Nie jesteś zalogowany

Głosuj na wiersz! Komentuj(0) Oceń wiersz 1 2 3 4 5 6 Napisz do autora Zaproś do przyjaciół «powrót

gdy słowa zamknięte w skroniach pulsujących pod gorącymi łzami unikają ust zawstydzone swym zrywem, natchnienie drąży duszę szukając innych dróg do niebios zaciskam wargi w cichym uporze ukrycia bólu, cierpienia bliskich, by nie dać szansy złu na bezkarne plądrowanie rzeczywistości zaklęcia, modlitwy, błagania zagłuszają jęki na chwilę, a te uwolnione nagle gaszą sen, natrętne, głośne dopominają się ujawnienia prowadzona przez migające obrazy przez nieistniejące krainy wydaję nieświadoma z bladych, omdlałych warg ciche słowa skargi niebiosa zaś milczą - do rana, by cudami ziemi, rozkoszą przysłonić noc, dać ukojenie w pozornych ciężarach własnego życia wieczorem przy zgaszonych lampach nucą modlitwę o ciebie, byś usnęła szczęśliwa, byś swym śmiechem dała dowód wiary, nadziei, że ta noc należy już tylko do ciebie, do pani nieba i ziemi.