Recenzja czytelnika granice.pl

Okładka - Jak pisać. Pamiętnik rzemieślnika
Kup Teraz

Jak pisać. Pamiętnik rzemieślnika

Stephen King

Ocena ( 9 osób )
5.2
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Data wydania: 2008
Kategoria: Inne
ISBN: 978-83-7469-719-4
Liczba stron: 256
Dodał/a książkę:
Dodał/a recenzję: alison2

Stephen King to pisarz, którego zna każdy miłośnik literatury, niezależnie od tego, czy gustuje w gatunkach, w jakich on sam się specjalizuje. King wydał już ogromną ilość powieści, a każda z nich stanowi wielkie wydarzenie w czytelniczym świecie. Jedna książka w jego dorobku zdecydowanie różni się od całej reszty. To książka o której z całą pewnością słyszała każda osoba, która kiedykolwiek marzyła o pisarskiej karierze. Oczywiście mowa tu o książce „Jak pisać. Pamiętnik rzemieślnika“. Kto tak naprawdę powinien się nią zainteresować? O tym za chwilę.
„Jak pisać. Pamiętnik rzemieślnika“ to wbrew pozorom coś zupełnie innego niż typowy poradnik, choć nie brakuje w nim naprawdę wielu przydatnych wskazówek. Szczególnie początek może niektórych zaskoczyć, choć zaręczam, że warto zapoznać się z całością. Pierwsza część stanowi swoisty pamiętnik pisarza. King wspomina swoje niełatwe dzieciństwo, niezwykle trudne początki kariery pisarskiej, swoje problemy z alkoholem i narkotykami, z jakimi borykał się po odniesieniu pierwszych sukcesów. Te wspomnienia z całą pewnością są nie lada gratką dla każdego fana Kinga, dlaczego jednak uważam, że powinni je również przeczytać początkujący pisarze? King jest niesamowicie otwarty i szczery. Niczego nie próbuje wybielać, nie ukrywa, że jego pierwsze próby pisarskie nie należały do szczególnie udanych. Opowiadając o własnych doświadczeniach, pisarz poniekąd przygotowuje nas na to, co na rynku wydawniczym jest niemal nieuniknione. Mało której osobie uda się odnieść sukces zaraz po napisaniu piewszej powieści czy opowiadania. O wiele częściej zdarzają się sytuacje w których kolejne próby pisarskie spotykają się z kompletnym brakiem zainteresowania. Wydawnictwa każdego dnia otrzymują masę tekstów od zupełnie nieznanych osób. Mało które z nich może sobie pozwolić na zatrudnienie osoby, która byłaby w stanie każdy z takich tekstów przeczytać. O wiele częściej bywa tak, że decyzja o odrzuceniu części prac musi zapaść po zaledwie paru minutach. Niewykluczone, że w tym procesie przepada wiele prawdziwych talentów. Osoba marząca o karierze pisarza musi wykazać się dużą cierpliwością i silnym charakterem, tak by fala odmów nie sprawiła, że szybko porzuci kolejne próby. Trzeba wierzyć we własny talent choć trzeba być również otwartym na konstruktywną krytykę. King podkreśla, że czasem jedno zdanie dopisane ręcznie do standardowej odmowy może zawierać wskazówkę, która doprowadzi do prawdziwego przełomu. Wielu osobom wydanie własnej powieści jawi się niczym spełnienie wszelkich marzeń. Paradoskalnie jest to moment, który wiąże się z całą masą nowych zagrożeń. Oczekiwania wydawnictwa i czytelników mogą doprowadzić do swoistej blokady, napisanie kolejnej powieści często bywa o wiele trudniejsze niż wydanie pierwszej. To moment, w którym wielu pisarzy popada w depresję, sięga po alkohol lub inne używki, pracuje praktycznie bez ustanku, odsuwając się od najbliższych i rezygnując z życia prywatnego. Droga do odzyskania wewnętrznej równowagi może być niezwykle długa i wyboista. Wspomnienia Kinga to prawdziwy kubeł zimnej wody dla wszystkich idealistów, którym wydaje się, że wystarczy napisać dobrą książkę, by zostać dostrzeżonym, a dalsze życie to pasmo niekończących się sukcesów. Nawet dziś, gdy mistrz horrorów wyrobił sobie światową renomę, często styka się z ostrą krytyką, nie brakuje osób, które kwestionują jego talent. Na szczęście znalazł sposób, by radzić sobie z takimi atakami, pozostał normalną, otwartą osobą, która nie traci gruntu pod nogami i która może stanowić dużą inspirację dla kolejnych pokoleń pisarzy. 
Druga część książki to szereg wskazówek dla początkujących pisarzy, choć jak już wcześniej wspomniałam nie jest to typowy poradnik. Czytelnik może nawet odnieść wrażenie, że porady Kinga są zupełnie banalne: wyłącz telewizor, dużo czytaj, dużo pisz – czy to nie jest oczywiste? Wbrew pozorom wcale nie. Wielu początkujących pisarzy marzy o szybkim sukcesie bez wielkiego wysiłku. Tłumaczą, że brak im czasu na czytanie, a nawet na szkolenie własnego warsztatu. Chcą po prostu napisać powieść, która od razu zostanie doceniona i wydana. Tak niestety mechanizm nie działa i w większości przypadków nie ma drogi na skróty, na sukces trzeba ciężko pracować. King zachęca również do uważnej obserwacji otoczenia, wykorzystywania własnych doświadczeń do tworzenia fascynujących historii. Sam jest najlepszym przykładem na to, jak przydatna jest ta rada. Druga część książki stanowi bardzo ciekawą lekturę nie tylko dla początkujących pisarzy, ale również dla dziennikarzy czy też osób piszących recenzje książek. Często bywa tak, że czytamy konkretną powieść, w gruncie rzeczy fabuła jest ciekawa, a mimo to z utęsknieniem wypatrujemy końca rozdziału. Być może właśnie za sprawą książki Kinga odkryjemy co sprawia, że niektóre książki czytamy błyskawicznie a z innymi męczymy się przez wiele dni.
Ostatnia część, to powrót do osobistych doświadczeń wielkiego pisarza, a konkretniej do tragicznego wypadku z 1999 roku. To wydarzenie z całą pewnością bardzo poruszyło Kinga, niewiele brakowało, a skończyłoby się jego śmiercią. Nic więc dziwnego, że właśnie wtedy, jego dalsza kariera pisarska po raz kolejny stanęła pod znakiem zapytania. Ku radości wiernych fanów, King zdołał jednak pokonać własne demony, każdego roku możemy cieszyć się kolejnymi powieściami wychodzącymi spod jego pióra. 
„Jak pisać. Pamiętnik rzemieślnika“ to książka, którą czyta się niezwykle lekko i przyjemnie. Brak tu rozwlekłych wywodów, całość sprawia wrażenie bardzo kompaktowej. Rady Kinga odnośnie pisania zdają się być naprawdę banalne, jednak niejedna osoba, która potraktuje je poważnie odczuje dużą różnicę. Pisarz motywuje do pobudzania własnej wyobraźni, otwierania się na bodźce z najbliższego otoczenia, przestrzega przed nadmiernym komplikowaniem tego, co naprawdę proste i oczywiste. Dobra książka to bowiem niekoniecznie ta, w której znajdziemy szereg egzotycznych słów i górnolotnych wywodów, a ta, która potrafi dotrzeć do serca czytelnika, autentycznie go porusza. Polecam każdemu, kto pragnie pisać, lub po prostu kocha słowo pisane. Kto wie, być może właśnie ta książka na dobre odmieni Wasze życie...

szara_linia
Opinie
Ocena 1 2 3 4 5 6
Komentarz
Twiggy plusminus Linia koment
Przeczytane:2016-01-10, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,52 książki 2016,Mam,
Rewelacyjna książka.
Szczerze polecam :)
alison2 plusminus Linia koment
Przeczytane:2014-11-23, Na półkach: Przeczytałem,52 książki 2014,


Stephen King to pisarz, którego zna każdy miłośnik literatury, niezależnie od tego, czy gustuje w gatunkach, w jakich on sam się specjalizuje. King wydał już ogromną ilość powieści, a każda z nich stanowi wielkie wydarzenie w czytelniczym świecie. Jedna książka w jego dorobku zdecydowanie różni się od całej reszty. To książka o której z całą pewnością słyszała każda osoba, która kiedykolwiek marzyła o pisarskiej karierze. Oczywiście mowa tu o książce „Jak pisać. Pamiętnik rzemieślnika“. Kto tak naprawdę powinien się nią zainteresować? O tym za chwilę.


„Jak pisać. Pamiętnik rzemieślnika“ to wbrew pozorom coś zupełnie innego niż typowy poradnik, choć nie brakuje w nim naprawdę wielu przydatnych wskazówek. Szczególnie początek może niektórych zaskoczyć, choć zaręczam, że warto zapoznać się z całością. Pierwsza część stanowi swoisty pamiętnik pisarza. King wspomina swoje niełatwe dzieciństwo, niezwykle trudne początki kariery pisarskiej, swoje problemy z alkoholem i narkotykami, z jakimi borykał się po odniesieniu pierwszych sukcesów. Te wspomnienia z całą pewnością są nie lada gratką dla każdego fana Kinga, dlaczego jednak uważam, że powinni je również przeczytać początkujący pisarze? King jest niesamowicie otwarty i szczery. Niczego nie próbuje wybielać, nie ukrywa, że jego pierwsze próby pisarskie nie należały do szczególnie udanych. Opowiadając o własnych doświadczeniach, pisarz poniekąd przygotowuje nas na to, co na rynku wydawniczym jest niemal nieuniknione. Mało której osobie uda się odnieść sukces zaraz po napisaniu piewszej powieści czy opowiadania. O wiele częściej zdarzają się sytuacje w których kolejne próby pisarskie spotykają się z kompletnym brakiem zainteresowania. Wydawnictwa każdego dnia otrzymują masę tekstów od zupełnie nieznanych osób. Mało które z nich może sobie pozwolić na zatrudnienie osoby, która byłaby w stanie każdy z takich tekstów przeczytać. O wiele częściej bywa tak, że decyzja o odrzuceniu części prac musi zapaść po zaledwie paru minutach. Niewykluczone, że w tym procesie przepada wiele prawdziwych talentów. Osoba marząca o karierze pisarza musi wykazać się dużą cierpliwością i silnym charakterem, tak by fala odmów nie sprawiła, że szybko porzuci kolejne próby. Trzeba wierzyć we własny talent choć trzeba być również otwartym na konstruktywną krytykę. King podkreśla, że czasem jedno zdanie dopisane ręcznie do standardowej odmowy może zawierać wskazówkę, która doprowadzi do prawdziwego przełomu. Wielu osobom wydanie własnej powieści jawi się niczym spełnienie wszelkich marzeń. Paradoskalnie jest to moment, który wiąże się z całą masą nowych zagrożeń. Oczekiwania wydawnictwa i czytelników mogą doprowadzić do swoistej blokady, napisanie kolejnej powieści często bywa o wiele trudniejsze niż wydanie pierwszej. To moment, w którym wielu pisarzy popada w depresję, sięga po alkohol lub inne używki, pracuje praktycznie bez ustanku, odsuwając się od najbliższych i rezygnując z życia prywatnego. Droga do odzyskania wewnętrznej równowagi może być niezwykle długa i wyboista. Wspomnienia Kinga to prawdziwy kubeł zimnej wody dla wszystkich idealistów, którym wydaje się, że wystarczy napisać dobrą książkę, by zostać dostrzeżonym, a dalsze życie to pasmo niekończących się sukcesów. Nawet dziś, gdy mistrz horrorów wyrobił sobie światową renomę, często styka się z ostrą krytyką, nie brakuje osób, które kwestionują jego talent. Na szczęście znalazł sposób, by radzić sobie z takimi atakami, pozostał normalną, otwartą osobą, która nie traci gruntu pod nogami i która może stanowić dużą inspirację dla kolejnych pokoleń pisarzy. 

Druga część książki to szereg wskazówek dla początkujących pisarzy, choć jak już wcześniej wspomniałam nie jest to typowy poradnik. Czytelnik może nawet odnieść wrażenie, że porady Kinga są zupełnie banalne: wyłącz telewizor, dużo czytaj, dużo pisz – czy to nie jest oczywiste? Wbrew pozorom wcale nie. Wielu początkujących pisarzy marzy o szybkim sukcesie bez wielkiego wysiłku. Tłumaczą, że brak im czasu na czytanie, a nawet na szkolenie własnego warsztatu. Chcą po prostu napisać powieść, która od razu zostanie doceniona i wydana. Tak niestety mechanizm nie działa i w większości przypadków nie ma drogi na skróty, na sukces trzeba ciężko pracować. King zachęca również do uważnej obserwacji otoczenia, wykorzystywania własnych doświadczeń do tworzenia fascynujących historii. Sam jest najlepszym przykładem na to, jak przydatna jest ta rada. Druga część książki stanowi bardzo ciekawą lekturę nie tylko dla początkujących pisarzy, ale również dla dziennikarzy czy też osób piszących recenzje książek. Często bywa tak, że czytamy konkretną powieść, w gruncie rzeczy fabuła jest ciekawa, a mimo to z utęsknieniem wypatrujemy końca rozdziału. Być może właśnie za sprawą książki Kinga odkryjemy co sprawia, że niektóre książki czytamy błyskawicznie a z innymi męczymy się przez wiele dni.

Ostatnia część, to powrót do osobistych doświadczeń wielkiego pisarza, a konkretniej do tragicznego wypadku z 1999 roku. To wydarzenie z całą pewnością bardzo poruszyło Kinga, niewiele brakowało, a skończyłoby się jego śmiercią. Nic więc dziwnego, że właśnie wtedy, jego dalsza kariera pisarska po raz kolejny stanęła pod znakiem zapytania. Ku radości wiernych fanów, King zdołał jednak pokonać własne demony, każdego roku możemy cieszyć się kolejnymi powieściami wychodzącymi spod jego pióra. 

„Jak pisać. Pamiętnik rzemieślnika“ to książka, którą czyta się niezwykle lekko i przyjemnie. Brak tu rozwlekłych wywodów, całość sprawia wrażenie bardzo kompaktowej. Rady Kinga odnośnie pisania zdają się być naprawdę banalne, jednak niejedna osoba, która potraktuje je poważnie odczuje dużą różnicę. Pisarz motywuje do pobudzania własnej wyobraźni, otwierania się na bodźce z najbliższego otoczenia, przestrzega przed nadmiernym komplikowaniem tego, co naprawdę proste i oczywiste. Dobra książka to bowiem niekoniecznie ta, w której znajdziemy szereg egzotycznych słów i górnolotnych wywodów, a ta, która potrafi dotrzeć do serca czytelnika, autentycznie go porusza. Polecam każdemu, kto pragnie pisać, lub po prostu kocha słowo pisane. Kto wie, być może właśnie ta książka na dobre odmieni Wasze życie...

NataliaLena plusminus Linia koment
Przeczytane:2013-07-08, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,posiadam,
Autor swoim gawędziarskim tonem zaczyna opowieść o pisaniu od własnego dzieciństwa i pierwszych prób pisarskich, po pierwsze sukcesy aż do pierwszych bestsellerów. Wplata w to mnóstwo zabawnych anegdot, ale i nie stroni też od mówienia o smutnych i mrocznych wydarzeniach. Jednak bez względu na to, o jakim etapie swojego życia opowiada, można zauważyć, że zawsze w tle przewija się miłość do pisania oraz czytania. I miłość do żony.

Rarytasem dla fanów mogą być wspomnienia dotyczące pisania poszczególnych powieści - tego, co zainspirowało Stephena do ich napisania oraz jak powstawały pierwsze szkice. King wprost, z rozbrajającą szczerością wyznaje, które z jego powieści powstały w alkoholowo-narkotykowym amoku i że pisania jednej z nich prawie w ogóle nie pamięta.

Ze względu na humor oraz dystans do siebie, które cechują Kinga, jego wspomnienia właściwie same ,,się czytają", szczególnie te z okresu dzieciństwa. Choć to zaledwie fragmenty, to nie brakuje im klimatu ,,tamtych lat" i kilku kropel nostalgii.

King nie przynudza, tego się nie obawiajcie, nawet gdy opowiada o czysto technicznej stronie pisania, m.in. o gramatyce. Wszystko podano w przystępny sposób, wystarczy ,,popłynąć" wraz z tokiem rozumowania autora, który interesująco przedstawia każdy element pisarstwa. Na podstawie rozmaitych przykładów pokazuje jak konstruować zdanie, czego się wystrzegać w trakcie pisania, a na co warto zwrócić uwagę. Mówi o dialogach, tworzeniu postaci, opisach czy słownictwie. Zwraca też uwagę na takie elementy, jak opisywanie przeszłości czy kreowanie własnego świata.

Jeśli ktoś wcześniej wątpił, że King kocha to, co robi i pieniądze nie grają w tym pierwszych skrzypiec, to po lekturze ,,On writing" nie powinien już mieć takich wątpliwości. Sposób, w jaki podchodzi on do tworzenia, jak o tym pisze, pokazuje, że jest to dla niego nie tylko hobby, ale coś... naturalnego, jak oddychanie. Tworzenie historii jest dla niego nieodłącznym elementem życia już od najmłodszych lat.

Ciekawe jest również jego stanowisko na temat wymyślania tematu powieści, czy, jak sam autor woli to nazywać - odkrywania powieści. Okazuje się, że łączenie pozornie przypadkowych elementów ze sobą może zaowocować czymś niezwykłym. W pamięć zapadły mi anegdoty dotyczące powstawania książki ,,Carrie", która jest dowodem na to, że inspiracje można znaleźć w najbardziej nieoczekiwanym miejscu.

Choć połączenie elementów autobiografii z poradnikiem pisania może nie wydawać się porywającym połączeniem, to jednak w wykonaniu Stephena Kinga jest to bardzo udana mieszanka. Fani mogą sporo dowiedzieć się o życiu ulubionego autora oraz o powstawaniu książek, a aspirujący pisarze znajdą wiele pożytecznych rad i sporą dozę otuchy - początki najczęściej bywają trudne.
Naprawdę warto przeczytać, co do powiedzenia ma pisarz z wieloletnim doświadczeniem oraz mnóstwem bestsellerów na koncie.

W końcu od kogo się uczyć, jak nie od Mistrza Grozy?
plusminus Linia koment
Przeczytane:, Ocena: 5, Na półkach: 26 książek 2013,
Stephen King, a jakże. Po przeczytaniu tej książki sama mam ochotę pisać. Być może ochota przerodzi się w rzeczywistą próbę pisania?
aspazjaa plusminus Linia koment
Przeczytane:2013-01-06, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,52 tygodnie,
"W czasie, kiedy czytasz podpis pod tym demotywatorem, Stephen King zdążył napisać 1500 stron swojej książki" - głosi teza umieszczona na jednej ze stron internetowych. I wcale nie jest tak daleka od prawdy - mistrz grozy uchodzi za jednego z najbardziej płodnych - w sensie liczby wydawanych utworów, rzecz jasna - współczesnych autorów. Powieści, opowiadania, nowele, komiksy a nawet scenariusze filmowe - wszystkie te dzieła znajdziemy na literackim koncie Kinga. Ilości wydrukowanych i sprzedanych utworów towarzyszy ich wysoki, przynajmniej moim zdaniem, poziom. Dlaczego więc, najsłynniejszy chyba, mieszkaniec stanu Maine nie miałby podzielić się receptą (choć to słowo zapewne by mu się nie spodobało) na literacki sukces? Jako że nie ma żadnych przeciwwskazań, po "Jak pisać. Pamiętnik rzemieślnika" sięgnąć należy.

King twierdzi, że uwielbia horror dla powodowania tego samego irracjonalnego uczucia, które towarzyszy ci, gdy w ciemną i gorącą noc nie możesz zasnąć i marzysz, by chociaż na chwilę wyciągnąć stopę spod kołdry, dla ochłody. Jednak boisz się, że jakaś zimna łapa nagle (ten przysłówek też by mu się nie spodobał) cię za nią złapie. Taki sam strach ogarnia czytelnika, a przynajmniej mnie, gdy zagłębiam się w powieści Kinga. "Jak pisać..." nie ma się co obawiać - lektura książki, w zależności od talentu, może skutkować większym lub mniejszym sukcesem literackim czytelnika-potencjalnego autora bestsellera.

Ale przechodząc do rzeczy - autor podzielił książkę na dwie części. Pierwsza pełna jest ciepła, przygód, poznawania świata, miłości, ale i bólu - wspomnień od lat dziecięcych, młodzieńczych a nawet wczesnomęskich Kinga, do wypadku samochodowego, który cudem przeżył. Do chwil, które zdecydowały o tym, że został pisarzem. Bowiem właśnie w życiu powinniśmy szukać inspiracji - np. pierwowzór "Carrie" to nielubiana w szkole dziewczyna, smutna, brzydka, nieśmiała, każdy z nas taką zna. Główna więc zasada dobrego pisarza brzmi: obserwować i obserwacje we własnej wyobraźni rozwijać.

W drugiej części Stephen King podpowiada, jak formułować zdania, akapity, dialogi, które sprawią, że czytelnik nie będzie mógł się oderwać od naszej książki. Jakich zasad trzymać się koniecznie, a czego unikać jak ognia. Autor nie zamęcza adepta sztuki pisarskiej długim wykładem, a wręcz przeciwnie - pisze z właściwym sobie humorem. No bo jak nie uśmiechnąć się, czytając przestrogę przed tworzeniem zdań typu:
plusminus Linia koment
Przeczytane:, Ocena: 6, Na półkach:
Bardzo dobra pozycja, z której każdy początkujący pisarz wyciągnie przydatne wnioski. King nie patyczkuje się, tylko pisze prawdę i daje nieco praktycznych wskazówek. Polecam.
gendun Linia koment
Na półkach: Chcę przeczytać,
Rudejblog Linia koment
Przeczytane:2016-02-12, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,52 książki 2016,Mam,
Eirene Linia koment
Przeczytane:2010-12-14, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,Mam,Moja biblioteczka: S. King,
annak Linia koment
Na półkach: Chcę przeczytać,
Linia koment
Przeczytane:, Na półkach:
andr Linia koment
Na półkach: Chcę przeczytać,
Sadu Linia koment
Na półkach: Chcę przeczytać,
MonikaP Linia koment
Przeczytane:2014-02-13, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,x przeczytane 2013,
BlueRose Linia koment
Przeczytane:2014-02-02, Ocena: 3, Na półkach: Przeczytałem,2014,
Sumire Linia koment
Na półkach: Chcę przeczytać,
Dizzy Linia koment
Na półkach: Chcę przeczytać,
ja_rus Linia koment
Na półkach: Chcę przeczytać,
break
Okładka - Jak pisać. Pamiętnik rzemieślnika Trzecia osoba
Małgorzata Hayles
Okładka - Jak pisać. Pamiętnik rzemieślnika Matka swojej córki
Iwona Żytkowiak
Okładka - Jak pisać. Pamiętnik rzemieślnika Odnajdę Cię
Anna Karpińska
Okładka - Jak pisać. Pamiętnik rzemieślnika Tajemnica dziesiątej wsi
Agnieszka Olszanowska
Okładka - Jak pisać. Pamiętnik rzemieślnika Wyspy szczęśliwe
Wioletta Sawicka
POLUB NAS!
WYDAWCY POLECAJĄ
Zwyczajna łaska
Książka Racheli
Sekret Wesaliusza
 
STRONA GŁÓWNA

MOJE GRANICE
Dodaj/Opublikuj
Wirtualna biblioteczka
Ustawienia
Więcej opcji
KSIĄŻKI
recenzje
premiery, nowości
zapowiedzi wydawnicze
audiobooki
patronaty
rankingi
autorzy
rekomendacje
wyzwania czytelnicze
WIERSZE

OPOWIADANIA

KONKURSY

SPOŁECZNOŚĆ
forum
blogi
zdjęcia
filmy
kalendarz
książki za aktywność
PUBLICYSTYKA
wywiady
eseje
sylwetki twórców
recenzje filmów