Okładka książki - Symfonia w bieli

Symfonia w bieli

Wydawnictwo: Rebis
Data wydania: 2016-03-29
Kategoria: Obyczajowe
ISBN: 9788378186090
Liczba stron: 208
Dodał/a opinię: Dorota Józefiak

Ocena: 5 (2 głosów)

,,Symfonia w bieli" to pierwsza, opublikowana w Polsce powieść brazylijskiej autorki - Adriany Lisboi. Jest to opowieść wyjątkowa, poruszająca wiele trudnych tematów i skoncentrowana na uczuciach, przeżyciach i przemyśleniach bohaterów.

Akcja książki toczy się w słonecznej Brazylii, a osobami spajającymi wszystkie wydarzenia są siostry - Maria Ines i Clarice, które mają spokojne, beztroskie dzieciństwo. Przynajmniej do czasu, jak jedna z nich zostaje skrzywdzona, a druga jest tego świadkiem. To zdarzenie rzutuje na całe ich późniejsze życie - na relacje z najbliższymi, na związki, które próbują budować, na zdrowie, zwłaszcza psychiczne.  Siostry żyją z dala od siebie - przynajmniej od czasu, kiedy starsza zostaje wysłana do szkoły w mieście i musi zamieszkać u ciotki. Obie starają się normalnie funkcjonować, ale niestety nie udaje się im pozbyć traumy z dzieciństwa i wszystko, co się dzieje jest naznaczone złymi wspomnieniami. Z jednej strony starają się być szczęśliwe i szukają tego, co może im przynieść spokój i zapomnienie, z drugiej rodzinne tajemnice odciskają swoje piętno i niejednokrotnie psują i wprowadzają zamęt w pozornie poukładaną rzeczywistość.

W książce uderza sposób, w jaki bohaterowie tworzą swoją codzienność. Są miejsca zakazane, zakazane słowa, zakazane myśli i zakazane uczucia. Nie wolno chodzić do kamieniołomu i mówić o nieszczęściu, które spotkało sąsiadów. Nie wolno wspominać o tym, co dzieje się w rodzinnym domu. Matce łatwiej jest pozbyć się z domu dziecka - niby zapewnić lepszy byt i dać szansę na lepsze jutro, a tak naprawdę zamieść pod dywan to, co nie powinno się zdarzyć. Nie wyciąga konsekwencji, nie mówi, nie pyta i nie osądza - po prostu milczy i w tym milczeniu podejmuje decyzje, jak naprawić krzywdę i pomóc córce. Dziewczynki od małego uczone są gry opartej na pozorach, może temu nie potrafią dokonywać później lepszych wyborów i bardziej walczyć o siebie i swoje życie.

Powieść ,,Symfonia w bieli" napisana jest w bardzo chaotyczny sposób. Autorka przeskakuje między wątkami, z czasów współczesnych wraca do wspomnień z dzieciństwa, a potem umiejscawia akcję w jeszcze innym okresie, w jeszcze innym miejscu z całkiem nowymi bohaterami. Nie jest napisana w sposób przejrzysty i wymaga ogromnego skupienia od czytelnika, który łatwo może pogubić się gąszczu wydarzeń i postaci. Dodatkowo charakteryzuje się licznymi opisami miejsc, osób, czy emocji. Całość sprawia wrażenie bałaganu, ale jest to na swój sposób bałagan uroczy i nietypowy. Wiele osób może zrazić taki sposób pisania, ale na pewno znajdą się też czytelnicy, którzy już od pierwszych stron zachwycą się konstrukcją i językiem powieści.

Na pewno nie jest to książka dla tych, co gustują w lekkiej prozie - wymaga od czytelnika zaangażowania i dostarcza duży ładunek emocjonalny. Jednak dzięki ciekawej konstrukcji nie pozwala oderwać się od lektury. Stopniowo poznajemy bohaterki - ich rodziny, partnerów, życie od najmłodszych lat przez wszystkie wydarzenia kolejno następujące po sobie, żeby na koniec odkryć, czemu Maria Ines i Clarice są takie, jakie są. Autorka ładnie zbudowała napięcie i zgrabnie odkryła wszystkie karty - w najmniej oczekiwanych momentach podsuwając czytelnikowi kolejne elementy układanki. Całość składa się na dobrą historię, z którą naprawdę warto się zapoznać.

Kup książkę

przesuń

Musisz być zalogowany, aby komentować. Zaloguj się lub załóż konto, jeżeli jeszcze go nie posiadasz.

Polecana recenzja

Avatar użytkownika - Mysza_99
Mysza_99
Przeczytane:2016-05-18, Ocena: 5, Przeczytałam, 52 książki 2016, Mam,
Symfonia w bieli to pierwsza opublikowana w Polsce powieść brazylijskiej autorki – Adriany Lisboi. Jest to opowieść wyjątkowa, poruszająca wiele trudnych tematów i skoncentrowana na uczuciach, przeżyciach i przemyśleniach bohaterów.   Akcja książki toczy się w słonecznej Brazylii, a osobami spajającymi wszystkie wydarzenia są siostry – Maria Ines i Clarice, które mają spokojne, beztroskie dzieciństwo. Przynajmniej do czasu, gdy jedna z nich zostaje skrzywdzona, a druga jest tego świadkiem. To zdarzenie rzutuje na całe ich późniejsze życie – na relacje z najbliższymi, na związki, które próbują budować, na zdrowie, zwłaszcza psychiczne. Siostry żyją z dala od siebie – przynajmniej od czasu, kiedy starsza zostaje wysłana do szkoły w mieście i musi zamieszkać u ciotki. Obie starają się normalnie funkcjonować, ale - niestety - nie udaje się im pozbyć traumy z dzieciństwa i wszystko, co dzieje się później, jest naznaczone złymi wspomnieniami. Z jednej strony kobiety starają się być szczęśliwe i szukają tego, co może im przynieść spokój i zapomnienie, z drugiej zaś - rodzinne tajemnice odciskają swoje piętno i niejednokrotnie wprowadzają zamęt w pozornie poukładaną rzeczywistość.   W książce uderza sposób, w jaki bohaterowie tworzą swoją codzienność. Są miejsca zakazane, zakazane słowa, zakazane myśli i zakazane uczucia. Nie wolno ...
(czytaj dalej)

Opinie

Avatar użytkownika - Bookendorfina
Bookendorfina
Przeczytane:2016-05-10, Ocena: 5, Przeczytałem,
"Czas jest nieruchomy, to istoty (i przedmioty, i słowa) przemijają." Bardzo zmysłowa, ciepła, urzekająca, mniej słodka a bardziej gorzka powieść. Niezwykle malowniczo, słowo po słowie, coraz intensywniej, ponętniej, wprowadza nas w bogaty świat ludzkich losów i pełnej kolorystyki uczuć. Subtelnie dotyka utraconych i odzyskanych nadziei, prób wyzwolenia własnej tożsamości, odnalezienia miejsca na ziemi. Potężnie przenika przez oczekiwania wobec świata, zwiększanie szans na uśmiech losu, ogrom sił potrzebnych do walki o to, co należne w życiu. Bardzo interesujący, nurtujący i niejednoznaczny obraz zmieniającej się rzeczywistości, ukształtowanej głównie przez dramatyczne wydarzenia, zaskakujące rozwidlenia dróg przeznaczenia, wybór częściowo lub pozornie satysfakcjonujących kierunków życia. Pozostawanie z niedosytem wartości spełnionych marzeń i zrealizowanych pragnień. Zogniskowanie na łapaniu ulotnych chwil szczęścia, małych sukcesów, nielicznych niespodzianek, konkretnych gestów, wyczekiwanych obietnic i krótkich okresów intensywnego przeżywania. Opowieść o ludziach, którzy zmieniają się, a jednak ich znaczenie dla innych, pozostaje takie samo. A wszystko w otoczce brazylijskiego klimatu, piękna przyrody, wiejskiej ciszy i kontrastującego nieustannego szmeru Rio de Janeiro. Powieść wymagająca skupienia, otwartości na meandry ludzkiej duszy, czasu na refleksje i potrzebę szczerych zmysłowych doznań czytelniczych. Autorka w pięknym stylu, z dbałością o każdy szczegół, od ...
(Pokaż całą opinie)
Link do opinii
Avatar użytkownika - Olga_Majerska
Olga_Majerska
Przeczytane:2016-04-22, Ocena: 5, Przeczytałem, 52 książki 2016, Mam,
Jedna chwila jest w stanie zmienić całe nasze życie, jedno spojrzenie może zaważyć na naszej przyszłości a gest lub jego brak może kosztować dużo więcej, niż się spodziewamy. O tym skrupulatnie przypominają nam pisarze, niesamowicie często biorąc na warsztat te chwile, które budują lub niszczą, druzgoczą, przyprawiają o niemożliwy wręcz ból lub pozwalają zapomnieć i poczuć pełnię szczęścia. Adriana Lisboa, brazylijska autorka do tej pory nieznana polskiemu czytelnikowi, chwyta się tego wyświechtanego i doskonale nam znanego motywu, by przemienić go w coś prawdziwego, bliskiego jak mokry oddech na karku i przerażającego jak przebudzenie w obcym ciele. Symfonia w bieli to historia trójki bohaterów, choć dwójka z nich – Clarice i Tomás – wiedzą, że w tej opowieści liczy się tylko Maria Inês. Piękna, choć nie w oczywisty sposób, nieokiełznana, całkowite przeciwieństwo starszej Clarice i największe pragnienie Tomasa, który kochał ją tak, jak kochał sztukę, jak kochał pewien obraz Whistlera. Ich losy splatały się i rozplatały, a parne Rio de Janeiro i zaściankowe Jabuticabais od lat przyglądały się wszystkim mrocznym tajemnicom, które na zawsze połączyły tę trójkę. Teraz, po wielu latach i wielu bliznach – bliźnie po cesarce, wyrostku i dwóch bliźniaczych bliznach zostawionych przez nóż introligatorski – Clarice, Maria Inês i Tomás mają znów się spo ...
(Pokaż całą opinie)
Link do opinii
Reklamy