Recenzja czytelnika granice.pl

Kup Teraz

Fabula rasa

Edward Stachura

Ocena ( 1 osoba )
5.0
Wydawnictwo: Czytelnik
Data wydania: 2006
Kategoria: Inne
ISBN: 83-07-03089-7
Liczba stron: 224
Dodał/a książkę:
Dodał/a recenzję: mrowka

Bo czym tak naprawdę jest życie, jeśli nie ciągłym poszukiwaniem, odkrywaniem siebie, pracą włożoną w samopoznanie i próbą odnalezienia odpowiedzi na najważniejsze nurtujące człowieka pytania? Bo czym jest życie, jeśli nie ciągłym wewnętrznym sporem, konfliktem nie do rozstrzygnięcia, dyskusją i powtarzaniem wciąż tych samych wątpliwości, które nie mogą zostać rozwikłane? Bo czym jest życie i czym ono tak naprawdę nie jest?

 

Wznowienie książki „Fabula rasa” Edwarda Stachury to dobry moment, by powrócić do odwiecznych dylematów człowieka, do rozważań filozoficznych i egzystencjalnych. Wydaje się, że nie ma pytań ważniejszych od pytań naiwnych. Ale problemy, jakie podejmuje w tej książce Edward Stachura, nie mogą być tak naprawdę nigdy rozwikłane. Inaczej: każdy odpowie sobie na wszystkie pytania sam, zgodzi się lub nie z kontrowersyjnymi czasem próbami definicji, podejmowanymi przez Stachurę, zastanowi się nad sensem istnienie lub też – nad sensem tworzenia takiej literatury. „To są właściwe pytania, wielkie pytania, gigantyczne pytania. Kluczowe. Choć tobie niechybnie wydają się płaskie i głupie”.

 

„Fabula rasa” jest opowieścią o samopoznaniu. To dialog człowieka Ja i człowieka-nikt, rozmowa, w której poruszane są fundamentalne tematy egzystencji. Historia o odkrywaniu siebie. „Nikt ci nigdy nie odkryje, kim jesteś, kim jest twoje Ja, którym jesteś. Żadne święte księgi, żaden mędrzec, żaden prorok, żaden nawiedzony, żaden guru, żaden analityk, psychoanalityk, dogmatyk, pragmatyk, gramatyk i tak dalej. Ty sam i tylko ty sam możesz to odkryć, w sobie odkryć, bo tylko ty sam możesz zaobserwować, jaki naprawdę jesteś. Pytania zatem stawiaj sam sobie i sam sobie na nie odpowiadaj. Nie możesz nic naprawdę poznać, nim siebie nie poznasz, nim nie poznasz poznającego”. Powieść-nie-powieść utrzymana jest w tonie refleksji filozoficznej ale i poetyckiej – połączenie dosyć udane: splecenie rozważań o życiu, filozofii, poezji i docieranie do najgłębszych pokładów własnej świadomości przynosi tekst wartki, błyskotliwy i zaskakujący. „Nie było w tym wszystkim, co się tu powiedziało (…) żadnej opowieści, narracji, fabuły”. To także rozważania o genezie literatury – w końcu „nie da się fabrykować literatury z czegoś, co nie jest fabułą”, coś, co jest opisem, nie będzie nigdy nieopisaną rzeczywistością. Świat Stachury zbudowany jest na kontrastach, opiera się na paradoksach i purnonsensie.

 

Kaskady słów, potoki myśli, fale fraz – tym tętni „Fabula rasa”. Człowiek ma czasem wrażenie wszechobecności słów i ich echa, otoczenia opisów i zdań nietłumaczących prawdy. Bo słowa zawsze pozostaną tylko słowami, nie da się ich przetworzyć z powrotem w istnienie. Wyjście poza słowo to podstawowy warunek lektury. A przecież słowa Stachury, ich melodia, brzmienie i rytm, może upajać. Ale to nie słowa są ważne, nie słów mamy słuchać. Posłuchajcie siebie – mówi Stachura. Się posłuchajcie.

 

Stachura zresztą w nocie do czytelnika tłumaczy, że „Fabula rasa” to książka nie do przeczytania, a do odkrycia, tak samo jak życie. To życie można odkryć, jeśli ucieknie się od formy, od konwencji, od ram powieści.

szara_linia
Opinie
Ocena 1 2 3 4 5 6
Komentarz
Luxfan plusminus Linia koment
Przeczytane:, Ocena: 5, Na półkach:
Niby zwykła podróż Ciri i jej opiekunki Yen na zjazd czarodziejów. Nie, to nie mogło się skończyć normalnie. Dziecko Starszej Krwi ciągle jest obiektem nilfgardzkiego pożądania,a za jej głowę wyznaczona jest sroga nagroda. Ciri za to świetnie sobie radzi i nie da się tak łatwo schwytać. Odrzucenie, samotność, złość, nienawiść to łączy ją z innymi, takimi jak ona, dziećmi czasu pogardy.
Sagę o wiedźminie się albo kocha, albo nienawidzi. Zdecydowanie jestem w tej pierwszej grupie.
W całej książce jedynym minusem dla mnie był opis wydarzeń na Patelni. Niby ekscytujące i ciekawe, ale ta walka ze stworami nie równa się walce wiedźmina. Widać było bezradność i rozdarcie Falki, co w sumie nie dziwi, bo iście rozdarta jest na co najmniej dwa światy.
agatka20008 plusminus Linia koment
Przeczytane:, Ocena: 5, Na półkach:
Ciri po szkoleniu z Yennefer wyrusza do szkoły dla czarodziejek. W tym miejscu odbywa się zjazd czarodziejów, którzy mają zdecydować o swojej postawie wobec zbliżającej się wojny. Nie wszystko jednak idzie zgodnie z planem. Następuje przewrót, a Gerald znajduje się w niewłaściwym miejscu i czasie.
Sadu plusminus Linia koment
Przeczytane:, Ocena: 5, Na półkach:
Wojny, knowania, spiski, brutalność a w tych wszystkich politycznych sprawach musi się odnaleźć nasz Wiedźmin. Na pierwszy plan wysuwa się tutaj również Ciri, którą strasznie polubiłam. Książce oczywiście nie brakuje czarnego humoru, ciętego języka ale także odrobiny romantyzmu. Wspaniały, wciągający, pełen magii świat od którego nie idzie się oderwać.
krasu plusminus Linia koment
Przeczytane:, Ocena: 5, Na półkach:
Drugi tom epickiego cyklu opowiadającego historię wiedżmina- Geralda z Rivii, Ciri- potomkini władców Cintry i czarodziejki Yennefer.
Tym razem dziewczynka pod jej opieką ma pójśc do szkoły dla czarodziejek w Aretuzie. Ta jednak postanawia uciec podczas wizyty w łaźni u przyjaciółek Yennefer, na które przypadkowo natknęła się w mieście po udanej walce z wiwerną. Jednak gdyby nie to Gerald nie pogodziłby się z nią i nie przystał na propozycję towarzyszenia jej podczas balu w pałacu w Loxii, który miał poprzedzac zjazd czarodziejów.
Niestety w wyniku nieprzewidzianych sytuacji, wybucha walka na zamku, a nasi bohaterowie zostali rozdzieleni. Czy uda im się znowu spotkac?
Edyta_S plusminus Linia koment
Przeczytane:, Ocena: 5, Na półkach:
I tym razem A. Sapkowski pokazał klasę, seria książek o wiedźminie cóż można powiedzieć to klasyka, napisana językiem , który nie do każdego przemówi, specyficzne poczucie humoru, ale i tak czytam i powracam do tej serii z przyjemnością
radex plusminus Linia koment
Przeczytane:, Ocena: 5, Na półkach:
To druga część sagi o wiedźminie. Opisane są w niej dalsze losy wiedźmina Geralta i jego Lwiątka z Cintry. Nie mogę za dużo powiedzieć o tej książce, ponieważ jest utrzymana w bardzo podobnym stylu co poprzednia część. W niektórycch częściach jestem pod ogromnym podziwem dla odwagi głównych bohaterów, ponieważ wiem, że sam nigdy bym się na cos takiego nie odważył. Polecam, tak samo mocno jak wszystkie poprzednie książki z tej serii.
aqunia94 plusminus Linia koment
Przeczytane:, Ocena: 6, Na półkach:
Właściwa kontynuacja świetnie zapowiadającej się książki. Czuję, że Sapkowski stanie się moim stałym towarzyszem w najbliższym czasie.
danutka plusminus Linia koment
Przeczytane:, Ocena: 6, Na półkach:
Kolejna powtórka i kolejne podniesienie ocen. O czym jest cykl o wiedźminie, każdy pewnie wie, więc przynudzać nie będę. Zaznaczę tylko, że z każdym spotkaniem dostrzegam w tych powieściach więcej szczegółów i coraz więcej wartości. Mimo znajomości fabuły, konsekwencji kolejnych wydarzeń i zakończenia, przygody Geralta, Yennefer i Ciri potrafią mnie pochłonąć, zagrać na emocjach, dostarczyć intelektualnej rozrywki, wywołać uśmiech czy nawet parsknięcie głośnym śmiechem tak skutecznie, że zapominam o otoczeniu, dając się wessać temu brutalnemu światu. Jego bogactwo, każdy przejaw życia opisany z wyczuciem dramatyzmu, urozmaicona geografia, logika zdarzeń, wielość krajów, ich ustroje, polityka i społeczeństwa, zróżnicowane i pełne, nie potrafią znudzić. Do tego szczypta, całkiem spora, magii, liczne rasy istot myślących i potworów, zamieszkujących wspólnie każdy zakątek wiedźminowego świata, ubarwiają odczytywanie zależności, oddziaływań i smaczków zawartych na niemal każdej stronie siedmioczęściowego cyklu. Przednia rozrywka, do której na pewno jeszcze nie raz wrócę.
(Ocena: t. 1-7 - 6/6)
ot Linia koment
Na półkach: Chcę przeczytać,
ot Linia koment
Na półkach: Chcę przeczytać,
Almiria Linia koment
Przeczytane:2016-09-10, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,52 książki 2016,
gendun Linia koment
Na półkach: Chcę przeczytać,
gendun Linia koment
Na półkach: Chcę przeczytać,
Inka Linia koment
Na półkach: Chcę przeczytać,
Sumire Linia koment
Na półkach: Chcę przeczytać,
Linia koment
Przeczytane:, Na półkach:
marian51015 Linia koment
Przeczytane:, Na półkach:
mariuszdr Linia koment
Przeczytane:, Na półkach:
Linia koment
Przeczytane:, Na półkach:
break
POLUB NAS!
WYDAWCY POLECAJĄ
Zwyczajna łaska
Książka Racheli
Sekret Wesaliusza
 
STRONA GŁÓWNA

MOJE GRANICE
Dodaj/Opublikuj
Wirtualna biblioteczka
Ustawienia
Więcej opcji
KSIĄŻKI
recenzje
premiery, nowości
zapowiedzi wydawnicze
audiobooki
patronaty
rankingi
autorzy
rekomendacje
wyzwania czytelnicze
WIERSZE

OPOWIADANIA

KONKURSY

SPOŁECZNOŚĆ
forum
blogi
zdjęcia
filmy
kalendarz
książki za aktywność
PUBLICYSTYKA
wywiady
eseje
sylwetki twórców
recenzje filmów