Królowa Matka. Najbardziej niebezpieczna kobieta świata

Beata Bednarz
« powrót

Publicystyka - Obrazek

Jej narodziny miały być wynikiem współżycia hrabiego ze służącą pełniącą rolę matki zastępczej. Adolf Hitler nazwał ją najniebezpieczniejszą kobietą świata. Winston Churchill stwierdził, że nie chciałby znaleźć się w skórze jej wroga. W ciągu swojego szesnastoletniego panowania odgrywała jedną z najważniejszych ról na światowej scenie. Należała do pokolenia, które łączyło dwie epoki: zaprzęgów konnych i człowieka spacerującego po Księżycu. Bywała mściwa i apodyktyczna. Zręcznie manipulowała faktami i aranżowała po kryjomu wydarzenia, które doprowadzą do abdykacji jej szwagra. W historii zapisała się jednak jako waleczna królowa. Jaka naprawdę była Elżbieta - Królowa Matka?

o tym, aby przyszła królowa Anglii miała pochodzić z państwa walczącego z Wielką Brytanią. Ponadto znalezienie żony wśród kandydatek pochodzących z innych państw stawało się coraz większym problemem. W związku z tym premier David Lloyd George podsunął królowi Jerzemu V pomysł, aby zezwolił synom żenić się z córkami brytyjskich arystokratów. Elżbieta widziała w tym dużą szansę dla siebie na awans społeczny, twardo więc wzięła sprawy w swoje ręce, gdyż marzył się jej tytuł książęcy. W wyższych sferach najlepszym sposobem na poznanie i poślubienie pożądanego mężczyzny było prowadzenie intensywnego życia towarzyskiego. Matka i brat zachęcali nawet Elżbietę do bardziej kokieteryjnego zachowania, aby "usidlić dobrą partię", czego nie uważano za coś zdrożnego w tamtych czasach. Na oku miała między innymi księcia Walii, Davida, którego poznała w 1918 roku na balu. Wytworny i czarujący mężczyzna uważany był wtedy za idealny materiał na męża dla licznych młodych arystokratek. Jej usilne i zręczne zabiegi skierowane wobec Davida zakończyły się jednak niepowodzeniem. Książę Walli pozostał obojętny na jej wyćwiczony urok, a drugi z kandydatów, do którego żywiła również ciepłe uczucia, zmarł w wyniku ran odniesionych w trakcie walk wojennych. Jej szanse na realizację największego pragnienia malały, ale Elżbieta nie należała do kobiet, które łatwo się poddają. Wkrótce poznała koniuszego Jamesa Stuarta, dla którego straciła głowę. Rzecz w tym, że on nie podzielał jej zauroczenia. Być może to zauważyła, ale nie przestawała z nim flirtować. W listopadzie 1920 roku ku rozczarowaniu Elżbiety odwiedził ją nie James, ale jego przełożony - starszy o rok brat Davida, książę Bertie. Wtedy nie przypuszczała jeszcze, że dwa lata później zostanie jego żoną, a po latach - królową. W liście, który po owej wizycie napisała do byłej guwernantki, wyraziła bowiem lekceważący stosunek wobec przyszłego króla. Bertie jednak był nią coraz bardziej zainteresowany...



bertieKsiążę Bertie


Bracia David (oficjalne imię: Edward) i Bertie bardzo się różnili, stanowiąc prawdziwe przeciwieństwa. David wyrósł na bystrego, pewnego siebie i urodziwego młodzieńca, a młodszy o zaledwie rok Bertie wydawał się niezgrabny i nieatrakcyjny. Ludzie z jego otoczenia uważali go za bełkotliwego półgłówka. Źródłem jego trudności (a także Davida) było nieszczęśliwe dzieciństwo, które upływało mu nie tylko w cieniu mądrzejszego i ładniejszego brata, lecz także samotnie, gdyż królowa Maria i król Jerzy V byli rodzicami wciąż nieobecnymi i oziębłymi. Szczególnie ojciec wychowywał synów w strachu przed własną osobą. Trudności w kontaktach z rodzicami nasiliły się po pojawieniu się niezrównoważonej opiekunki, która ubóstwiała Davida, a Bertiego darzyła silną antypatią, czego nie przestała nigdy okazywać. Obłąkana kobieta nękała starszego brata do tego stopnia, że nabawił się on poważnych problemów trawiennych oraz wady wymowy. Kilkuletni chłopiec miał tiki nerwowe, ślinił się i nie potrafił wymówić ani jednego słowa bez zająknięcia. Otoczenie jednak nie domyślało się, że jego zachowanie to wynik zaniedbania i okrutnych praktyk opiekunki, a nie wrodzone wady. Cechującemu się stoickim usposobieniem księciu i jego rodzeństwu nie dane było zaznać rodzicielskiego ciepła. Jedynie od dziadków oraz dworzan otrzymywali wsparcie i zrozumienie. U nastoletniego Bertiego dolegliwości o podłożu nerwowym narastały z powodu nauki w szkole morskiej. Zgodnie z tradycją następca tronu musiał bowiem wstąpić do Królewskiej Marynarki Wojennej. W trakcie tej edukacji choroby, na które zapadał, wybawiały nieśmiałego Bertiego z opresji. Nawiązana w młodości przyjaźń z osobistym lekarzem sprawi, że rozwinie się jego potencjał, że bardziej uwierzy on w swoje możliwości oraz będzie miał z kim dzielić swoje zamiłowanie do sportu i dobrej zabawy.


Podobną rolę odegra również jego żona, Elżbieta, która będzie go wspierać we wszystkich sprawach, nie tylko w wysiłkach zmierzających do wyeliminowania lub przynajmniej zmniejszenia wady wymowy. W tym wypadku niezłomny charakter Elżbiety okaże się zbawienną cechą. Książę Bertie wstąpił na tron po abdykacji brata, Edwarda VIII, co nastąpiło w 1936 roku. Ciekawe są okoliczności tej abdykacji, gdyż mogła się przyczynić do niej wskutek swojej skłonności do snucia intryg - i to w niemałym stopniu - Elżbieta właśnie. Pisze o tym szeroko Lady Colin Campbell w imponującej rozmiarami biografii Elżbiety Królowa. Z kolei wybitny angielski historyk Norman Davies w książce Europa walczy. 1939-1945. Nie takie proste zwycięstwo zwraca uwagę, że król Jerzy VI był monarchą niechętnym rządzeniu, ale podczas II wojny światowej odważnie i ofiarnie wspierał wraz z żoną morale narodu. Podkreśla także, że królowa Elżbieta nie cierpiała nacisków, jakie wywierano na jej nieśmiałego męża.



mariageMałżeństwo


W 1921 roku najmłodsza córka Strathmore’ów zaprosiła księcia na lunch. Elżbieta była już wówczas pewna, że Bertie jest nią coraz bardziej zauroczony. Wkrótce książę oznajmi rodzicom, że chce się oświadczyć Elżbiecie. Królowej Marii spodobała się ta perspektywa, gdyż Elżbieta była potomkinią króla Szkocji Roberta II oraz pierwszego króla Anglii z dynastii Tudorów Henryka VII. W oczach monarchini nie była więc zwykłą arystokratką, ale kobietą królewskiego pochodzenia. Relacje, jakie powstaną między Elżbietą a Bertim przed ślubem, owo porozumienie oparte na wzajemnym zaufaniu i przeświadczenie, że mogą na sobie polegać, będą stanowić fundament ich małżeństwa i przyczynią się do jego powodzenia. Jednak gdy Bertie poprosi ją o rękę, będzie do tego stopnia zaskoczona, iż zdoła jedynie wydukać, że w tej chwili nie może wziąć tego pod uwagę. Hugo Vickers oraz Lady Colin Campbell w swoich biografiach twierdzą, że Elżbieta nie chciała przyjąć oświadczyn księcia Yorku, ponieważ wolała księcia Walii, bardziej wytwornego i lepiej rokującego niż jego starszy brat. Będzie zatem zwodzić Bertiego, by zyskać na czasie w kwestii jego brata. Sytuacja stawała się irytująca nie tylko dla usychającego z miłości księcia Bertiego, lecz także dla jego matki, która postanowiła zainterweniować. Gdy Elżbieta uświadomiła sobie, że maleją jej szanse na poślubienie Davida i zdobycie tytułu księżnej Walii, zaczęła czynić starania, aby skłonić zakochanego w niej Bertiego do ponownych oświadczyn. Ujawniło się wtedy jej


- [1] [2] [3] [4] [5] -


Zobacz też:

Publicystyka - Elegant, prawnik, poeta. Jan Brzechwa Elegant, prawnik, poeta. Jan Brzechwa Polak żydowskiego pochodzenia, który dzieciństwo spędził w Rosji. Uczestnik walk o niepodległość w 1918 roku, a potem wojny polsko-bolszewickiej. Wybitny prawnik, satyryk i poeta tworzący w cieniu genialnego więcej...
Publicystyka - Święta Rita od rzeczy niemożliwych Święta Rita od rzeczy niemożliwych Nie ma człowieka, który by nie musiał zmagać się z przeciwnościami losu. Każdy stara się skutecznie pokonywać trudności, wkładając w to maksimum sił, serca i rozumu. Zdarza się jednak, że to, z czym się borykamy więcej...
Opinie
Musisz być zalogowany by móc komentować.
emilly262013-08-30 12:25:10
avatar
Interesujący wywiad, pełen ciekawostek, których nie znamy na co dzień.
odpowiedz
POLUB NAS!
WYDAWCY POLECAJĄ
Zwyczajna łaska
Książka Racheli
Sekret Wesaliusza
REKLAMA
linia_1_reklama linia_2_reklama linia_3_reklama
 
STRONA GŁÓWNA

MOJE GRANICE
Dodaj/Opublikuj
Wirtualna biblioteczka
Ustawienia
Więcej opcji
KSIĄŻKI
recenzje
premiery, nowości
zapowiedzi wydawnicze
audiobooki
patronaty
rankingi
autorzy
rekomendacje
wyzwania czytelnicze
WIERSZE

OPOWIADANIA

KONKURSY

SPOŁECZNOŚĆ
forum
blogi
zdjęcia
filmy
kalendarz
książki za aktywność
PUBLICYSTYKA
wywiady
eseje
sylwetki twórców
recenzje filmów