Myślę czy dopatrywać się

Całości nicości którą

Gwarantuje bezmiar

Wszechświata

Stawiam kolokwialne pytanie

Cogito ergo sum?

Czy po prostu skoro ergo sum

To Cogito

Opuszczam puszkę mózgu

Nie zmieści ona

Mego ciała astralnego

Co stale chce do gwiazd

Może one znają prawdę

Lub są tylko imitacją

Marność nad marnościami

To wszystko lampki

Memento Mori jedząc to

Memento Mori jedząc tamto

Stworzone przez człowieka

Danse macabre z pudełka

Czuje jak mój umysł

Ulega schizmie

Rozdziela się na dwie półkule

Choć sam jest półkulą

Jedna chce widzieć wschód

Dopatrywać się napisów

Na rydwanie Heliosa

Może ma sponsoring

Druga zaś szuka księżyca

Jego szyderczego uśmiechu

Gdy spogląda na mnie

I widzi że się gubię