Imię moje jak dźwięk pusty

Autor: Grzegorz
Czy podobał Ci się to opowiadanie? 0

na mego szponach” Ciągle Juliusz powraca do tej wizji ognistej , co zresztą jest zrozumiałe. -Jaśku, ale dlaczego jak myślisz tak mało ludzi wiedziało o tym co spotkało Juliusza w nocy z 20 na 21 kwietnia 1845 roku. Przecież to jest ważna data w historii naszej. Ogień, który powalił Szawła pod Damaszkiem, zmienił cywilizację. Szaweł rozniósł dobrą nowinę po całym ówczesnym świecie. A Juliusz? Juliusz żył w XIX wieku. Wieku, pełnym sceptycyzmu, niewiary; wiarę w potęgę ludzkiego rozumu. Juliusz mówi jedno. Trwajcie. Proszę was nie zdradzajcie wiary przodków, szanujcie przeszłość. Ale dlaczego tak mu na tym zależy? Tu nie chodzi o ojczyznę geograficzną od morza do morza. Tu chodzi o zachowanie Prawdy, o uchronienie Prawdy jak ognia który przenosi się ze świątyni do domu chroniąc go przed wiatrem i deszczem. * * * Strofy natchnione w ekstazie kontemplacji Wszedłem hen – kędyś w nieznane Trwałem w zamarłym stanie Wyższym nad wszelkie poznanie. 1.Nie wiem w jakiem szedł strony, Lecz gdym się znalazł u celu Dostrzegłem światłem olśniony Głębie tajemnic wielu. Wyrazić tego nie zdołałem Trwałem w zamarłym stanie Wyższym nad wszelkie poznanie. To Jaśku napisał św. Jan od Krzyża, jak wspomnieliśmy wcześniej wielki mistyk hiszp

Najpopularniejsze opowiadania

Musisz być zalogowany, aby komentować. Zaloguj się lub załóż konto, jeżeli jeszcze go nie posiadasz.

Forum - opowiadania
Reklamy
O autorze
Grzegorz
Użytkownik - Grzegorz

O sobie samym:
Ostatnio widziany: 2007-09-07 21:14:39