Recenzja czytelnika granice.pl

Kup Teraz

Biała jak mleko, czerwona jak krew

Alessandro D'Avenia

Ocena ( 7 osób )
4.6
Wydawnictwo: Znak
Data wydania: 2011-10-06
Kategoria: Obyczajowe
ISBN: 978-83-240-1653-2
Liczba stron: 312
Dodał/a książkę:
Dodał/a recenzję: Klaudyna Gąsior

Alessandro D’Avenia stworzył historię naprawdę wyjątkową, bowiem jego powieść Biała jak mleko, czerwona jak krew wzrusza, bawi i prowokuje do refleksji. Książka opowiada o młodym, rezolutnym chłopaku, który próbuje zrozumieć świat, odnaleźć swoje miejsce w rzeczywistości i znaleźć sens w życiu. Los podtyka mu różne, nieprzewidziane zdarzenia, stale wystawiając go na próby – choroba ukochanej dziewczyny, wypadek, problemy w szkole, trudne przyjaźnie... Szesnastoletni Leo stawia czoła rzeczywistości, wykazując się niesamowitą dojrzałością, imponującą wrażliwością i zachwycającą bystrością umysłu. Dzięki bohaterowi czytelnik inaczej spogląda na świat – odbiera go teraz wszystkimi zmysłami, smakując i widząc inaczej niż wcześniej.

 

Biała jak mleko, czerwona jak krew to właśnie taka literatura, która angażuje zmysły i emocje, porusza i wstrząsa - to właśnie taka literatura jest tą najbardziej wartościową. Nie mamy tu do czynienia z naiwną love story, z kolejną banalną historią o dojrzewającym dzieciaku, który nie pojmuje świata. To niezwykle dojrzała, zachwycająca powieść, którą opowiada młody chłopak. Dlatego tak łatwo tę historię pokochać. Leo jest prostym dzieciakiem, a jego opowieść przytłacza naturalnością i bezpretensjonalnością. Warto czytać taką literaturę, bo trudno ją ująć w jakiekolwiek ramy, po prostu na własnej skórze trzeba odczuć jej wyjątkowość...

 

Najważniejszą część fabuły powieści D'Avenii stanowi walka z białaczką. Młody bohater usiłuje zrozumieć działania Boga, który okazuje się niesprawiedliwy i głuchy na prośby śmiertelników. Dojrzałość i nowe spojrzenie na świat zyskuje dzięki obserwowaniu walki z chorobą – te zdarzenia przywołują skojarzenia z Oskarem i Panią Różą Erica-Emmanuela Schmitta. Również jego Zapasy z życiem można porównać do powieści Alessandro D’Avenii. W obu tych historiach przewijają się młodzi bohaterowie, którzy za maskami buntowników skrywają swą wrażliwość. I Jun u Schmitta, i Leo u D’Avenii potrzebują pomocnej dłoni. Każdy z nich odnajduje swojego mistrza, pomagającego zrozumieć rzeczywistość i zajrzeć w głąb siebie. Forma powieści przywołuje też skojarzenia z kultowymi dziennikami Adriana Mole’a. Motyw młodego, zakompleksionego chłopaka (narratora), który bierze się za bary z rzeczywistością, pojawia się w obu tych historiach.

 

Taką powieść mogą pokochać wszyscy – bez względu na płeć i wiek. Zagubiony nastolatek utożsami się z niebanalnym Leo, nastoletnie dziewczę z Silvią – bohaterką, która z godnością przyjmuje każdy policzek od chłopaka, którego kocha nad życie, a który szuka miłości gdzie indziej. Coś dla siebie znajdą tu również pedagodzy, gdyż pewien nauczyciel odgrywa w tej książce kluczową rolę. Poza tym, zainteresują się tą książką wszyscy ci, którzy cenią dobrą, niebanalną, wzruszającą lekturę. Grupą docelową są, co prawda, nastoletni czytelnicy, ale potrzeba pewnej dojrzałości, aby w pełni zrozumieć przesłanie powieści. Z drugiej strony – główny bohater dopiero z czasem nabiera tej dojrzałości i młody czytelnik mógłby razem z nim przebyć tę trudną drogę ku dorosłości.

 

Opinie
Ocena 1 2 3 4 5 6
Komentarz
Clary plusminus Linia koment
Przeczytane:2014-09-02, Ocena: 3, Na półkach: Przeczytałem,52 książki 2014,
Leo jest szesnastolatkiem, który nie wie jak wysłać list. Mieszka sobie we Włoszech chodzi do liceum humanistycznego wszystko zlewa i jest chyba filozofem. Trafiła mi się dziwna książka

Kiedy zaczęłam czytać styl autora skojarzył mi się z tym jakim posługuje się autor "Pamiętnika pozytywnego myślenia", potem jednak zmieniłam zdanie. D'Avania nie pisze tak dobrze.

Główny bohater Leonard jest zakochany po uszy w swojej starszej koleżance rudowłosej piękności Beatrice. Nigdy z nią jednak nie rozmawiał. Snuje więc marzenia o wspólnej przyszłości, które są przerywane rozmowami z Nickiem jego najlepszym przyjacielem i Silvią, którą Leo określa jako swojego Anioła Stróża. W życiu bohatera przeważają kolory, głównie o nich właśnie rozprawia. Czerwień jak jego gorąca miłość do Beatrice, niebieski jak anielskie oczy Silvi, biel jak nicość.

"Marzenia są jak gwiazdy, odkrywamy, że błyszczą, dopiero wtedy gdy gasną sztuczne światła, choć przecież gwiazdy błyszczą zawsze."

Czytam więc dalej zbitek jego słów i na stronie 180 dochodzę do wniosku, że to już mógłby być koniec książki, że autor przesadza i że szesnastoletni chłopcy, którzy głównie grają w piłkę i uciekają ze szkoły nie mają takich przemyśleń i nie są filozofami. Czekam jednak na spotkanie głównego bohatera z jego platoniczną miłością. W końcu się doczekałam ale czekać musiałam długo.

Mimo że Leo jest jak Sokrates to nie widzi rzeczy najprostszych związanych z jego przyjaciółką. Przez większą część książkami ma pretensje do Boga i... filozofuje. Beatrice choruje na białaczkę i jest to owszem jeden z głównych tematów książki, ale nie wystarczająco rozwinięty. Książka rozprawia głównie o obawach bohatera i jego życiowych perypetiach niezbyt ciekawych zresztą.
ja_rus Linia koment
Na półkach: Chcę przeczytać,
Linia koment
Przeczytane:, Na półkach:
NataliaLena Linia koment
Przeczytane:2011-11-26, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,
jolantasatko Linia koment
Przeczytane:2014-01-31, Ocena: 3, Na półkach: Przeczytałem,2011,
agusia97 Linia koment
Przeczytane:2013-10-20, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,
madziusia Linia koment
Przeczytane:2013-12-19, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,Mam,
ConnieHabitet Linia koment
Przeczytane:2013-12-08, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,Mam,
ajrin Linia koment
Na półkach: Chcę przeczytać,
Ruczek Linia koment
Na półkach: Chcę przeczytać,
break
Okładka - Biała jak mleko, czerwona jak krew Zadie Smith przedstawia. Księga innych ludzi
Zadie Smith, Edwidge Danticat, Dave Eggers, Hari Kunzru, Adam Thirlwell, Zz Packer, Nick Hornby, David Mitchell, A.L. Kennedy, V. Vida, Jonathan Safran Foer, T. Litt, Colm Tóibín, Jonathan Lethem
Okładka - Biała jak mleko, czerwona jak krew Make year harder czyli jeszcze gorszy rok
Maciej i Lucjan
Okładka - Biała jak mleko, czerwona jak krew Lekko stronniczy. Jeszcze więcej
Włodek Markowicz, Karol Paciorek
Okładka - Biała jak mleko, czerwona jak krew Mapa nieba. Nauka, religia i zwykli ludzie udowadniają, że zaświaty naprawdę istnieją
Eben Alexander
Okładka - Biała jak mleko, czerwona jak krew Przystań Julii
Katarzyna Michalak
Szmira
Stulecie Winnych. Ci, którzy przeżyli
Wspomnienia w kolorze sepii

osób online: