Okładka książki - Moje podróże z lotką

Moje podróże z lotką

Wydawnictwo: Edipresse Książki
Data wydania: 2017-06-14
Kategoria: Sport
ISBN: 9788379457342
Liczba stron: 424
Tytuł oryginału:
Język oryginału:
Tłumaczenie:
Ilustracje:
Dodał/a recenzje: Małgorzata Gutowska-Adamczyk

Ocena: 0 (0 głosów)

O sporcie od zaplecza

Oglądając zawody sportowe, na ogół nie zdajemy sobie sprawy z tego, jak wiele wcześniejszego trudu kosztuje walka o medale. Tym bardziej nie myślimy o pracy trenerów, psychologów i masażystów. Do głowy nam nie przyjdzie, że zawodnicy są zaledwie wisienką na torcie i aby mogli stanąć na podium, wielu ludzi musi rzetelnie i ze znajomością dyscypliny pracować na zapleczu. Bez medali, bez reflektorów, zdjęć, wywiadów w gazetach i sławy.  Co ich skłoniło do działania na rzecz sportu, jakie cele im przyświecają i co chcą osiągnąć we własnym życiu? Rąbka tajemnicy odsłania była wiceprezes Polskiej Fundacji Olimpijskiej, Jadwiga Ślawska-Szalewicz, w swej wspomnieniowej książce Moje podróże z lotką. To jedna z niewielu kobiet, którym udało się zrobić prawdziwą, wręcz europejską karierę. Osoba ze wszech miar niezwykła, bo potrafiła nie tylko skutecznie działać dla tak różnych dyscyplin sportu, jak dżudo, szermierka i badminton, ale gdy trzeba było, jako dorosła nauczyła się angielskiego i zgłębiła tajniki marketingu, osiągając zresztą na tym polu rzeczywiste sukcesy. Co więcej: gdy kasa państwowa świeciła pustkami, pracowała bez wynagrodzenia, zarabiając na życie poza sportem.  Determinacja, pasja i oddanie sportowi, w którym znalazła się właściwie przypadkiem, ale także talent gawędziarski i chęć podzielenia się z czytelnikami bogactwem własnych doświadczeń są wielką wartością tej książki.Towarzyszymy Jadwidze od jej urodzin w domu bombardowanym przez aliantów, zburzonym zresztą w kilka minut po zejściu jej matki z noworodkiem do schronu, przez dzieciństwo w zrujnowanej Warszawę, dokąd rodzice autorki wrócili, mimo zamiaru wyemigrowania do Kanady, naukę w szkole przy Smoczej, studia najpierw prawnicze, potem odbywane na AWF, po kolejne szczeble kariery działaczki sportowej. Wchodzimy za kulisy, a tam aż roi się od anegdot, które rzucają nieco inne światło na polski sport i ludzi, którzy, aby dla niego rzetelnie pracować, często musieli improwizować i nierzadko dokładali z własnej kieszeni. A to dzisiaj już zupełnie niezrozumiałe.

przesuń

Musisz być zalogowany, aby komentować. Zaloguj się lub załóż konto, jeżeli jeszcze go nie posiadasz.

Avatar użytkownika -

Przeczytane:,

O sporcie od zaplecza

Oglądając zawody sportowe, na ogół nie zdajemy sobie sprawy z tego, jak wiele wcześniejszego trudu kosztuje walka o medale. Tym bardziej nie myślimy o pracy trenerów, psychologów i masażystów. Do głowy nam nie przyjdzie, że zawodnicy są zaledwie wisienką na torcie i aby mogli stanąć na podium, wielu ludzi musi rzetelnie i ze znajomością dyscypliny pracować na zapleczu. Bez medali, bez reflektorów, zdjęć, wywiadów w gazetach i sławy. 

Co ich skłoniło do działania na rzecz sportu, jakie cele im przyświecają i co chcą osiągnąć we własnym życiu? Rąbka tajemnicy odsłania była wiceprezes Polskiej Fundacji Olimpijskiej, Jadwiga Ślawska-Szalewicz, w swej wspomnieniowej książce Moje podróże z lotką. To jedna z niewielu kobiet, którym udało się zrobić prawdziwą, wręcz europejską karierę. Osoba ze wszech miar niezwykła, bo potrafiła nie tylko skutecznie działać dla tak różnych dyscyplin sportu, jak dżudo, szermierka i badminton, ale gdy trzeba było, jako dorosła nauczyła się angielskiego i zgłębiła tajniki marketingu, osiągając zresztą na tym polu rzeczywiste sukcesy. Co więcej: gdy kasa państwowa świeciła pustkami, pracowała bez wynagrodzenia, zarabiając na życie poza sportem. 

Determinacja, pasja i oddanie sportowi, w którym znalazła się właściwie przypadkiem, ale także talent gawędziarski i chęć podzielenia się z czytelnikami bogactwem własnych doświadczeń są wielką wartością tej książki.

Towarzyszymy Jadwidze od jej urodzin w domu bombardowanym przez aliantów, zburzonym zresztą w kilka minut po zejściu jej matki z noworodkiem do schronu, przez dzieciństwo w zrujnowanej Warszawę, dokąd rodzice autorki wrócili, mimo zamiaru wyemigrowania do Kanady, naukę w szkole przy Smoczej, studia najpierw prawnicze, potem odbywane na AWF, po kolejne szczeble kariery działaczki sportowej. Wchodzimy za kulisy, a tam aż roi się od anegdot, które rzucają nieco inne światło na polski sport i ludzi, którzy, aby dla niego rzetelnie pracować, często musieli improwizować i nierzadko dokładali z własnej kieszeni. A to dzisiaj już zupełnie niezrozumiałe.

Link do recenzji
Avatar użytkownika - slk
slk
Przeczytane:2017-07-13, Przeczytałem,

O sporcie od zaplecza

Oglądając zawody sportowe, na ogół nie zdajemy sobie sprawy z tego, jak wiele wcześniejszego trudu kosztuje walka o medale. Tym bardziej nie myślimy o pracy trenerów, psychologów i masażystów. Do głowy nam nie przyjdzie, że zawodnicy są zaledwie wisienką na torcie i aby mogli stanąć na podium, wielu ludzi musi rzetelnie i ze znajomością dyscypliny pracować na zapleczu. Bez medali, bez reflektorów, zdjęć, wywiadów w gazetach i sławy. 

Co ich skłoniło do działania na rzecz sportu, jakie cele im przyświecają i co chcą osiągnąć we własnym życiu? Rąbka tajemnicy odsłania była wiceprezes Polskiej Fundacji Olimpijskiej, Jadwiga Ślawska-Szalewicz, w swej wspomnieniowej książce Moje podróże z lotką. To jedna z niewielu kobiet, którym udało się zrobić prawdziwą, wręcz europejską karierę. Osoba ze wszech miar niezwykła, bo potrafiła nie tylko skutecznie działać dla tak różnych dyscyplin sportu, jak dżudo, szermierka i badminton, ale gdy trzeba było, jako dorosła nauczyła się angielskiego i zgłębiła tajniki marketingu, osiągając zresztą na tym polu rzeczywiste sukcesy. Co więcej: gdy kasa państwowa świeciła pustkami, pracowała bez wynagrodzenia, zarabiając na życie poza sportem. 

Determinacja, pasja i oddanie sportowi, w którym znalazła się właściwie przypadkiem, ale także talent gawędziarski i chęć podzielenia się z czytelnikami bogactwem własnych doświadczeń są wielką wartością tej książki.

Towarzyszymy Jadwidze od jej urodzin w domu bombardowanym przez aliantów, zburzonym zresztą w kilka minut po zejściu jej matki z noworodkiem do schronu, przez dzieciństwo w zrujnowanej Warszawę, dokąd rodzice autorki wrócili, mimo zamiaru wyemigrowania do Kanady, naukę w szkole przy Smoczej, studia najpierw prawnicze, potem odbywane na AWF, po kolejne szczeble kariery działaczki sportowej. Wchodzimy za kulisy, a tam aż roi się od anegdot, które rzucają nieco inne światło na polski sport i ludzi, którzy, aby dla niego rzetelnie pracować, często musieli improwizować i nierzadko dokładali z własnej kieszeni. A to dzisiaj już zupełnie niezrozumiałe.

Inne książki autora
Top 5 książek
Złodziejka książek
Markus Zusak
Okładka książki - Złodziejka książek
Ostatnia królowa
Gortner C.W.
Okładka książki - Ostatnia królowa
Dziewczyny z Syberii
Anna Herbich
Okładka książki - Dziewczyny z Syberii
Reklamy