Okładka książki - Jeszcze jeden oddech

Jeszcze jeden oddech

Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
Data wydania: 2016-09-29
Kategoria: Literatura faktu
ISBN: 9788308061909
Liczba stron: 232
Dodał/a opinię: Katarzyna Tuszyńska-Jąkalska

Ocena: 5.25 (16 głosów)

Książka "Jeszcze jeden oddech" przykuła moją uwagę, gdy pewnego dnia przeglądałam zapowiedzi Wydawnictwa Literackiego. Gdy tylko ją dostrzegłam, wiedziałam, że koniecznie muszę ją przeczytać. Dlaczego? Zaintrygował mnie przede wszystkim jej opis. To prawdziwa historia opowiedziana przez neurochirurga, który któregoś dnia usłyszał przykrą wiadomość, jedno krótkie słowo całkowicie zmieniające życie i postrzeganie przyszłości: rak. Pisząc książkę, chciał po pierwsze spełnić jedno ze swoich marzeń, a po drugie pragnął podzielić się swoimi spostrzeżeniami i przeżyciami związanymi z walką z chorobą i śmiercią oraz przekazać innym ludziom mnóstwo mądrych i cennych wartości, wskazówek dających wiarę i nadzieję, ułatwiających przejście niewątpliwie bardzo trudnego okresu, a także pomagających z pokorą i godnością podejść do otrzymanej informacji o diagnozie oraz śmierci. Paul Kalanithi był znanym i cenionym lekarzem o najbardziej wymagającej specjalizacji, jaką jest neurochirurgia. Jego pasją była medycyna, interesował się filozofią biologiczną. Studiował na Uniwersytecie Stanforda, a potem w Yale. Jako neurochirurg pracował dziesięć lat, do ukończenia rezydentury pozostało mu piętnaście miesięcy. Otrzymywał wiele nagród, wyróżnień. Proponowano mu również prowadzenie zajęć na różnych uczelniach. Spełniał się zawodowo, pracował po kilkanaście godzin dziennie, często przekraczając dozwolone normy. Był również miłośnikiem literatury, studiował nawet literaturę angielską. Mając zaledwie dziesięć lat podjął się lektury książki G. Orwella "Rok 1984". Czytał również powieści W. Nabokova czy T.S. Eliota, których cytował w swojej książce. Pewnego dnia, w wieku trzydziestu sześciu lat usłyszał diagnozę: IV stadium raka płuc. Nie załamał się, z pokorą podszedł do otrzymanej informacji o chorobie. Nagle stał się pacjentem, który miał zdecydowanie większą świadomość tego, jak będzie wyglądało jego dalsze życie i leczenie. Postanowił podjąć walkę, w trudnych momentach mógł liczyć na wsparcie żony - Lucy, która była internistką oraz rodziny i przyjaciół. Nie wierzył, że przeżyje, że wygra walkę z chorobą. Mimo to nie okazywał słabości, poddawał się terapii, zaczął pisać swoją książkę. Gdy jego stan się poprawił, a wyniki się ustabilizowały, wrócił do pracy, aby ukończyć rezydenturę. Paul i Lucy podjęli również starania o dziecko, pragnęli zostać rodzicami, stworzyć rodzinę. Udało się. Narodziny córki Cady były najpiękniejszym momentem w ich życiu. Niestety rak ponownie zaatakował... Paul zmarł 9 marca 2015 roku. "Wyglądało na to, że pewien rozdział mojego życia został definitywnie zamknięty - a może nawet cała książka? Zamiast być uduchowioną postacią, która niesie pomoc w chwilach najtrudniejszych życiowych przemian, znalazłem się wśród zagubionych, zdezorientowanych owieczek. Ciężka choroba nie zmienia życia, ona w jednej chwili całkowicie je niszczy. Nie czułem, że mam do czynienia z objawieniem, oślepiającym rozbłyskiem ukazującym To, Co Naprawdę Się Liczy - miałem raczej wrażenie, jakby ktoś zbombardował szlak, którym dotąd podróżowałem. Pozostawało mi jedynie znaleźć inną drogę." Paul Kalanithi w swojej książce, nad którą pracował do ostatniej chwili, przedstawił swoje życie przed otrzymaniem informacji o raku oraz po usłyszeniu diagnozy. Opowiadał o swojej edukacji, zajęciach na studiach, pierwszych operacjach i sekcjach zwłok, praktykach na oddziale ginekologiczno-położniczym, a następnie na chirurgii onkologicznej, wypełnianiu dokumentów, strategii oszczędzania czasu na sali operacyjnej (lekarz-zając i lekarz-żółw), o neurochirurgii oraz funkcjonowaniu mózgu. Ukazał swoją pracę, której całkowicie się poświęcił. Przedstawiał relacje z pacjentami, ich reakcje, kiedy przekazywał im wyniki badań, wiadomość o chorobie. Wspominał swoje dzieciństwo, rodziców, pierwszą miłość, a także małżeństwo, które swego czasu przechodziło kryzys. Nawiązywał do ulubionych pisarzy i ich dzieł literackich. Jednak przede wszystkim opowiedział swoją historię z perspektywy pacjenta, którym się stał po usłyszeniu diagnozy. Skupił się na omówieniu pobytu w szpitalu, przebiegu swojej choroby, jej etapów leczenia i terapii, której się poddał. Informację o raku przyjął z godnością i pokorą, zaakceptował ją. Mierzył się z chorobą każdego dnia. Był zdeterminowany, pragnął żyć, spełnić swoje marzenia, realizować swoje pasje. Walczył do samego końca... Paul Kalanithi był wybitnym neurochirurgiem, kochającym mężem i ojcem, człowiekiem pełnym pasji i chęci życia, wzbudzającym sympatię, podziw i szacunek. "Jeszcze jeden oddech" to książka niezwykle poruszająca, wartościowa, mądra, szczera i prawdziwa. To opowieść o miłości, rodzinie, medycynie, literaturze, marzeniach, pasjach, a przede wszystkim o chorobie, śmierci i świadomym odchodzeniu. To piękna i wzruszająca historia, którą zdecydowanie warto poznać.

Kup książkę

przesuń

Musisz być zalogowany, aby komentować. Zaloguj się lub załóż konto, jeżeli jeszcze go nie posiadasz.

Polecana recenzja

Avatar użytkownika - catarina78
catarina78
Przeczytane:2016-10-24, Przeczytałam,
Przyznam, że z wyjątkową niechęcią otwierałam tę książkę, unikając jej przez kilka długich dni. A to z powodu poruszanego tu tematu. Gdy doświadcza się odejścia kogoś bliskiego z powodu raka, uciekanie przed tematem stanowi naturalną reakcję obronną, wynikającą z niechęci wobec ponownego przeżywania traumy. Niechęć do książki wynikała także z obawy przed tym, że amerykańskie bestsellery mają skłonność do czynienia z siebie dzieł co najmniej na miarę Ewangelii. Zwykle schemat wygląda podobnie: ktoś żył pełnią życia, planował karierę, gdy nagle pojawiła się śmiertelna choroba, która przedefiniowała całe jego dotychczasowe życie. Pacjent odnajduje Boga, rozmawia z aniołami i pragnie nieść światu mistyczne przesłanie z serii: kochaj życie, żyj chwilą i znajdź to, co tak naprawdę jest ważne. W efekcie książka staje się zbiorem wyświechtanych frazesów. Bo co, jeśli ktoś to wszystko już miał, a choroba po prostu brutalnie zabiera ową radość życia?   Tym razem jednak jest inaczej. Na szczęście. Autorem jest neurochirurgiem – rezydentem o ambicjach literackich, który w swojej pracy stara się odkryć tajemnicę sensu śmierci. Książka zaczyna się od nieprzychylnej diagnozy – rak płuc. Paul Kalanithi, świadomy, że być może nie zostało mu zbyt wiele czasu, pragnie zrealizować marzenie, które odkładał na czas po odbyciu rezydentury. Chce napisać książkę. Siłą rzeczy pisze o sobie. Poznajemy zatem ...
(czytaj dalej)

Opinie

Avatar użytkownika - jagna1978
jagna1978
Przeczytane:2017-07-04, Ocena: 6, Przeczytałem, 52 książki 2017,
Ksiazka opowiada o mlodym 36 letnim czlowieku ,ktory bedac lekarzem leczy innych w pewnym momencie sam staje sie pacjentem.Do tej pory pomagal innym teraz sam potrzebuje pomocy. Ksiazka bazuje na silnych emocjach zycia i smierci. Wielu mysli ,ze lekarz w czasie choroby jesli potrafi uleczyc innych sam siebie uchroni przed choroba. Pokazuje ,ze nie wazne czy jest sie lekarzem,bogatym,biednym czy kimkolwiek innym kazdy musi stanac w oko w oko ze smiercia i nigdy nie wiadomo kiedy i gdzie ja spotkamy. Jest to niejako pamietnik mlodego lekarza ,ktory dzien po dniu nawet bedac juz u kresu sil pisze prawie do konca ,prawie bo koniec pisania przerywa smierc ,ktora pokonuje chec i wole zycia.
Link do opinii
Avatar użytkownika - agusia97
agusia97
Przeczytane:2017-01-30, Ocena: 5, Przeczytałem, 52 książki 2017,
Czytałam już wiele książek pisanych z perspektywy lekarza lub chorego, ale chyba nie zdarzyło mi się spotkać bohatera, który mógłby się podzielić zarówno takim jak i takim doświadczeniem. Właśnie dlatego powieść "Jeszcze jeden oddech" jest tak wyjątkowa, główny bohater mniej więcej zdaje sobie sprawę z czym będzie musiał się zmierzyć, jednak jest niezbędne, aby choć na pewien czas wyszedł ze swojej roli lekarza i spróbował być tylko zwyczajnym pacjentem. Niesamowite, jak dla mnie, było również to, że autorem książki nie jest żaden pisarz tylko właśnie ten lekarz, a mimo to powieść została napisana w mistrzowski wręcz sposób, doskonale się ją czyta.
Link do opinii
Avatar użytkownika - szmaragdova
szmaragdova
Przeczytane:2017-01-24, Ocena: 5, Przeczytałem, 52 książki w 2017 ,
"Proof that the dying have the most to teach us about the life". Takie zdanie spotkałam, czytając wywiady z ludźmi, którzy osobiście znali dr Paula Kalanhiti, bohatera powieści "Jeszcze jeden oddech". Trafnie oddaje sens książki. Kalanhiti, jeden z najlepszych rezydentów neurochirurgii w Stanach Zjednoczonych, człowiek niezwykle uzdolniony literacko, humanista i myśliciel, miał ludziom bardzo wiele do zaoferowania. W wieku 35 lat dowiedział się o śmiertelnym nowotworze i musiał zweryfikować swoje marzenia. Okazało się, że najcenniejszym, co dał ludzkości było głębokie i prawdziwe świadectwo umierania w zgodzie ze sobą samym. Poza tym poruszającym przesłaniem mam też sporo gorzkich refleksji, jak wygląda leczenie chorego za oceanem, a jak u nas. Lektura z założenia smutna, przejmująca, jednak niosąca nadzieję, na to, że człowiek "nie wszystek umrze".
Link do opinii
Avatar użytkownika - leonia
leonia
Przeczytane:2017-02-16, Ocena: 6, Przeczytałem, 52 książki 2017,
Tragedia, wypadek czy ciężka choroba uświadamiają nam co w naszym życiu jest najważniejsze, wskazują priorytety, sprawiają, że przewartościowujemy wszystkie dotychczasowe cele i marzenia. Ogromna pokora młodego, bardzo zdolnego człowieka w obliczu śmiertelnej choroby. Nie ma tutaj zbytnego patosu, egzystencjalnych pytań czy kłótni z losem, użalania się nad sobą; jest za to mądre, spokojne rozważanie, poszukiwanie rozwiązań. Jest czas na nadzieję, zadbanie o kochaną osobę.
Link do opinii
Avatar użytkownika - agnik66
agnik66
Przeczytane:2017-01-30, Przeczytałem, 52 książki 2017,
kingaczyta.blogspot.com Paul Kalanithi był młodym, bo zaledwie trzydziestokilkuletnim, świetnie zapowiadającym się neurochirurgiem z prawdziwym powołaniem i pasją. Mało tego, był szczęśliwym mężem i pasjonatem literatury. A potem usłyszał diagnozę, która wywróciła jego życie do góry nogami. Rak, a konkretni IV stadium raka płuc. I rokowania, które nie zwiastowały niczego dobrego... W obliczu ciężkiej choroby człowiek reaguje różnie. Jedni się załamują i tracą wolę walki już na samym początku, wpadając w depresję. Inni zaś stają do walki ze swoim nowym, mocniejszym od nich samych przeciwnikiem i toczą walkę; długą i nieustanną. Mają jednak nadzieję, mają o co walczyć, chcą żyć. Paul także chciał żyć. Nie chciał umierać, jego misja jeszcze się nie skończyła, miał przecież tyle planów i marzeń. A jednak był w nim jakiś taki wewnętrzny spokój, próba pogodzenia się z losem i optymizm. Gdy choruje zwykły człowiek, to chyba jednak jest łatwiej. Łatwiej zaufać lekarzowi, przyjąć jego punkt widzenia i sugestie. Gdy zaś choruje lekarz, który doskonale zna rokowania, objawy i skutki danej choroby, jest na pewno ciężej. W końcu nie tak łatwo odpuścić i pozwolić innym sobie pomóc. Nie łatwo zejść ze sceny i pogodzić się z nową sytuacją. Nie łatwo zająć szpitalne łóżko w momencie, gdy kiedyś się tylko obok niego stało. Oprócz swojej walki z chorobą, autor opisuje także pracę lekarza. Dzięki temu można zobaczyć, jakim człowiekiem był przed chorobą, lepiej poznać jego osobowość. A przyz ...
(Pokaż całą opinie)
Link do opinii
Nie znam słów jakimi mogłabym opisać losy Paula .Jest to historia która chwyciła mnie za serce. Poturbowała mnie. Rzuciła na kolana i pokazała że warto walczyć, że życie jest po to aby je przeżyć. Dla mnie jako osoby niepełnosprawnej walczącej ze skutkami operacji guzów mózgu ta historia stała się pokrzepieniem. Dodała nadziei. Sprawiła, że śmiałam się przez łzy. I choć "umarłam za życia", to w tych krótkich chwilach jakie spędziłam podczas czytania czułam, ze jest dla mnie nadzieja. Tylko muszę zrobić jeszcze ten jeden krok aby być tym kim chcę być, a nie tym kim teraz jestem.
Link do opinii
Avatar użytkownika - Puchatka
Puchatka
Przeczytane:2016-12-01, Ocena: 5, Przeczytałem,
Nie spodziewajcie się wstrząsających opisów - ta historia jest mocna i bez tych wszystkich obrzydliwości, a jej siła tkwi w prostocie przekazu i szczerości wyznania. Porusza tym, że jest taka normalna, chociaż w żadnym wypadku nie można jej nazwać banalną. Tu jedno spojrzenie znaczy więcej niż tysiąc słów, a jeden dotyk potrafi zburzyć wszystkie mury. Czy nie takie historie kochamy? Jeszcze jeden oddech to książka niedokończona przez autora, chociaż pełna. Nie jest jednak tak, że ta opowieść urywa się nagle, pozostawiając niedosyt, chociaż ten będzie zawsze obecny - wciąż chciałoby się więcej, chciałoby się podarować autorowi jeszcze jeden oddech. Tu historia nie kończy się wraz z odejściem głównego bohatera, poznajemy jej dalszy ciąg. Poszukując emocji, wyruszyłam w ostatnią podróż Paula. Znalazłam nie tylko wzruszenie, był też czas na łzy, chwila refleksji i odrobina uśmiechu.
Link do opinii
Avatar użytkownika - John34
John34
Przeczytane:2016-10-13, Ocena: 6, Przeczytałem, Mam,
JESZCZE JEDEN ODDECH - to wstrząsająca, niesamowita książka, dająca niejednokrotnie do myślenia. To swoisty rodzaj testamentu napisanego przez Paula Kalanithiego - neurochirurga borykającego się z nieuleczalną chorobą - rakiem. Na podstawie jego zapisków, notatek poznajemy historię życia, ale także i jego śmierci. Życie i śmierć - ambiwalentne terminy, które się uzupełniają. Każdy z nas dostał życie i każdy z nas w pewnym momencie odejdzie ze świata ziemskiego. Taka jest kolej rzeczy. Paul Kalanithi z jednej strony ratował ludzkie życie jako lekarz neurochirurgii, a z drugiej sam stał się pacjentem, który tak naprawdę walczył zawzięcie ze swoją chorobą. Stwierdzam, iż swoim heroicznym czynem, próbował udowodnić, iż może pokonać chorobę. Żona, córka, rodzina i najbliżsi przyjaciele - to najważniejsze osoby odgrywające role w tym absurdalnym lecz prawdziwym świecie. Świecie, w którym na co dzień życie igra ze śmiercią. JESZCZE JEDEN ODDECH - to wzruszający, mocny, dojrzały reportaż, który tak naprawdę, w moim mniemaniu, KAŻDY powinien przeczytać. Niesie on wiele mądrości życiowych, które w dzisiejszych czasach poszły do lamusa. Ciągła gonitwa za pieniądzem, ,,wyścig szczurów", w którym najlepszy wygrywa - przesłoniły nam priorytety. Rozwój techniki powoduje że nie potrafimy już porozmawiać z drugą osobą ,,twarzą w twarz". Komunikujemy się tylko przez różne portale społecznościowe, w których czujemy się dobrze, w których możemy wszystko. Wchodząc do komunikacji miejskiej, ob ...
(Pokaż całą opinie)
Link do opinii
Avatar użytkownika - sulii
sulii
Przeczytane:2016-10-04, Ocena: 6, Przeczytałem, 26 książek 2016, Mam,
Bardzo ciężko opisać tę książkę w kilku prostych słowach. Przymiotniki takie jak "niesamowita", "rewelacyjna", nie oddają, a wręcza zabierają jej godność i powagę. Choć czyta się ją lekko, tematyka jest niezwykle trudna. Jest to opowieść o śmierci, a także o ironii losu. Jest to historia o tym co najpewniejsze i jednocześnie najbardziej niespodziewane w życiu. Paul Kalanithi był lekarzem neurochirurgiem. Od wczesnej młodości poszukiwał odpowiedzi na pytania dotyczące życia i śmierci. W tym celu, przez pierwsze lata studiów zgłębiał literaturę. Analizował zagadnienia dotyczące ludzkiej egzystencji, jej znaczenia. W pewnym momencie poczuł, że teoria mu nie wystarcza i tak rozpoczął studia medyczne. To pierwsza część książki odsłaniająca wycinek z życia lekarza. Poznajemy jego dylematy, wątpliwości, ambicje. Drugi etap jest już trudniejszy. Ten bardzo zdolny neurochirurg, po 10 latach praktyki, będąc u szczytu swojej kariery, dowiaduje się, że ma raka i to w bardzo zaawansowanym stopniu. Nagle wszystko się zmienia, a Paul musi odnaleźć się w nowej sytuacji. Musi stworzyć nowego siebie. Próbuje nam o tym opowiedzieć. Książka jest napisana niezwykle mądrze i rzeczowo. Choć brzmi to dość sztywno, to chyba te dwa słowa najlepiej oddają, to jak autor przedstawia nam swoją historię. Zawaliło mu się życie, a mimo to z jego słów bije ogromny spokój i rozwaga. Czytelnik widzi jego zagubienie, ale jednocześnie siłę. Odnalezienie tego co najważniejsze w tym momencie życia, w tak niepewne ...
(Pokaż całą opinie)
Link do opinii
Avatar użytkownika - kasiatuszek
kasiatuszek
Przeczytane:2016-09-21, Ocena: 6, Przeczytałem,
Książka "Jeszcze jeden oddech" przykuła moją uwagę, gdy pewnego dnia przeglądałam zapowiedzi Wydawnictwa Literackiego. Gdy tylko ją dostrzegłam, wiedziałam, że koniecznie muszę ją przeczytać. Dlaczego? Zaintrygował mnie przede wszystkim jej opis. To prawdziwa historia opowiedziana przez neurochirurga, który któregoś dnia usłyszał przykrą wiadomość, jedno krótkie słowo całkowicie zmieniające życie i postrzeganie przyszłości: rak. Pisząc książkę, chciał po pierwsze spełnić jedno ze swoich marzeń, a po drugie pragnął podzielić się swoimi spostrzeżeniami i przeżyciami związanymi z walką z chorobą i śmiercią oraz przekazać innym ludziom mnóstwo mądrych i cennych wartości, wskazówek dających wiarę i nadzieję, ułatwiających przejście niewątpliwie bardzo trudnego okresu, a także pomagających z pokorą i godnością podejść do otrzymanej informacji o diagnozie oraz śmierci. Paul Kalanithi był znanym i cenionym lekarzem o najbardziej wymagającej specjalizacji, jaką jest neurochirurgia. Jego pasją była medycyna, interesował się filozofią biologiczną. Studiował na Uniwersytecie Stanforda, a potem w Yale. Jako neurochirurg pracował dziesięć lat, do ukończenia rezydentury pozostało mu piętnaście miesięcy. Otrzymywał wiele nagród, wyróżnień. Proponowano mu również prowadzenie zajęć na różnych uczelniach. Spełniał się zawodowo, pracował po kilkanaście godzin dziennie, często przekraczając dozwolone normy. Był również miłośnikiem literatury, studiował nawet literaturę angielską. Mając zaledwi ...
(Pokaż całą opinie)
Link do opinii
Avatar użytkownika - Emilly26
Emilly26
Przeczytane:2016-09-01, Ocena: 6, Przeczytałem,
Paul Kalanithi „Jeszcze jeden oddech” jest to książka wydana w formie biografii, która potrafi wzruszyć, tworzy miłą atmosferę w świecie medyczny. Wielu z nas na dzień dzisiejszy załamałoby się, gdybyśmy usłyszeli o diagnozie: IV stadium raka płuc. Paul, lekarz neurochirurg nie załamał się. Czy pogodził się ze swoim losem ? Co czuł się pogodzony, gdy odchodził z tego świata? Czy dr Paul czuł swoje szczęście osobiste i spełnienie zawodowe?. Postanowił napisać o tym wszystkim napisać. Przedstawić nam swoją historię życia jako pacjenta i lekarza. Osobiście ujęła mnie postawa Paula jako człowieka, lekarza, gdyż l kocha swoich pacjentów, przeżywa osobiście ich przypadki. Polecam przeczytać tą książkę ze względu na to, że jest ona wskazówką dla ludzi żyjących bez braku nadziei. Dzięki tej książce istnieje nadzieja na lepsze jutro w świecie medycyny- leczenia stadium raka płuc. Wyrażam wielki szacunek stronę rodziców, żony Paula – Lucy i ich córki Cody, która dała nadzieje Paulowi, że może nacieszyć się życiem. Nowe życie zamieszkałe, ale pozostawiło ślady włosów ciemnych, które będzie przypominało jakie miał jak to mówiła o swoim mężu żona dr Paula, która była świadkiem ich miłości oraz choroby.
Link do opinii
Avatar użytkownika - allison
allison
Przeczytane:2016-08-12, Ocena: 6, Przeczytałem,
RECENZJA PRZEDPREMIEROWA - książka ukaże się 29 września nakładem WYDAWNICTWA LITERACKIEGO „Jeszcze jeden oddech” Paula Kalanithi to wzruszające świadectwo miłości, zmagania się z nieuleczalną chorobą i wyścigu ze śmiercią. Jest to jednocześnie przejmująca i dodająca otuchy książka, w której nieustannie żal i zwątpienie przeplatają się z afirmacją życia. Autor opisał swoją reakcję na zabójczą diagnozę – nieuleczalny rak płuc. Pogodzenie się z nieuchronnością śmierci zabrało mu sporo czasu, mimo iż miał wokół siebie wielu przyjaciół i oddaną żonę. Jako wybitny neurochirurg Paul Kalanithi doskonale zdawał sobie z czekającej go przyszłości – stopniowo narastający ból, osłabienie, dotkliwe metody, mające na celu jedynie przedłużenie życia i wreszcie jego kres. Jak odnaleźć się w tak dramatycznej sytuacji? Czy postawić na szalone, beztroskie korzystanie z ostatniego etapu życia, czy raczej żyć tak, jakby nic się nie stało, czyli pracować, spotykać się ze znajomymi i rodziną, chodzić do ulubionych restauracji? Znalezienie jednoznacznej odpowiedzi na te pytania – jak nietrudno się domyślić – nie było łatwe. Ostatecznie chory postanowił odejść z godnością, pogodzić się z losem i tym, co nieuchronne, bo w końcu czeka na każdego. Nic nie zrównuje ludzi tak jak śmierć – to prawda, którą znali już starożytni i ludzie średniowiecza. Niby oczywistość, ale kiedy dotyka nas i naszych bliskich, trudno się z tym pogodzić. Oprócz opisów walk ...
(Pokaż całą opinie)
Link do opinii
Avatar użytkownika - kozung
kozung
Przeczytane:2017-02-20, Ocena: 4, Przeczytałem, 52 książki 2017,
Avatar użytkownika - olgaesz
olgaesz
Przeczytane:2017-01-11, Ocena: 5, Przeczytałam, 69 książek w 2017,
Avatar użytkownika - mandy
mandy
Przeczytane:2016-12-25, Ocena: 5, Przeczytałam, Mam, Przeczytane 2016,
Avatar użytkownika - wdowa86
wdowa86
Przeczytane:2016-11-24, Ocena: 4, Przeczytałam, 26 książek - 2016,
Inne książki autora
Jeszcze jeden oddech
Paul Kalanithi0
Okładka ksiązki - Jeszcze jeden oddech

Historia, która poruszyła serca milionów czytelników Międzynarodowy fenomen wydawniczy, 42 kraje. 61 tygodni na liście bestsellerów ,,New York...

Reklamy