Edukacja międzykulturowa – konteksty Od tożsamości po język międzynarodowy

To, co się mieści pod powszechnie używanym pojęciem edukacji, ogranicza się zazwyczaj tylko do procesu zdobywania wiedzy, kształcenia i nauki. Spojrzenie na edukację pod innym aspektem prezentuje Przemysław Paweł Grzybowski w swojej książce Edukacja międzykulturowa – konteksty. Autor dzieli się refleksjami zebranymi w artykuły, będące efektem licznych konferencji tematycznych.

Publikacja została podzielona na dwie zasadnicze części. Pierwsza skupia uwagę czytelnika na różnorodnych kontekstach, wśród których jako pierwsze zostały omówione teoretyczne i metodologiczne podstawy pedagogiki międzykulturowej. Autor dostarcza szczegółowych informacji, sięgając do wydarzeń ubiegłego wieku. Wskazuje na środowisko amerykańskie jako to, z którego wywodzi się kategoria wielokulturowości. Podaje konkretne daty oraz nazwiska pedagogów, metodologów i twórców, a także analizuje zajmowane przez nich stanowiska. Do kontekstów klasycznych zalicza tożsamość, rozumianą jako postrzeganie siebie i innych w kategoriach różnic; migracje zarobkowe i kontakty biznesowe; jak również problemy osób ubogich, chorych, wykluczanych, którzy uważani są za "Obcych". Rola Internetu oraz esperanto zostały określone jako możliwe do wykorzystania w edukacji międzykulturowej.

Część drugą stanowi obszerny przewodnik bibliograficzny, zawierający prawie dwa tysiące wielojęzycznych tytułów prac, publikacji i różnorodnych opracowań. Wszystkie zostały przyporządkowane poszczególnym dziedzinom, zagadnieniom oraz dyscyplinom naukowym (pedagogika, socjologia, antropologia, psychologia, ochrona zdrowia, biznes, religie i Kościoły, matematyka, teatr, encyklopedie, gry, czytanki dla dzieci i młodzieży, a nawet wielokulturowa książka kucharska dla studentów, przewodniki po grach „multikulti” czy satyryczne poradniki ksenofoba). Podano również adresy stron internetowych, fora i blogi.

Książka Edukacja międzykulturowa – konteksty przeznaczona jest dla studentów, nauczycieli oraz badaczy, zajmujących się problematyką zróżnicowania kulturowego. Przynależność do literatury specjalistycznej w pewnym stopniu zmniejsza ilość potencjalnych odbiorców. Publikacja napisana jest w sposób mało przystępny, językiem trudnym, wymagającym dużego skupienia oraz ciągłej koncentracji uwagi. Ogromna ilość przypisów i obszerna bibliografia wskazują na drobiazgową znajomość problematyki, a także ogrom pracy włożonej przez autora w przygotowanie książki. Przeciętny czytelnik odłoży publikację na półkę, jednak zainteresowani tematem bez wątpienia będą usatysfakcjonowani.