Okładka książki - Wiatr wspomnień

Wiatr wspomnień

Wydawnictwo: Szara Godzina
Data wydania: 2016-06-14
Kategoria: Obyczajowe
ISBN: 978-83- 64312-83- 0
Liczba stron: 256
Dodał/a recenzje: Dorota Józefiak

Ocena: 5.55 (11 głosów)

Pobierowo to jedno z najpiękniejszych i najspokojniejszych miasteczek zachodniego wybrzeża. Plaża i bogata w smażalnie ulica Grunwaldzka przyciągają turystów nie tylko z całej Polski, ale też z Niemiec. To wdzięczny teren dla akcji powieści obyczajowej, w której zaskakuje mnogość bohaterów i ich oryginalnych historii.

Wiatr wspomnień Doroty Schrammek to już trzecia część trylogii, w której od początku sporo się dzieje. Pojawiają się typowe dla gatunku wątki, które przeplatając się, tworzą spójną historię, pełną wzlotów i upadków bohaterów. Przede wszystkim postaci są sympatyczne i dają się lubić. Oczywiście, jak w każdej małej miejscowości, i tu znajdują się osoby, które irytują każdego już samą swoją obecnością. W tym przypadku będzie to niejaki Antoni Woźnica z małżonką. Ich podejście do życia, a także do mieszkańców miasta, do syna i jego drugiej połówki może wyprowadzić z równowagi każdego czytelnika. Do Pobierowa przybywają też: młoda dziewczyna - Kinga, która próbuje zapomnieć o przeszłości i odnaleźć się w teraźniejszości, kobieta z dzieckiem, która została sama i musi się odnaleźć w nowej rzeczywistość, jak również były policjant ze skomplikowaną przeszłością, który postanowił znaleźć sobie inne zajęcie. Zarówno stali mieszkańcy, jak i przyjezdni starają się walczyć z przeciwnościami losu i rozwiązywać swoje problemy.

Historie, które rozgrywają się w nadmorskiej scenerii, zostały opowiedziane w ciekawy sposób. Nie są tak banalne, jak to często bywa w przypadku tego gatunku, chociaż miejscami trafiają się w powieści niedociągnięcia - zarówno w zakresie akcji, jak i charakterów bohaterów. Przykłady? Jedna z dziewczyn przybywa na weekend do domu, by spędzić czas ze swoim chłopakiem. Natyka się wówczas na starszą, schorowaną kobietę i z miejsca odwraca się na pięcie, myśląc, że została przez partnera oszukana i zdradzona. Tylko jak to możliwe, jeśli potencjalna "ta druga" jest dwukrotnie starsza od niej? Pojawia się też w powieści historia ginekologa, który postanawia otworzyć w Pobierowie prywatną praktyką lekarską. W ciągu 250 stron powieści przechodzi on ogromną przemianę. Takie rzeczy się zdarzają - rzecz w tym, że w powieści nie poznajemy motywu jego działań. 

Sporo uczuć, wiele planów, dużo marzeń, a także zawody miłosne, lęki i niepewność - mamy w powieści Doroty Schrammek wszystko to, co charakteryzuje powieści obyczajowe i sprawia, że tak często wybieramy je jako lektury na urlop. Obok poważnych tematów znaleźć można w powieści elementy humorystyczne - jedna z postaci wymienia uprzejmości z manekinem opalającym się na leżaku, inna traktuje swojego kota lepiej niż męża, jeszcze inna dołącza do szajki starszych pań, które starają się zdobyć jak najwięcej dzięki swojej  przebiegłości - nawet, jeśli jest to niezgodne z prawem.
 
W Pobierowie nie bywa spokojnie, czego doświadczają i miejscowi, i przyjezdni. Nawet osoby, które nie czytały wcześniejszych części, mogą w lekturze tej powieści znaleźć sporo przyjemności. Bo któż z nas nie lubi czasem podglądać innych i chociaż na chwilę wczuć się w losy sympatycznych bohaterów, których życie zmienia się jak w kalejdoskopie?

Kup książkę

przesuń

Musisz być zalogowany, aby komentować. Zaloguj się lub załóż konto, jeżeli jeszcze go nie posiadasz.

Opinie

Avatar użytkownika - FireDancer
FireDancer
Przeczytane:2016-09-25, Ocena: 5, Przeczytałam, 52 książki 2016, Mam,
W cyklach bardzo często spotykamy się z sytuacją, gdzie kolejne części nie zachowują wysokiego poziomu pierwszego tomu. Czy Dorota Schrammek sprostała temu wyzwaniu w swojej nadmorskiej trylogii?       Pobierowo latem tętni życiem. Do poznanych już wcześniej bohaterów pobierowskiej trylogii dołączają nowi. Jakie skrywają sekrety? Czy przeszłość zdominuje to, co tu i teraz? Wiatr wspomnień jest wielowątkową, refleksyjną opowieścią o zwykłych ludziach, zaufaniu i marzeniach. To, że miłość jest lekarstwem dla duszy, nie dla każdego staje się oczywiste. A los lubi płatać figle...       Swoją przygodę z pobierowską trylogią zaczęłam od drugiego tomu Na brzegu życia. Jak dobrze pamiętacie, nie miałam żadnego problemu z jej zrozumieniem, pomimo tego, że nie czytałam części pierwszej. Sądzę, że również nie zapoznając się z dwójką, mogłabym spokojnie przysiąść do ostatniej części i również nie miałabym żadnego problemu z wbiciem się w fabułę. Kolejne tomy, choć ze sobą połączone, mogą również stanowić odrębne historie, z których każda kolejna, jest równie ciekawa.      Dorota Schrammek po raz kolejny udowodniła, że pisze rewelacyjne powieści, osnute pięknymi i głębokimi uczuciami oraz chwilami refleksji i zadumy. Jej opowieść dotyczy życia zwykłych, prostych ludzi. Dzięki temu niejednokrotnie miałam wrażenie, że czuję ...
(czytaj dalej)
Avatar użytkownika - Monia_35
Monia_35
Przeczytane:2017-06-06, Ocena: 6, Przeczytałem, 52 ksiażki w 2017 r.,
Jak zwykle autorka mnie zaskoczyła. Niby znane są już postaci i wydawałoby się,że przewidywalne są ich losy,ale ta część uświadamia,że nic nie jest oczywiste.Będzie mi brakowało czaru Pobierowa,niemal na siłę spowalniałam czytanie,aby zostać tam i z tymi ludźmi na dłużej. Wielkie brawa za tak mocne wciągniecie :)
Link do opinii
Avatar użytkownika - basia02033
basia02033
Przeczytane:2017-03-19, Ocena: 6, Przeczytałem, 52 książki 2017, Mam, Przeczytane w 2017,
Szkoda że już musimy się pożegnać z bohaterami pobierowskiej trylogii :( Czytając książkę miałam wrażenie jakbym była cały czas obok nich i razem z nimi przeżywałam radości jak i smutki . Uwielbiam książki pani Doroty, są one zwięzła ale bardzo treściwe. Polecam:)
Link do opinii
Ciepła opowieść o życiu zwyczajnych i (nie-)zwyczajnych w jednej ze znanych miejscowości letniskowych. Ciekawe, w większości sympatyczne postaci. Jednocześnie opowieść nie jest mdła, dotyka bowiem ważnych problemów społecznych. Całość sprawia, że chętnie sięgnę po wcześniejsze tomy..
Link do opinii
Avatar użytkownika - izabela81
izabela81
Przeczytane:2016-09-03, Ocena: 6, Przeczytałem, 52 książki - 2016, Mam,
"Wiatr wspomnień" to książka o ludziach takich jak my, z ich większymi i mniejszymi marzeniami oraz problemami dnia codziennego. Autorka wskazuje na bardzo istotne tematy i kwestie, o których często zdarza się nam zapominać - bezinteresowna pomoc, tolerancja czy druga szansa. Przyjemnie było przeżywać wraz z bohaterami ich osobiste większe i mniejsze dramaty, rozczarowania, lęki, niepewność, stawiać czoło życiowym przeciwnościom losu oraz walczyć z nimi szukając dobrych rozwiązań i odpowiedzi na nurtujące ich pytania, a także marzyć. Ciekawe było również odkrywanie tajemnic kilku bohaterów, m.in. wątek przeszłości tajemniczej Anny, wątek dżentelmena w białych rękawiczkach i wątek pana Stanisława i jego żony Marysi, który zrobił na mnie największe wrażenie. Więcej nie będę zdradzać, aby nie popsuć Wam zabawy. Tu każdy z bohaterów jest wyrazisty, pokazuje swoje żywe emocje, a ich losy są w doskonały sposób splecione. Niejako płyniemy przez ich wspomnienia okraszone tęsknotą, marzeniami, planami i nadziejami. Postaci są tacy jak my, łatwo się z nimi utożsamić i polubić. Autorka pozwala popełniać im błędy, mieć słabości, z drugiej zaś strony pokazuje, że z każdej porażki można wyciągnąć wnioski i spróbować osiągnąć sukces. "Jak to jest, że stają nam na drodze nieoczekiwane osoby, z którymi w jakiś sposób łączy nas potem los? To, co dajemy, powraca." Tym razem mamy tu przyjaźń, miłość, umiejętność przebaczania, a nawet intrygi i haniebne czyny - więc naprawdę dzieje się sp ...
(Pokaż całą opinie)
Link do opinii
Dorota Schrammek po raz kolejny zachwyciła mnie swoją powieścią. Mamy czas wakacji, a więc uważam, że książka o Pobierowie w sam raz nadaje się na ten właśnie okres. Czytając mamy ochotę przenieść się do miejsca akcji i brać czynny udział w tym co się tam dzieje, a przynajmniej obserwować wszystko z boku. Ponownie spotykamy się z bohaterami wcześniejszych tomów, ale pojawią się i nowi, którzy umiejętnie skrywają sekrety. Autorka napisała powieść wielowątkową, ale bardzo życiową. Każda sytuacja mogłaby spotkać również i nas. Mamy możliwość śledzenia bardzo realnych wątków, zastanowienia się jak my byśmy się zachowali w danej sytuacji. "Jak można nie robić nic i być szanowanym? On, Woźnica, co rusz wychodzi z jakąś inicjatywą, a wszelkie uwagi i zastrzeżenia zawiera w listach, które tak chętnie składa w odpowiednich urzędach. Cała estyma jemu powinna się należeć! Ten Widacki nie robi przecież kompletnie nic! I jeszcze miałby sołtysem zostać? Niedoczekanie!" W tej książce znajdziemy dosłownie wszystko, poczynając od przyjaźni, miłości, poprzez umiejętności przebaczania, kończąc na intrygach i haniebnych czynach. Przede wszystkim jednak nauczymy się jak odnajdywać własne szczęście. Książka jest niezwykle ciepła oraz emocjonalna. "Nie mógł się powstrzymać. Dłoń sama skierowała się do podbródka, podniosła głowę do góry, a usta odszukały usta. Spijał z nich słoną wilgoć. Początkowo biernie poddawała się pieszczocie, aby po chwili zareagować na nią z odpowiednią mocą. Pocału ...
(Pokaż całą opinie)
Link do opinii
Avatar użytkownika - al-ks
al-ks
Przeczytane:2016-07-24, Ocena: 6, Przeczytałem,
Świetna lektura na wakacyjne wieczory spędzane w Pobierowie. Polecam.
Link do opinii
Avatar użytkownika - Bookendorfina
Bookendorfina
Przeczytane:2016-07-03, Ocena: 5, Przeczytałem,
"Jak to jest, że stają nam na drodze nieoczekiwane osoby, z którymi w jakiś sposób łączy nas potem los? To, co dajemy, powraca." Wyjątkowo ciepła i sympatyczna lektura, z wielką wrażliwością przybliżająca losy zwykłych wydawałoby się ludzi, a jednak w szczególny sposób bliskich czytelniczym sercom. Fascynująca mieszanka różnorodnych scenariuszy życia, z jednej strony nieprzewidywalnych i zależnych od zaskakujących splotów okoliczności, a z drugiej strony w znacznym stopniu wynikających ze świadomie podejmowanych decyzji i działań. Tym, co je łączy jest silna intensywność różnych emocji, nawiązywanie nici przyjaźni, scalanie więzów miłości czy poszukiwanie prawdziwego spełnienia. Wciągający styl narracji sugestywnie przekonuje do opisywanych historii, wysoko oceniamy prawdopodobieństwo zdarzeń, świetnie odnajdując się w ich klimacie. Podobało mi się to nieco humorystyczne spojrzenie na bohaterów, ich charaktery i zachowania. Życzliwie podążałam tropem ich niby typowych, lecz jakże interesujących życiowych przygód. Tak swobodnie i rodzinnie czujemy się w towarzystwie książki, odpowiada nam wytworzony w niej nastrój, ujmuje naturalność i lekkość prowadzenia fabuły. Pobierowo, malownicza nadmorska miejscowość wypoczynkowa, w sezonie letnim plaże wypełnione turystami, a gdzieś między nimi odnajdujemy stałych mieszkańców, ze swoimi problemami, sekretami, troskami, zmartwieniami i obawami, czasem zawiedzeniem, niezrozumieniem i znużeniem, ale również z pragnieniami, marzeniami ...
(Pokaż całą opinie)
Link do opinii
Avatar użytkownika - KKS
KKS
Przeczytane:2016-11-16, Ocena: 5, Przeczytałam, 52 książki 2016,
Avatar użytkownika - jolantasatko
jolantasatko
Przeczytane:2016-11-15, Ocena: 6, Przeczytałam, 2016,
Inne książki autora
Dom, którego nie było
Dorota Schrammek0
Okładka ksiązki - Dom, którego nie było

Cztery kobiety spotykają się na wspólnej terapii. Każda z nich miała inne, ale zawsze skomplikowane relacje z matką. To wpłynęło na wybory życiowe...

Niepełka
Dorota Schrammek0
Okładka ksiązki - Niepełka

Nastoletnia niepełnosprawna Weronika po przeprowadzce do Trzebiatowa na nowo musi budować swój świat. Trafia do klasy, w której prym wiedzie utalentowana...

Reklamy