Kultura Europy (średniowiecznej) czyli jak to było bez prądu i Unii...

sidhe
« powrót

Średniowiecze jest najdłuższą epoką w dziejach kultury świata - to wiemy Wynika za sprawą wzajemnego przenikania się kultury późnego antyku, chrześcijaństwa z wpływami pogańskimi. Dorobek tej epoki jest podstawą nowożytnej kultury europejskiej i tym samym budulcem naszej „nowoczesnej” tożsamości kulturowej.
Zewnętrzne formy życia rysowały się wówczas wyraźniej niż obecnie, można było zauważyć większy dystans pomiędzy cierpieniem i radością, między szczęściem a nieszczęściem. Ponadto występowały silne różnice powstające ze względu na status społeczny, majątkowy. Również każdy czyn lub zdarzenie miało charakterystyczną formę. Życie miało wymiar publiczny, powszechne egzekucje, wszechobecni nędzarze, trędowaci domagający się o datki. Przynależność do poszczególnej klasy podkreślano strojem:” możni panowie nie wyruszali nigdy bez zbytkownej broni i okazałego orszaku wzbudzając tym zawiść i strach” , zakochany nosił barwy damy natomiast czeladnik znak cechowy. ·Często odbywały się procesje: ludzie szli z pochodniami, boso, głodni, uczestniczyli w nich ludzie wszystkich stanów, nawet dzieci.
Egzekucje odbywały się na oczach ludzi, miały charakter widowiska z moralnym pouczeniem. Często podczas egzekucji „widzowie” wzruszali się, zabójcy przebaczali katom: i tak potrafił poruszyć serca, że wszyscy rozpływali się we łzach współczucia”, okazywali skruchę w ostatnich chwilach życia. Na śmierć skazywani byli zarówno biedni jak i wielcy panowie, co przypominało, ze w obliczu śmierci jesteśmy równi. Nieraz na stracenie szli wielcy i możni panowie jak np., Jean de Montaigu, który padł ofiarą nienawiści Jana bez Trwogi i tym samym siedząc na taczce wieziony na stracenie miał na sobie spodnie w biało-czerwone pasy oraz złote ostrogi.
Charakterystycznym, ale rzadszym niż egzekucje i procesje elementem życia średniowiecza były kazania wędrownych kaznodziejów. Potrafili wzruszyć lud swoimi słowami, nawet jeden z nich – brat Ryszard był spowiednikiem Joanny d`Arc – swoje kazania wygłaszał od piątej rano do jedenastej. Kaznodzieje brat Ryszard i brat Tomasz zyskali sobie poparcie ludu karcąc przepych i dostatek. Nakazali podpalać całe stosy przedmiotów zbytku, czyniono to na wielką skalę i było to ogromną strata dla sztuki.
Poza innymi rozrywkami tj. egzekucje i procesje popularna była również gra w szachy, która wówczas była pełna emocji i niejeden spór został przez nią spowodowany. „ Zatargi synów królewskich nad szachownicą były jeszcze XV wieku motywem równie obiegowym jak opowieści o Karolu Wielkim”
Każda epoka tak jak średniowiecze tęskni za piękniejszym światem, życiem. Głównym uczuciem panującym pod koniec średniowiecza była melancholia. Z jednej strony bano się śmierci z drugiej twierdzono, że ponowne narodzenie to było by coś strasznego. Obecnie panujący nastrój najlepiej obrazuje poezja Jeana Meschinot:

”O jak żałosne i nędzne zycie...
Mamy zarazę i głód, i wojnę;
Zimno, gorąco, dzień, noc nas dręczy;
Pchły i roztocze, inne robactwo
Nęka nas: miserere Domina
Nad nędznym ciałem, co krótko żyje „

Przedstawia życie jako niemal Shopenhauerowską wizję ustawicznego cierpienia i męki.

Przyjemność płynąca z lektur, muzyki, sztuki, miały służyć jedynie mądrości (cnocie). Jeżeli służyły jedynie jako przyjemności- wówczas uznawane były za grzech. Zachwycać się można było jedynie sztuką poświęconą religii. Dokładnie tak się to miało do muzyki gdzie jedyną poważaną muzyką była muzyka sakralna: organowa chorałowa. Ustalono szereg zasad dotyczących zapisu muzyki, komponowania i budowy utworów, aby rozgraniczyć muzykę świecką od kościelnej, przy czym muzyka świecka była traktowana jako grzeszna i niepoważna. W tamtych czasach twierdzono, że jedynie uprawianie cnoty na własny użytek to jedyna rzecz, która może przynieść korzyść. Dopiero pod koniec średniowiecza z społeczność zaczął wstępować nowy duch, piękno świata, jako że grzeszne uznano za podwójnie kuszące.
Estetyka stosunków życiowych osiągnęła wtedy szczególnie wysoki stopień wyrazu – im wyższa była zawartość takowych stosunków tym łatwiej ich wyraz sam w sobie stawał się sztuką. Dotyczy to głównie dworskiej etyki i etykiety.
Strukturę społeczeństwa średniowiecznej europy można podzielić na trzy zasadnicze grupy: duchowieństwo, szlachta i stan trzeci. Wbrew powszechnemu postrzegania średniowiecza jako epoki rycerskiej świadczy to, że większość przemian społeczno-politycznych odbywało się poza kręgiem klasy szlacheckiej. Faktem jest to, że rzeczywistego systemu lennego i rozkwitu kończy się na wieku trzynastym a później następuje rozkwit mieszczaństwa. W tym czasie najważniejszymi czynnikami jest dominująca pozycja bogatych mieszczan, rozwój kapitalizmu i handlu. Pomimo tego w większości tamtejsze źródła narracyjne skupiają się głównie na stanie rycerstwa i to nawet do XVII wieku, pomimo, że szlachta utraciła swoją pozycję. W świadomości społeczeństwa zachował się obraz szlachty jako dominującej klasy. Współcześni zbytnio doceniali pozycję szlachty a zbyt nisko cenili dorobek i rolę mieszczaństwa. „Średniowieczny obraz społeczeństwa jest statyczny a nie dynamiczny” Nadworny dziejopis Filipa dobrego uważa rycerstwo za źródło dobrobytu państwa. Bóg stworzył pospólstwo żeby uprawiało rolę i pracą tworzyło podstawy utrzymania, duchowieństwo zostało powołane do wiary następnie szlachta by strzegła cnoty i by poprzez swoje zachowanie było wzorem do naśladowania. Bogaci mieszczanie są opisywani jako prostacy, traktowani przedmiotowo bez jakiegokolwiek poszanowania godności przez stan duchowieństwa czy szlachty. Panuje wszechobecny wyzysk chłopów, lud jest nawiedzany przez wojny, wykorzystywany przez urzędników, musi utrzymywać wyższe stany. We Francji po wyniszczającej wojnie stuletniej dominuje motyw chłopa przepędzonego z domu i z roli złupionego i udręczonego przez żołnierzy.
Natomiast idea rycerska jest traktowana jako ideał pięknego życia, jest ona ideałem estetycznym „ utkanym z barwnej fantazji i podniosłych uczuć, dąży również do tego, aby być ideałem etycznym, jednakże w tym aspekcie zawodziła, ponieważ jej walor moralny obniżało to, że wywodziła się z grzechu. Jak pisał Chastellain: „ Sława książąt polega na dumie i na podejmowaniu bardzo niebezpiecznych przedsięwzięć, wszystkie moce książęce zbiegają się w jednym punkcie zwanym dumą”. Dążenie do sławy i czci jest bezpośrednio powiązane z kultem bohaterów, wiąże się z tym naśladowanie poszczególnych wzorów takich jak Lancelot, Cezar, Dawid, Hannibal.
Z ideą rycerską bezpośrednio powiązany jest motyw rycerza – bohatera, i damy – wybranki jego serca. Jest to pierwszy niezmienny motyw romantyczny. Tutaj pojawia się potrzeba pokazania kobiecie swej odwagi, wystawienia się na rozmaite niebezpieczeństwa, w tej materii przez wiele lat aż do dziś wiele się nie zmieniło. Tylko białogłowe bardziej się sfeminizowały i uniezależniły od błędnych rycerzy. Najbardziej bohaterskim czynem pozostaje uratowanie ukochanej z grożącego jej niebezpieczeństwa, przeplata się również wątek rycersko – erotyczny, mianowicie ratowanie dziewictwa kobiety i zachowanie go dla wybawiciela nawet, jeśli przeciwnikiem miał być smok. Również turnieje


poprzednia
- [1] [2] [3] [4] [5] -


Zobacz też:

Publicystyka - W obronie kobiecości... W obronie kobiecości... Literatura piękna od dawien dawna jawiła się nam – Czytelnikom - jako strefa marzeń, do której może się odwołać w czasach, w jakich przyszło nam żyć, praktycznie każdy. więcej...
Publicystyka - Liryczna obsesja materii czy dadaistyczny bełkot? Liryczna obsesja materii czy dadaistyczny bełkot? Czyli o poszukiwaniu jazzu w XXI wieku. „Tru tu, tu tutu” – tak zaczyna się chyba połowa utworów znajdująca się w dorobku już przeszło stuletniej historii jazzu. więcej...
Opinie
Musisz być zalogowany by móc komentować.
Gabisia2006-10-31 02:03:15
avatar
zajebiste :) :) :)
odpowiedz
;D2006-10-31 02:03:15
avatar
Pisze coś tu o Loyset Liedet bo nie chce mi sie całego czytać jak nie ? :D
odpowiedz
autor2006-10-31 02:03:15
avatar
jst napisane coś o Lidet.
odpowiedz
mihał2006-10-31 02:03:15
avatar
loseet liedet
odpowiedz
Naruto2006-10-31 02:03:15
avatar
Jest trochę błędów ale ogólnie dość ciekawe
odpowiedz
autor2006-10-31 02:03:15
avatar
to prosze je zaznaczyć, usunę z przyjemnością.
odpowiedz
?2006-10-31 02:03:15
avatar
Czy autor ma choćby wykształcenie średnie?? u mnie z czymś takim maturę by oblał po pierwszym akapicie... Czy tego nie widzicie??
odpowiedz
autor2006-10-31 02:03:15
avatar
a kim ty jestes ze sprawdzasz matury ? jak pewnie zauwazyles, nie jest to wypracowanie, anie formy tez na takowe nie stylizowalem. Raczej luźny zbi ór elementów, rys antropologiczny. Nie jest to napewno tekt ktory mozna oddac "pani z historii" jako pracę, ale zamiast krytykanctwa wolałbym usłyszeć krytykę, czy to na forum, czy prywatnie per mail. Pozdrawiam
odpowiedz
xXx2006-10-31 02:03:15
avatar
mam pytanie dlaczego nie moge skopiowac...cos zle robie czy co?
odpowiedz
MARLENA2006-10-31 02:03:15
avatar
ZA MALO O MUZYCE
odpowiedz
PAULINA:)2006-10-31 02:03:15
avatar
JEST TU COś O żYCIU CODZIENNYM I ZWYCZAJACH STANóW W śREDNIOWIECZU??
odpowiedz
PAULINA:)2006-10-31 02:03:15
avatar
MóGł BY MI KTOS ODPISAC? CZY NIKT NIE JEST łASKAW?
odpowiedz
Sylwcia2006-10-31 02:03:15
avatar
Trochę długie ale jest super ! ! !
odpowiedz
Celt Anonim2006-10-31 02:03:15
avatar
nie czepiajcie sie. jak ktos podkreslil jest to zbior roznych informacji, ktore mozna na swoj sposob wykorzystac. sa drobniutkie bledy ale wg mnie artykuł (o ile mozna to tak nazwac) jest calkiem w porzadku i na pewno sie przyda wielu osobom :)
odpowiedz
autor2006-10-31 02:03:15
avatar
to napiszcie jakie to są błędy...
odpowiedz
karina2006-10-31 02:03:15
avatar
moim zdaniem ten tekst jest w porządku nie wiem czego ktoś się czepia!!!!!
odpowiedz
POLUB NAS!
WYDAWCY POLECAJĄ
Zwyczajna łaska
Książka Racheli
Sekret Wesaliusza
REKLAMA
linia_1_reklama linia_2_reklama linia_3_reklama
 
STRONA GŁÓWNA

MOJE GRANICE
Dodaj/Opublikuj
Wirtualna biblioteczka
Ustawienia
Więcej opcji
KSIĄŻKI
recenzje
premiery, nowości
zapowiedzi wydawnicze
audiobooki
patronaty
rankingi
autorzy
rekomendacje
wyzwania czytelnicze
WIERSZE

OPOWIADANIA

KONKURSY

SPOŁECZNOŚĆ
forum
blogi
zdjęcia
filmy
kalendarz
książki za aktywność
PUBLICYSTYKA
wywiady
eseje
sylwetki twórców
recenzje filmów