Recenzja czytelnika granice.pl

Kup Teraz

Chwila

Szymborska Wisława

Ocena ( 3 osoby )
5.7
Wydawnictwo: Znak
Data wydania: 2002-12-08
Kategoria: Poezja
ISBN: 9788324002276
Liczba stron: 45
Dodał/a książkę:
Dodał/a recenzję: Izabela Mikrut

„Mogłam być sobą – ale bez zdziwienia, a to by oznaczało, że kimś całkiem innym” - pisze Wisława Szymborska w jednym z wierszy tomiku „Chwila”. Tym samym daje nam pewną wskazówkę do odkrycia fenomenu swej twórczości. Poezja Szymborskiej jest bowiem poezją zadziwienia. Opiera się na bezustannych próbach odpowiedzi na pytanie „dlaczego?”. I taka też jest „Chwila”. Tomik to poetycka rejestracja egzystencjalnych poszukiwań. W każdym elemencie otaczającej nas rzeczywistości istnieją potencjalne przyczyny zadziwień i wzruszeń. Zabiegani, przeważnie nie mamy czasu na ich dostrzeżenie. Szymborska zatrzymuje w kadrze wiersza te ulotne, niedoceniane chwile, objawiając nam – czytelnikom, obserwatorom niedoskonałym – najistotniejsze prawdy życia. Tomik „Chwila” to zbiór 23 wierszy, z których każdy wynika z jakiegoś zadziwienia (i czasem zachwytu) codziennością. Każdy tekst uczy na nowo odkrywania świata. Wiersze Szymborskiej, pozornie naiwne, proste, wręcz banalne, głoszą bodaj najpiękniejszą filozofię życiową. Poetyckie zastanowienia, bo tak chyba najlepiej można określić utwory składające się na ten tomik, dostarczą każdemu materiału do refleksji i zadumy. W „Chwili” Noblistka notuje przyjemne i radosne momenty życia („idę stokiem pagórka zazielenionego”), sny („śni mi się, że się budzę”), dialogi z naturą („Milczenie roślin”) i kulturą („Platon czyli dlaczego”). Zapisuje zachwycenia („Mała dziewczynka ściąga obrus”), powraca pamięcią do wspomnień z dzieciństwa („Kałuża”), wzruszeń („Pierwsza miłość”). Mistrzowsko opiewa nastanie dnia („wydobywa się pokój z niejasnej przestrzeni”). Ale i nie ucieka przed zauważaniem chwil przykrych, bolesnych – „jacyś ludzie” uciekający przed wojną, groby malutkich dzieci... To w „Chwili” znalazł się najsłynniejszy chyba polski wiersz po zamachu na WTC – „Fotografia z 11 września”, który także jest przecież uchwyceniem jednego, arcyważnego momentu. Chwili po prostu. Szymborska opisuje zdarzenia trwające tyle, ile trwa oddech. Zmienne, ulotne, niepowtarzalne, krótkie i często niedostrzegane w zwykłym życiu. Zwraca naszą uwagę na codzienność, która może być przecież fascynująca i magiczna.

szara_linia
Opinie
Ocena 1 2 3 4 5 6
Komentarz
inspired7 plusminus Linia koment
Przeczytane:2014-11-17, Na półkach: Przeczytałem,26 książek 2014,
Wisława Szymborska to poetka doceniana zarówno w Polsce, jak i na całym świecie. Czytałam już kilka tomików poezji tej twórczyni, ale "Chwila" zaskoczyła mnie i pozwoliła odkryć talent pisarski Szymborskiej na nowo.


"Chwila" to tomik poezji - skromny objętościowo, ale bogaty jeśli chodzi o zawartość. Szymborska pokazuje Czytelnikowi jaki świat wokół nas jest piękny, jeśli tylko zaczniemy zauważać wartościowe szczegóły życia codziennego. Zachwyca się trawą, kwiatami, niebem, budzącym się dniem. Podziwia wszystko to, czego w zabieganym, dzisiejszym życiu czasem nie dostrzegamy. "W zatrzęsieniu" mówi o przeznaczeniu każdego z nas, o tym, że powinniśmy doceniać to, kim jesteśmy. Przez opis nieba i znajdujących się na nim chmur zwraca uwagę na ulotność ludzkiego istnienia. W kilku wierszach Szymborska wraca wspomnieniami do dzieciństwa, kiedy to bała się kałuż, czy też do czasów swojej pierwszej miłości. W "Jacyś ludzie" mówi o wojnie i jej bezimiennych ofiarach. Wspomina również zamach z 11 września. Wszystkie te utwory pokazują kunszt warsztatu pisarki, która w prostych słowach tworzy magię, odzwierciedla to, co odczuwa każdy z nas.  Wszystko to, co opisuje zdarzyło się w jednej chwili – momencie, który coś zniszczył, lub coś zbudował, który pociesza albo smuci, który budzi lub uśmierca.


Chociaż każdy wiersz jest wyjątkowy, to w pamięci zapisały mi się szczególnie dwa. Pierwszy z nich to "Trzy słowa najdziwniejsze":


"Kiedy wymawiam słowo Przyszłość,

pierwsza sylaba odchodzi już do przeszłości.


Kiedy wymawiam słowo Cisza,

niszczę ją.


Kiedy wymawiam słowo Nic,

stwarzam coś, co nie mieści się w żadnym niebycie".


Ten utwór poraża prostotą, a jednocześnie budzi we mnie zdziwienie, że coś tak oczywistego można w tak piękny sposób opisać, ubrać w słowa.


Kolejny wiersz, którego nie mogę i nie chcę zapomnieć to "Wszystko" mówiący w gruncie rzeczy o nieprecyzyjności tego słowa.


"Wszystko –

słowo bezczelne i nadęte pychą.

Powinno być pisane w cudzysłowie.

Udaje, że niczego nie pomija,

że skupia, obejmuje, zawiera i ma.

A tymczasem jest tylko

strzępkiem zawieruchy".


W "Chwila" każdy wiersz zasługuje na uwagę. Autorka mówi o codzienności, opisuje chwile ludzkiego życia, które jest rozmaite – bywa piękne, ale bywa też mroczne.  Każde słowo składa się na uzupełniającą się całość. Chciałam wybrać i zapisać cytaty - myśli, które zamierzałam zapamiętać. Nie da się, ponieważ ważne zdania znajdują się w każdym wierszu. Muszę mieć "Chwilę" pod ręką, by móc do niej stale zaglądać. Szymborska to mistrzyni słowa!
wronxxx Linia koment
Przeczytane:2015-02-17, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,
Muminka789 Linia koment
Przeczytane:2010-01-01, Na półkach: Przeczytałem,
ajrin Linia koment
Na półkach: Chcę przeczytać,
mama_kazala Linia koment
Przeczytane:2013-10-05, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,
aliane Linia koment
Na półkach: Chcę przeczytać,
Betka Linia koment
Przeczytane:2014-01-09, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,
break
POLUB NAS!
WYDAWCY POLECAJĄ
Zwyczajna łaska
Książka Racheli
Sekret Wesaliusza
 
STRONA GŁÓWNA

MOJE GRANICE
Dodaj/Opublikuj
Wirtualna biblioteczka
Ustawienia
Więcej opcji
KSIĄŻKI
recenzje
premiery, nowości
zapowiedzi wydawnicze
audiobooki
patronaty
rankingi
autorzy
rekomendacje
wyzwania czytelnicze
WIERSZE

OPOWIADANIA

KONKURSY

SPOŁECZNOŚĆ
forum
blogi
zdjęcia
filmy
kalendarz
książki za aktywność
PUBLICYSTYKA
wywiady
eseje
sylwetki twórców
recenzje filmów