na ich poważanie. Gdy jednak jest przy mnie Dad, mam ochotę uchodzić równocześnie za kobietę i za dziecko”. Według jednejh miłość przynosi spełnienie, według drugiej jest w jakimś stopniu uzależnieniem, jeszcze inna jej nienawidzi, pragnie przeciw niej buntować się i nią manipulować. Anouchka, Julia, Raphaelle, Colombe – przyjaciółki od serca, od zawsze razem, kłódka na moście z ich inicjałami ma przetrwać wszystko, bo to co je łączy, jest sto razy ważniejsze i trwalsze niż miłość. Gdy jedna z nich zwierza się, że została już prawdziwą kobietą, staje się to motorem zdarzeń, których żadna z nich nie umie powstrzymać, lecz każda z nich jest naprawdę ich sprawczą siłą. Dorastanie to ogromnie trudny czas, w którym emocje są tak silne i często tak skrajne, że nie można ujrzeć nic pośrodku, nie ma szarości, tylko czerń i biel, jest „tak” i „nie” bez pozwolenia na „może”. Pewna bezwzględność bohaterek przeraża lecz i one same uginają się od prób odpowiedzi na pytania - kim jestem, po co żyję, dokąd zmierzam, jak mnie ludzie postrzegają. Brak akceptacji własnej osoby, małe problemy które rosną do rangi dramatów, przytłaczając i blokując obiektywizm stają się prawdziwymi tragediami. Emanująca od nich zazdrość staje się przyczyną konfliktów, nieporozumień i staje się grubą barierą, która je oddziela ale daje możliwość na jej obejście.

   Eric- Emmanuel Schmitt po raz kolejny udowadnia, że potrafi całkowicie zaskoczyć i wyprowadzić czytelnika na manowce. Nasze spekulacje, domysły nie doprowadzają nas do celu, a pytania długo pozostają bez odpowiedzi. Czy ciemna strona uczuć zwycięży, czy bohaterki odkryją prawdziwe oblicze miłości i jaki to na nie będzie miało wpływ? Moc pytań, zaskakujące odpowiedzi. Zdecydowanie polecam.

Kup książkę

przesuń

Musisz być zalogowany, aby komentować. Zaloguj się lub załóż konto, jeżeli jeszcze go nie posiadasz.

Polecana recenzja

Nie będzie nowością fakt, że w kolejnej swojej publikacji Eric-Emmanuel Schmitt bierze na warsztat uczucia. I to nie byle jakie – po raz kolejny bowiem postanawia opisać miłość i towarzyszące jej emocje – od zakochania, euforii i radości, aż po rozczarowanie, złość i gniew. Nic w tym nietypowego, nic - zdawałoby się - oryginalnego. Jednak połączenie przedstawionych przez autora uczuć z osobowościami głównych bohaterek – czterech nastolatek – i rzeczywistością, w jakiej przyszło im żyć, okazuje się niezwykle wybuchowe. Tytułowe Zazdrośnice to szesnastoletnie Anouchka, Julia, Raphaëlle i Colombe – przyjaciółki od serca i powierniczki największych sekretów. Każdą z dziewczyn czytelnik pozna z zapisków i pamiętników, jakie prowadzą wszystkie cztery przyjaciółki. I chociaż może to wydawać się dziwne, więcej o konkretnej dziewczynie dowiemy się z pamiętników jej przyjaciółek – będą to opinie pisane jakby „spoza” centrum wydarzeń, niekoniecznie obiektywne, ale opatrzone dosadnym komentarzem – niż z własnych zapisków nastolatki. Dziewczyny dojrzewają – przechodzą okres buntu, demonstracyjnie odsuwają się od rodziców, od których w głębi serca oczekują jedynie ciepła, zrozumienia i krótkiej chwili razem spędzonego czasu. Zainteresowanie chłopakami jest u nastolatek najzupełniej normalne ...
(czytaj dalej)

Opinie

Książki E.E. Schmitta są znane i cenione na całym świecie. Osobiście miałam okazję przeczytać już całkiem sporo tytułów, które wyszły spod pióra tego autora, a ,,Zazdrośnice" są kolejną pozycją na liście przeze mnie poznanych. Książka ta nie jest zbyt duża objętościowo, co jest dosyć charakterystyczne dla autora, chociaż w jego dorobku są również spore gabarytowo pozycje. E.E. Schmitt przedstawia nam historię czterech młodych dziewcząt, które się ze sobą przyjaźnią. W sposób niezwykle zręczny E. E. Schmitt oplótł losy wykreowanych przez siebie bohaterek o Szekspirowską sztukę ,,Romeo i Julia", która jest swoistą osią opowieści. Anouchka, Julia, Raphaëlle, Colombe to cztery nastolatki, mające diametralnie różne życiowe historie oraz odmienne charaktery. Czytając zagłębiamy się w ich wpisy do pamiętników, dzięki czemu mamy możliwość poznania przeżywanych przez bohaterki radości, smutków, różnorakich pragnień i rozterek oraz targających nimi emocji i mnóstwa egzystencjalnych pytań, które sobie zadają wchodząc w wiek dojrzewania, gdy burzliwie kształtuje się to, kim będziemy jako dorośli ludzie. Relacje bohaterek są tym bardziej skomplikowane, że każda z nich przechodzi nie tylko wewnętrzną psychofizyczną i hormonalno-emocjonalną burzę, lecz także, dlatego, iż stan zawieszenia pomiędzy nie byciem już ani dzieckiem, ani jeszcze w pełni dojrzałą, świadomą siebie kobietą nie pozostaje bez wpływu na ich wzajemne stosunki. Chociaż początkowo cała historia może wydawać się nieco in ...
(Pokaż całą opinie)
Link do opinii
Avatar użytkownika - arven1989
arven1989
Przeczytane:2016-09-15, Ocena: 4, Przeczytałem, 52 w 2016, Czytnik/Ebook,
http://lubimyczytac.pl/ksiazka/188039/corka-czarownicy/opinia/23953306#opinia23953306
Link do opinii
Avatar użytkownika - paulina0944
paulina0944
Przeczytane:2016-03-22, Ocena: 4, Przeczytałem, 52 książki w 2016r.,
Anouchka, Julia, Raphaëlle, Colombe - cztery przyjaciółki od serca, na zawsze. Od dziecka zwierzały się sobie ze wszystkiego, dzieliły każdą radością i smutkiem. Wierzą, że miłość przemija, lecz przyjaźń jest wieczna. Jednak gdy Raphaëlle zaczyna korespondować z chłopakiem, z którym spotykała się Julia, więzi łączące cztery przyjaciółki zostają wystawione na ciężką próbę... W swojej najnowszej książce Eric-Emmanuel Schmitt sprawdza, do czego jesteśmy zdolni, gdy zawładnie nami zazdrość i uraza. Jak cienka linia dzieli miłość i nienawiść, przyjaźń i zemstę?   Podobno miłość w pewnym momencie się kończy, a przyjaźń jest wieczna. Tak twierdzą cztery najlepsze przyjaciółki, które nie chcą słyszeć o chłopakach, bo z nimi są tylko kłopoty. Tymczasem Julia przyznaje się przed koleżankami, że ma już pierwszy raz za sobą... Jak to wpłynie na przyjaźń dziewczyn? Czy to prawda, że chłopacy są przyczyną kłopotków? "Romeo! Czemu ty jesteś Romeo?" Dlatego, że Julie umieją wymyślać Romeów." Po tę książkę, szczerze, sięgnęłam ze względu na autora, bo gdybym go nie znała i przeczytała opis to raczej nie chciałoby mi się jej czytać. Jednak cieszę się, że ją wypożyczyłam. Historia może nie wydawać się ciekawa, bo co interesującego może być w czterech dziewczynach, które nie myślą o chłopcach tylko o swojej przyjaźni, a później tylko się kłócą? A jednak! Każda z dziewczyn jest inna i musi zmierzyć się z różnymi problemami jak rozstania rodziców, depresja czy kompleksy. Dzi ...
(Pokaż całą opinie)
Link do opinii
Avatar użytkownika - patita1990
patita1990
Przeczytane:2016-05-20, Ocena: 5, Przeczytałem, 52 książki 2016,
Nieco inna opowieść Schmitta tym razem porusza kwestie przyjaźni i różnego jej rozumienia przez kilka osób. Cztery, dawać by się mogło, nierozłączne przyjaciółki, które łączy wszystko - od zainteresowań poprzez wspólne wspomnienia i dzielone sekrety, podzieli tajemnica jednej z nich. Historia ta, mimo, że może z początku wydawać się prostą opowiastką o życiu nastolatek pokazuje złożoność ludzkiej psychiki i to do czego jesteśmy zdolni w zdobywaniu tego, czego pragniemy, a także to, jak daleko potrafimy się posunąć w swojej rozpaczy. Kolejna książka Schmitta, którą zdecydowanie warto umieścić na swojej liście "chcę przeczytać".
Link do opinii
Avatar użytkownika - monweg
monweg
Przeczytane:2016-06-13, Ocena: 5, Przeczytałem, 52 książki - 2016, Egzemplarz recenzencki, Mam,
"Anouchka, Julia, Raphaëlle, Colombe - cztery przyjaciółki od serca, na zawsze. Od dziecka zwierzały się sobie ze wszystkiego, dzieliły każdą radością i smutkiem. Wierzą, że miłość przemija, lecz przyjaźń jest wieczna. Jednak, gdy Raphaëlle zaczyna korespondować z chłopakiem, z którym spotykała się Julia, więzi łączące cztery przyjaciółki zostają wystawione na ciężką próbę..." Eric-Emmanuel Schmitt, mistrz krótkiej formy, choć popełnił był też bardzo obszerne dzieło Papugi z placu d'Arezzo. Ci, którzy znają twórczość francuskiego pisarza są przyzwyczajeni do specyficznego i rozpoznawalnego sposobu jego pisania. Schmitt skupia się zawsze na tym co ważne: miłość, przyjaźń, sens życia... Ta króciutka powieść również traktuje o rzeczach ważnych, w tym przypadku ważnych dla nastolatek. Ale niekoniecznie dla młodego odbiorcy. "Przebieram się, maluję, jestem najszczęśliwszą z dziewczyn, bo zaraz spotkam się ze swoją paczką, przebieram się, perfumuję, przebieram się, przebieram się, maluję się, wychodzę, wracam biegiem do swojego pokoju, przebieram się i wybucham płaczem: jestem zbyt brzydka, zostaję w domu! Nikt nigdy nie wycierpiał tyle, co ja..." Tym razem otrzymałam książkę, która złożona jest z czterech pamiętników czterech bohaterek Zazdrośnic, przepełnionych odniesieniami do szekspirowskiego dramatu Romeo i Julia. Cztery pamiętniki i bardzo często cztery inne spojrzenia na różne wydarzenia. Dziewczęta przyjaźnią się od lat. Uczczeniem tej wyjątkowej przyjaźni staje się zało ...
(Pokaż całą opinie)
Link do opinii
Avatar użytkownika - muszkasia
muszkasia
Przeczytane:2016-04-13, Ocena: 5, Przeczytałem, 26 książek w 2016, Mam, Schmitt,
Na początku książka bardzo mnie rozczarowała. Wydawało się, że jest to powieść przeznaczona dla nastolatek a ja tracę tylko swój czas. Z biegiem wydarzeń historia czterech przyjaciółek staje się coraz ciekawsza. Jak zwykle Schmitt odkrywa przed czytelnikiem elementy ludzkiej natury. Prawda, jest to książka o nastolatkach, ale również o tytułowych zazdrośnicach co nadaje tej książce wartości. Być może jest to pozycja, którą oceniłabym na 4,5, jednak dla jednego z moich ulubionych autorów nie waham się podnieść ocenę do 5.
Link do opinii
Avatar użytkownika - ania87
ania87
Przeczytane:2016-04-09, Ocena: 5, Przeczytałem, 26 książek w 2016, Mam,
Sięgając po kolejną książkę jednego z moich ulubionych pisarzy spodziewałam się, że na długo nie będę mogła o niej zapomnieć i jak zawsze pozostanę zagłębiona w myślach. Tak było i tym razem. Oto cztery nastolatki,przyjaciółki Anouchka, Julia, Raphaëlle, Colombe piszą pamiętniki, a książka jest ich fragmentami poukładanymi w całość i opisującymi kolejne wydarzenia. Oto jak mówią o tym co je połączyło: "Czy przyjaźń nie jest równie wspaniała jak miłość?Równie silna? Równie długa? Raphaëlle podchwyciła temat Znacznie dłuższa niż miłość,Colombe,jeśli chcesz znać moje zdanie" Jednak na drodze przyjaźni staje chłopak - Terrence ukochany Juli. Jak potoczą się losy dziewczyn? W jaki sposób przekonają się,że od "miłości a w tym wypadku przyjaźni krótka droga do nienawiści?" Warto sięgnąć po książkę i się przekonać. Język nastolatek może wydawać się trochę zbyt dojrzały ( zwłaszcza jeśli pomyślimy o niektórych naszych polskich nastolatkach, którzy jak myślę nie czytują Shakespeare) ale myślę,że takie było zamierzenie autora książki i wcale nie przeszkadza to w jej odbiorze. P.S. 6 nie dałam tylko dlatego,że jest ona zarezerwowana dla majstersztyku literatury "Oskar i Pani Róża"
Link do opinii
Avatar użytkownika - jezyna122
jezyna122
Przeczytane:2016-03-16, Ocena: 4, Przeczytałem,
Nie ukrywam, że Eric- Emmanuel Schmitt należy do pisarzy, których darzę ogromnym szacunkiem. Świetny obserwator życia, wspaniały psycholog dusz, niejednokrotnie potrafi swoją twórczością zafascynować, zmusić czytelnika do wielu przemyśleń i zostawić go całkowicie rozedrganego emocjonalnie. W większości jego ostatnich powieści i opowiadań, występujący bohaterowie to ludzie dojrzali, którzy swoje emocje, dylematy umieją nazwać i określić. „Zazdrośnice” to szesnastoletnie dziewczęta, wchodzące w dorosłość, nie umiejące jeszcze radzić sobie ze swoimi uczuciami. Walczące o miłość, zainteresowanie, oscylujące pomiędzy dzieciństwem a dorosłością, marzące o pełnoletności, tak naprawdę chcące pozostać małymi dziewczynkami. „Kiedy dorośli traktują mnie jak smarkulę, mam do nich żal, zwłaszcza do matki, bo uważam, że zasługuję na ich poważanie. Gdy jednak jest przy mnie Dad, mam ochotę uchodzić równocześnie za kobietę i za dziecko”. Według jednejh miłość przynosi spełnienie, według drugiej jest w jakimś stopniu uzależnieniem, jeszcze inna jej nienawidzi, pragnie przeciw niej buntować się i nią manipulować. Anouchka, Julia, Raphaelle, Colombe – przyjaciółki od serca, od zawsze razem, kłódka na moście z ich inicjałami ma przetrwać wszystko, bo to co je łączy, jest sto razy ważniejsze i trwalsze niż miłość. Gdy jedna z nich zwierza się, że została już prawdziwą kobietą, staje się to motorem zdarzeń, których ża ...
(Pokaż całą opinie)
Link do opinii
Avatar użytkownika - malczes88
malczes88
Przeczytane:2016-02-14, Ocena: 5, Przeczytałem, 52 książki 2016, Mam,
Anouchka, Julia, Raphaëlle, Colombe. Cztery nastolatki. Cztery odmienne charaktery. Cztery osobne historie, a każda, jak to w tym wieku bywa, najważniejsza i najtrudniejsza. Przyjaźnią się od zawsze, wszystko o sobie wiedzą. Wspierają się, kłócą, wycierają wzajemnie swoje łzy i same sprawiają, że te łzy lecą. Wypełnia je mętlik uczuć, chaos wrażeń, uczucia, nad którymi nie potrafią zapanować, których nie rozumieją. Czasami same siebie nie poznają. Stają się dla samych siebie obce. Cztery wierne sobie przyjaciółki zaczynają się od siebie oddalać w momencie, kiedy jedna z nich przyznaje się do uprawiania seksu. Na resztę młodych dziewczyn to wyznanie działa jak płachta na byka. Ich reakcje są różne, dla dorosłego człowieka zdecydowanie nie racjonalne. I w tym problem, że one nie są jeszcze dorosłe, lecz nie są już także dziećmi. Ogarnia je zazdrość o przeżyte wrażenia, strach, że im się to nie uda, zawiść, że tamta była pierwsza i lęk, że by dorównać koleżankom, będą musiały zrobić to samo. Każda radzi sobie inaczej, lecz łączy je jedno: przestają sobie ufać, pojawiają się niedomówienia i brak szczerości. Przyjaźń, która miała być silniejsza niż miłość, przyjaźń aż po grób, rozbija się w drobne kawałki doprowadzając w efekcie do tragedii. Éric-Emmanuel Schmitt stworzył opowieść o dorastaniu, kruchej psychice młodego człowieka i emocjach towarzyszących poznawaniu problemów dorosłości. W tle od początku do końca towarzyszy nam Szekspir i jego "Romeo i Julia". Powieść napisana je ...
(Pokaż całą opinie)
Link do opinii
Avatar użytkownika - helena610
helena610
Przeczytane:2016-02-25, Ocena: 3, Przeczytałem, 52 książki (2016),
Lubię ogólnie książki Schmitta, ale ta nie do końca przypadła mi do gustu. Niejednokrotnie dość głębokie rozumowanie kłóciło się moim zdaniem z postępowaniem nastolatek-niekoniecznie dojrzałym i całość lektury mi "zgrzytala". Zdecydowanie bardziej cenie wcześniejszą twórczość autora....
Link do opinii
Avatar użytkownika - anim
anim
Przeczytane:2016-02-19, Ocena: 6, Przeczytałem,
ja lubię książki Schmitta i długo czekałam na tę, najnowszą. Mam podobne odczucia, ze to opowieść o dorastaniu i o emocjach, jakie mu towarzyszą. Też miałam chwilę nostalgii i przypominałam sobie, jak to było, jak się miało naście lat. Moim zdaniem ta książka na pewno jest idealna dla młodzieży, ale i dorosły czytelnik znajdzie w niej coś ciekawego dla siebie.
Link do opinii
Avatar użytkownika - vaapu
vaapu
Przeczytane:2016-02-09, Ocena: 4, Przeczytałem, 52 książki 2016,
Wstyd przyznać, ale to dopiero druga, po "Oskarze i pani Róży", książka tego autora, która wpadła mi w ręce. Wiele osób pisze, że to, jak wskazuje tytuł, opowieść o zazdrości, ale ja odbieram ją raczej jako krótką przypowieść o dojrzewaniu i skrajnych emocjach, które mu towarzyszą. Choć dziś zachowanie bohaterek wydaje mi się dziwne, to jednak pamiętam jeszcze, że w okresie dorastania od miłości do nienawiści droga była naprawdę bardzo krótka. Tym, co zgrzytało mi w trakcie czytania, był język, jakiego używają cztery bohaterki zapisujące swoje przemyślenia w pamiętnikach. Emocje, przeżycia jak najbardziej pasują do nastolatek, ale słowa, którymi są opisane - to słowa dorosłego mężczyzny.
Link do opinii
Avatar użytkownika - grejfrutoowa
grejfrutoowa
Przeczytane:2016-02-08, Ocena: 5, Przeczytałem, Mam,
Cztery nastolatki - Anouchka, Julia, Raphaëlle, Colombe - są sobie bardzo bliskie. Ich przyjaźń jest silna, dzielą się ze sobą wszystkim, wspierają. Po rozmowie dochodzą do wniosku, że miłość nie istnieje - ich dziadkowie i rodzice rozstają się, a one same też nie mają chłopaków. Gdy Julia oznajmia, że w wakacje przespała się z Terencem, przyjaciółki są zaskoczone. Uznają, że stała się już kobietą. Raphaëlle przeprowadza śledztwo - chce poznać chłopaka, z którym jej przyjaciółka straciła dziewictwo. Wyjeżdża do Londynu i odnajduje chłopaka, a potem zaczyna z nim korespondować. W tym samym czasie Julia zaczyna coraz bardziej się zamykać, skupia się na grze w spektaklu, Colombe również przeżywa inicjację seksualną, a Anouchka musi odnaleźć się w nowej sytuacji, która podzieliła jej rodzinę. Zazdrośnice Erica-Emmanuela Schmitta opowiedziane są w dość niezwykły sposób. To narracja prowadzona przez wszystkie bohaterki, które prowadzą pamiętniki. To z nich dowiadujemy się tego, co się dzieje. Dzięki pamiętnikom poznajemy również lepiej same dziewczyny, które nie kryją się ze swoimi myślami i marzeniami. W narracji przytoczono też wiadomości wymieniane między dziewczynami. W powieści jest kilka wątków, ale główne to chyba miłość i przyjaźń. Ta pierwsza pokazana jest szeroko - to uczucie, które zaskakuje, które niszczy, buduje, przynosi radość i cierpienie. Każda z dziewczyn odnajduje inne jej blaski. Dla jednej jest to uczucie, które łączy ją z wymarzonym chłopakiem, dla innej to wi ...
(Pokaż całą opinie)
Link do opinii
Avatar użytkownika - SteveS
SteveS
Przeczytane:2016-01-30, Ocena: 5, Przeczytałem, 52 książki 2016, Mam,
Cztery nastoletnie przyjaciółki - Anouchka, Julia, Raphaelle i Colombe - od zawsze razem pokonywały najtrudniejsze sytuacje. Dorastanie ich nie rozpieszcza, dlatego każda z nich, prócz problemów, o których mówi przyjaciółkom, ma jeszcze sporo tych zapisywanych w pamiętniku. Czy jednak ich przyjaźń przetrwa pojawienie się... chłopaka? Cztery dziewczyny zawsze wspierały się nawzajem w nieciekawych sprawach: zarówno wówczas, gdy ich rodzice kolejno się rozwodzili, jak i wtedy, kiedy dopadały ich chandry typowe dla wieku dojrzewania. Każda z nich ma inny charakter, wszystkie jednak łączy ten sam wiek i ogromna potrzeba miłości oraz sprawdzenia się w roli partnerki dla wybranego mężczyzny. Na ich drodze zjawia się wielu chętnych chłopaków, jednakże to jeden z nich, Terence, stanie się przyczyną tragedii. Czy jednak faktycznie będzie to jego wina...? ,,Zazdrośnice" Erica-Emmanuela Schmitta zdają się być przede wszystkim studium na temat zazdrości. Piękna, jednakże niedoceniana i uznawana za marzycielkę dziewczyna tworzy w swojej głowie obraz idealnej miłości i chłopaka, z którym przeżywa pierwszy raz. Aby ukarać swoją koleżankę za próbę nawiązania z nim kontaktu, tworzy intrygę, która zaskakuje czytelnika na ostatnich stronach książki. I faktycznie, temat zazdrości jest tutaj widoczny, aczkolwiek wciąż nie mogę oprzeć się wrażeniu, że z Julią od początku było coś nie tak. O ile reszta dziewcząt zachowuje się w sposób typowy dla wieku dorastania, Julia zdaje się często uciekać do ...
(Pokaż całą opinie)
Link do opinii
Avatar użytkownika - Patrycjaaa
Patrycjaaa
Przeczytane:2017-03-10, Przeczytałam,
Avatar użytkownika - Zetka_Siedlce
Zetka_Siedlce
Przeczytane:2016-10-31, Ocena: 4, Przeczytałam, 52 książki 2016, Wypożyczone (2016),
Avatar użytkownika - Glonek
Glonek
Przeczytane:2016-07-25, Przeczytałam, 52 książki 2016,
Avatar użytkownika - Muminka789
Muminka789
Przeczytane:2016-07-19, Ocena: 4, Przeczytałem, WYZWANIE 52 KSIAZKI 2016,
Avatar użytkownika - akarasek
akarasek
Przeczytane:2016-06-08, Ocena: 5, Przeczytałam,
Inne książki autora
Przypadek Adolfa H.
Eric-Emmanuel Schmitt0
Okładka ksiązki - Przypadek Adolfa H.

Co by było, gdyby Adolf Hitler dostał się na Akademię Sztuk Pięknych? W swojej najnowszej powieści Eric-Emmanuel Schmitt kreśli podwójny portret...

Małżeństwo we troje
Eric-Emmanuel Schmitt0
Okładka ksiązki - Małżeństwo we troje

Była zrozpaczona, gdy opuścił ją tak nagle. Pozostawiona sama sobie, bezbronna. Nowy mężczyzna miał jej pomóc zapomnieć o przeszłości i otworzyć...

Reklamy