 |
|
|
|
|
Jest to książka dziwna. Z jednej strony szalenie poetycka, z drugiej – aż brzydka, bo opowiadająca o śmierci w sposób naturalistyczny.
Narratorka, pisząca w pierwszej osobie, wspomina ostatnie dni (tygodnie?) życia swej cioci, z którą była bardzo blisko związana. Dokładny opis choroby (trudno określić, jaka to choroba, najprawdopodobniej cukrzyca) jest momentami aż niemiły i brzydki. Kobieta umiera – nagle, tak jak dziwna jest fabuła książki. Czytelnik spodziewa się, że po tak długim opisie choroby nastąpi długi opis śmierci. Nic bardziej mylnego. Ciocia umiera i już.
To dlatego, że cała książka jest opisem śmierci, dokładnym, lecz psychologicznym, ba, można by rzec obyczajowym.
Uzupełnieniem fabuły są retrospekcje do lat wcześniejszych, dotyczące dziwnego i pokręconego życia rumuńskiej rodziny. Ktoś ma kochankę, ktoś wyjeżdża, ktoś zostawił woreczek żółciowy w szpitalu gdzieś tam... i tak cały czas.
Powieść ma szalenie dziwny zapis, który jest rozwlekły i męczący. Być może jest to spowodowane małą ilością tekstu.
Autorka, Rumunka, popełniła samobójstwo w wieku czterdziestu lat. I może to złe podejście do sprawy, lecz informacja ta rzuciła cień na odbiór książki. Życie w cieniu śmierci. Jak słusznie zauważono w posłowiu, pisanie było próbą radzenia sobie ze światem.
Trudno napisać więcej o tak niewielkiej i monotematycznej powieści. Co gorsze, była monotonna, charakteryzuje ją przerost formy nad treścią. Być może daje tu znać o sobie moje uwielbienie do monumentalnych, dobrze skonstruowanych fabularnych dzieł. Uważam jednak, że „Regał ostatnich tchnień” jest pseudopoetycką opowieścią, dopełnieniem literatury, a nie jej filarem. Nie zwykłem zniechęcać do czytania książek, lecz po prostu... nie polecam.
Zaskakująca, trzymająca w napięciu opowieść o pokonywaniu lęku. Opowieść o kobiecie która posiada wszystko o czym marzyła a jednak w jej życiu nic nie jest takie jak sie wydaje.Ta opowieść pokazuje jak wiele złego może dziać się za zamkniętymi drzwiami mieszkania. Jak bardzo mogą mylić pozory.
Uwielbiam ksiązki SParksa ;). Tylko ta Miley na okładce i w ogóle w filmie to chya nie najlepszy plan ;/
Książeczkę już mam. Na razie brakuje czasu na przeczytanie, ale już nie mogę się doczekac jak będę mogła ją przeczytac.
To jest dziwna ksiażka, nie potrafię jej dokładnie kategoryzować, ale po jej przeczytaniu poczułem ulgę ze skończyłem, chyba właśnie o to chodziło autorowi tej książki.
|
Linki reklamowe: prawnik kraków apteka internetowa biuro nieruchomości Kraków restauracja Kraków dotacje unijne Pozycjonowanie stron Kraków | osób online: |
| Regulamin |Redakcja/Kontakt | www.granice.pl 1999-2011 Właściciel: W&W |
