Herod Wielki

Kolejna biografia wydawnictwa „Cyklady” jest interesującą książką, opowieścią o odległych i wciąż do końca nie zbadanych czasach oraz o kontrowersyjnej postaci króla Heroda.

Herod został królem żydowskim, był jednym z odpowiednich pionków w rękach odpowiedniego gracza. Doszedł do władzy, w momencie kiedy działać zaczynał rzymski triumwirat, musiał więc lawirować pomiędzy jego członkami, a na dodatek jeszcze powinien był wystrzegać się Kleopatry, traktującej jego ziemię jako łakomy kąsek dla swego królestwa. Udało się jednak Herodowi przez blisko czterdzieści lat utrzymać władzę, stosując politykę „złotego środka”. Z jednej strony nie mógł całkiem uzależnić się od wielkiego Imperium, z drugiej – nie mógł nawet próbować buntu, który z pewnością zakończyłby się klęską.

A to wszystko w cieniu walki wewnętrznej, Herod nie był bowiem uznawany przez wszystkich swoich rodaków. Głównie z powodu tego, iż był w połowie Arabem. Wielu jego politycznych przeciwników nie rozumiało polityki zagranicznej swojego władcy.

Zmagał się także z Arabami, próbował zapewnić sukcesję swoim synom. Był wielkim budowniczym, wzniósł wiele miejsc kultu, z których część przetrwała do dziś.

Aby sprostać takiemu zadaniu, by przewodzić odmiennym kulturowo narodem w obliczu zagrożenia ingerencją wielkiego Imperium i zmagać się jeszcze z wewnętrzną opozycją, trzeba być człowiekiem wyjątkowo odpornym. Herod takim właśnie był. Niosło to jednak za sobą pewne konsekwencje, władca miał trudny charakter...

Zachęcam do lektury tej biografii, wyjaśnia ona bowiem wszelkie polityczne i kulturowe animozje czasów sprzed narodzin Jezusa Chrystusa. Jest napisana w bardzo przystępny sposób, wypełniona wieloma (czarno-białymi niestety) fotografiami, przedstawiającymi między innymi mnóstwo budowli, które wzniósł za swego panowania Herod. Znajdziemy w niej także chronologie, tablice genealogiczne, liczne mapy.