Śniadanie w łóżku i inne rozkosze... kulinarne!

We wstępie do książki „Śniadanie w łóżku i inne rozkosze… kulinarne” Agnieszka Perepeczko w typowym dla siebie gawędziarskim stylu przyznaje: „chcę napisać książkę o marzeniach, czasem niespełnionych, o tęsknocie posiadania idealnego domu. Domu otwartego dla gości, dla znajomych, dla sąsiadów, dla rodziny. Chcę napisać o przyjęciach, kameralnych spotkaniach, o ucztowaniu, o radosnej intymnej kulinarnej konsumpcji we dwoje”. Chciałoby się powiedzieć, że to nieco karkołomny zamiar. Ale połączenie luksusu i prostoty, wspomnień i kulinariów udało się autorce nadzwyczaj dobrze.

Książka Agnieszki Perepeczko nie jest typową książką kulinarną – choć mnóstwo tu przepisów i… opisów smakowitych potraw. To przede wszystkim gawęda, rzeka plotek i wspomnień, opowieści, kryjących klucz do sedna prezentowanych przysmaków. Wśród barwnych historii pojawiają się wspomnienia z lat dziecinnych (a nawet opisy jeszcze dawniejszych zwyczajów głównie kulinarnych, zaczerpnięte z opowieści starszych). Obok tradycji związanych z posiłkami, autorka przytacza zabawne anegdoty o sobie i swoim mężu – niezapomnianym Janosiku, Pierwszym Harnasiu Rzeczpospolitej. Opowiada ciekawie i z przymrużeniem oka, snuje swe refleksje i wspomnienia tworząc dzięki nim płaszczyznę porozumienia z czytelniczkami – bo po „Śniadanie w łóżku” sięgną raczej panie. Poczucie humoru autorki uwidacznia się niekiedy także w przepisach – gdy obok potrawy „sarna a la sarna” widnieje „baranina a la sarna” i „łosoś a la karp”. Zabawne opowiastki z lat dziecinnych przełamują bariery nieufności, likwidują niechęć i mają na celu nawiązanie z czytelniczkami więzi sympatii. Dlatego Agnieszka Perepeczko pisze na przykład: „uwielbiałam obrzydzać jedzenie ciotecznej siostrze, wczepiać się w loki ufiołkowanych pań i sprzedawać rodzinne tajemnice obcym. Upodobałam sobie też dość dziwne rozrywki. Ulubioną była na przykład obserwacja opróżniania szamba”. Bohaterem kilku anegdot jest Marek, czasem przyjaciele autorki. Ciepły humor i miłość przenikająca opowieści staje się znakomitą przyprawą do proponowanych dań.

Agnieszka Perepeczko pisze też o swoim pierwszym, stworzonym z mężem, domu, o wyjeździe do Australii i tamtejszych obyczajach nie tylko kulinarnych. Zdradza tajniki organizowanych wielu przyjęć i wesel. Uczy podawania śniadań do łóżka i przygotowywania kolacji przy świecach. Wspomina zarówno eleganckie przyjęcia jak i kameralne spotkania w gronie przyjaciół. To z tej książki dowiemy się, co jadał premier Australii. Zwiedzimy różne spiżarnie i poznamy idealną panią domu. Rozdziały o miłości to, obok tematu afrodyzjaków, także przepisy na łatwe potrawy – do wykonania dla mężczyzn, którzy swą przygodę z kulinariami chcieliby rozpocząć. Pojawią się scenariusze i menu wieczorów włoskich, a także recepty na udany piknik. Wszystko okraszone porcją anegdot i zabawnych opowiastek, wieloma pięknymi zdjęciami i przepisami.

A wśród tych ostatnich znajdują się receptury najrozmaitszych potraw. Od dań najprostszych, a także… piosenkowych, przez niewyszukane i tanie po te najdroższe – z ostrygami, szampanem, kawiorem i truflami. Menu obejmuje tez najrozmaitsze koktajle i drinki. Książka jest kopalnią pomysłów – zresztą Agnieszka Perepeczko przyznaje: „to ma być księga pomysłów własnych, a także ukradzionych”. Poza podpowiedziami związanymi z kuchnią, autorka radzi, jakie party zorganizować we własnym ogródku, podpowiada też, jak przygotować tanie i bardzo efektowne prezenty dla przyjaciół.

Na wesoło przygotowuje też zodiakalne menu – z zaznaczonymi starannie wadami panów i zaletami pań według horoskopów. Oczywiście sięga po to rozwiązanie dla zabawy i z chęci ubarwienia przepisów. Z rozrzewnieniem wspomina za to dawne lata i szalone zabawy z przyjaciółmi. Na koniec przyznaje: „starałam się Was rozbawić, rozśmieszyć, a może nawet rozczulić najróżniejszymi historyjkami z mojego dość barwnego życia”. Myślę, że to się Agnieszce Perepeczko udało. To książka zbierająca rozkosze… nie tylko kulinarne.