Nieopisana rozkosz z myśli twoich płynie

powiedz mi, ma muzo, czy to nie przeminie?

Powiedz poezjo, boś ty moją matką

że jak rodzi się Człowiek, to czemu tak rzadko?

Czemu wielu patrzy, a niewielu widzi,

czemu mały człowiek z równie małego szydzi?

Kto dał ludziom prawo do słowem zabijania

gdy ktoś miał wolne myśli, był innego zdania?

Czemu doskonali poeci, znający słów znaczenie

uciekli od świata, zbratali się z cieniem?

Czemu plastikowy człowiek, w swym plastikowym świecie

wbija plastikowy nóż w plastikowe serce swej

plastikowej kobiecie?

Czemu zgasł płomień serc, a umysły ciemne

tworzą obłudną modlitwę, chociaż to daremne?

Po co człowiek, który nie chce żyć, na ten świat przychodzi;

jeśli nie kocha swego życia, to niech się nie rodzi…