Okładka książki - Osobliwy dom pani Peregrine

Osobliwy dom pani Peregrine

Wydawnictwo: Media Rodzina
Data wydania: 2012-11-01
Kategoria: Kryminał, sensacja, thriller
ISBN: 978-83-7278-646-3
Liczba stron: 400
Dodał/a recenzje: Magdalena Galiczek-Krempa

Ocena: 4.68 (34 głosów)

Aby opowieść była wciągająca, powodowała, że po ciele czytelnika przechodzą ciarki, a groza zdaje się czyhać w każdym ciemnym kącie pokoju, wcale głównym jej motywem nie muszą być magia i czary. Wystarczy, że historia jest osobliwa – tak osobliwa, jak dom pani Peregrine, jak mieszkające w nim dzieci i jak wydarzenia, które rozgrywały się na maleńkiej wysepce Cairnholm.

Jacob to pod wieloma względami zwyczajny szesnastolatek - uczęszcza do szkoły i pomaga w sklepie należącym do jego rodziny. I chociaż nie ma grona zaufanych przyjaciół, a marzenia o odkryciu nieznanych krain dawno już odstawił w kąt, chłopiec może pochwalić się znajomością z bardzo nietypowym człowiekiem. Jest nim jego dziadek – Abraham. Mężczyzna opowiadał Jacobowi, kiedy ten był jeszcze małym chłopczykiem historie, w które trudno uwierzyć, a które miały być autentycznymi wydarzeniami z życia Abrahama. W miarę upływu czasu Jacob zaczął traktować opowieści dziadka jak wyssane z palca zwidy schorowanego i cierpiącego na demencję starca. Życie Jacoba przybiera jednak zupełnie nowy kierunek, kiedy okazuje się, że dziadek ginie w niewyjaśnionych okolicznościach. Chłopiec odnajduje krwawiącego staruszka w lesie i słyszy ostatnie, niezwykle tajemnicze słowa dziadka. Jacob wie, że bez względu na wszystko musi odwiedzić wyspę, na której w czasie wojny znajdował się sierociniec. Sierociniec, w którym wychowywał się dziadek chłopca.

Osobliwy dom pani Peregrine to jedna z najbardziej oryginalnych opowieści, na jakie trafić można podczas  czytelniczych wędrówek. Historia wysnuta w książce w głównej mierze oparta jest i inspirowana starymi, czarno-białymi fotografiami. Zdjęcia te pochodzą ze zbiorów wielu kolekcjonerów i - co najważniejsze – są autentyczne. Dopiero, gdy czytelnik otworzy książkę i przejrzy kilka z zamieszczonych w niej fotografii, przekona się, dlaczego tak ważny stanowią one element. Pierwszym wrażeniem, jakie odniesie się po obejrzeniu fotografii będzie z pewnością wątpliwość. Wątpliwość, że kiedyś, gdzieś w jakimś zakątku świata powstały tak niesamowite zdjęcia. Po ponownym obejrzeniu fotografii czuje się mieszankę wielu uczuć – niepokoju, lęku, a nawet strachu – a mimo tego, nie jest się w stanie oderwać wzroku od osobliwych i mrocznych, przedstawiających przede wszystkim tajemnicze dzieci zdjęć.

Książka Ransoma Riggsa zabiera czytelnika w świat, który z jednej strony wydaje się być wymysłem nad wyraz wybujałej wyobraźni narratora, z drugiej jednak w miejsce, gdzie przedstawieni na fotografiach ludzie wydają się niezwykle autentyczni. Opowieść Riggsa wciąga czytelnika od pierwszej do ostatniej strony. Odpowiedzialne są za to zaskakujące zwroty akcji, dynamiczna fabuła, żywi, wiarygodni bohaterowie i osobliwe, nie pozwalające o sobie zapomnieć zdjęcia.

Osobliwy dom pani Peregrine to książka, która przypadnie do gustu dużej, ale co najważniejsze – także bardzo zróżnicowanej – grupie odbiorców. Z chęcią sięgną po nią nastolatki, uwielbiające powieści, w których świat nadprzyrodzony zazębia się z rzeczywistym. Powieść zainteresuje także dorosłych czytelników – zarówno kobiety, jak i mężczyzn, którzy z przyjemnością sięgają po książki z szeroko pojętego gatunku grozy. Każdy z czytelników znajdzie bowiem w powieści coś dla siebie. Są to z jednej strony bohaterowie – chociaż bardzo osobliwi – z którymi czytelnik będzie chciał i mógł się identyfikować. Będą to wydarzenia, które - opisane w porywający sposób - nie pozwolą rozstać się z lekturą. Wreszcie - będzie to fascynująca zagadka i pragnienie poznania odpowiedzi na nurtujące czytelnika pytania, a także wątpliwości i nadzieje głównych postaci i ciekawość odbiorcy, jakie decyzje ostatecznie podejmą bohaterowie. Powieść Ransoma Riggsa to lektura obowiązkowa, która na długo zapadnie w pamięć i przez długi czas nie pozwoli czytelnikowi spokojnie zasnąć.

Kup książkę

przesuń

Musisz być zalogowany, aby komentować. Zaloguj się lub załóż konto, jeżeli jeszcze go nie posiadasz.

Opinie

Avatar użytkownika - Simi_48
Simi_48
Przeczytane:2016-12-31, Ocena: 6, Przeczytałam, 52 książki 2016, Mam,
Osobliwość definiuje się jako coś niezwykłego, rzadko spotykanego. Często słyszymy o rzeczach, osobach, które potrafią robić coś niesamowitego, sprzecznego z logiką. Kobieta z brodą, magicy i inne istoty potrafiące zrobić niezwykłe rzeczy — myślimy, że zmyślają. Czy ktokolwiek was wierzy w magię? Czy kiedy spotykacie osobę, która twierdzi, że potrafi latać, wierzycie jej? A może od razu uznajecie za dziwaka i wariata? Śmiech, niedowierzanie — ludzie nie potrafią dostrzec osobliwości. Mogłabym zapytać się was o jeszcze jedno. Czy wierzycie w bajki? Pewnie większość was powie, że nie. Przecież to tylko stek bzdur mających w jakiś sposób wpłynąć na czytelnika. Nie ma w nich ani grama prawdy. Czy nie tak uważacie? A co jeśli są prawdziwe? Co, jeśli Królewna Śnieżka naprawdę istniała, a wy mieliście okazję poznać jej prawdziwą historię? Trudno w to uwierzyć, prawda? Ransom Riggs stworzył książkę, która pokazuje, że w każdej historii znajduje się ziarnko prawdy. Wystarczy tylko poszukać głębiej, a to, co realne zawsze wyjdzie na jaw. Słyszałam wiele opinii o ,,Osobliwym domu pani Peregrine" - jedne były pochlebne, inne nie za bardzo. Zarzuca się tej książce, że akcja długo się rozkręca, a bohaterowie nie mają charakteru. Nie wiem, czemu się tak dzieje, ponieważ tę powieść czytałam z coraz większym zaciekawieniem. Cudownie było móc cofnąć się do świata bajek, który okazał...
(czytaj dalej)
Avatar użytkownika - AMJ1986
AMJ1986
Przeczytane:2017-02-11, Ocena: 5, Przeczytałem, 35 książek 2017, Wyzwanie - Fantastyka 2017,
Niestety zanim przeczytałam książkę, obejrzałam film na jej podstawie.. film nie był niczym szczególnym, więc dużo lepiej poznawać historię tych niezwykłych dzieci z książki. Osobliwe dzieci, które muszą ukrywać swoje zdolności przed światem są pod opieką równie niezwykłych osób. Miejsce ich pobytu jest znane tylko wtajemniczonym i tylko osobliwi mogą do niego dotrzeć. Ale grupa ścigających ich osób również posiada te właściwości, a chce znaleźć dzieci aby zostać nieśmiertelna. W ucieczce od zagrożenia pomaga grupie dzieci Jakub, którego dziadek wcześniej był jednym z dzieci, ale wybrał dorastanie i rodzinne życie.
Link do opinii
Avatar użytkownika - LaylaA
LaylaA
Przeczytane:2017-04-23, Ocena: 5, Przeczytałem, Egzemplarz recenzencki, Mam, Recenzje na blogu,
" Kiedyś marzyłem o ucieczce przed zwykłym życiem, ale tak naprawdę moje życie nigdy nie było zwyczajne. Po prostu nie zauważałem jego niezwykłości. " Osobliwy dom pani Peregrine to ekscytujący thriller dla młodzieży. Wprowadza czytelnika do niesamowitego świata osobliwców, pełnego niezwykłych postaci i przerażających potworów. Młody Jacob po tajemniczej śmierci dziadka wyrusza na odciętą od świata wyspę, by zgłębić jej tajemnice. Świat realny zaczyna przeplatać się z osobliwcami ze starych fotografii. Kiedy jednak chłopak trafia w ruiny osobliwego domu pani Peregrine, odkrywa, że dzieci stamtąd były nie tylko tajemnicze, ale i niebezpieczne. Może więc nie bez powodu zostały izolowane? Fascynujący, trzymający w napięciu thriller, ozdobiony starymi niecodziennymi ilustracjami stał się kanwą filmu, który wyreżyserował sam Tim Burton. Niniejsze wydanie Osobliwego domu ozdobione jest kadrami z filmu - jednego z najbardziej wyczekiwanych obrazów ostatnich lat. Chyba nie ma osoby, która nie słyszałaby o Osobliwym domu Pani Peregrin, zwłaszcza, że jakiś czas temu powstał film oparty właśnie na tej książce. Przyznam szczerze, że nie miałam ochoty oglądać tego filmu, jakoś nie ciekawiła mnie jego fabuła, ale po książkę bardzo chciałam sięgnąć. Co jest dość dziwne bo film opiera się na fabule z książki. Główną postacią tej książki jest Jacob, który od dziecka uważał za największy autorytet swojego dziadka. Opowiadał mu on historię ze swojego dzieciństwa, niektóre przerażające, inne (Pokaż całą opinie)
Link do opinii
Avatar użytkownika - chimerzasta
chimerzasta
Przeczytane:2016-11-23, Ocena: 6, Przeczytałem, Czytam regularnie w 2016 roku,
Zacznę od tego, że nie czytuję fantastyki. Bo nie lubię, bo mnie męczy, bo wolę coś innego. Ale ta książka jest w mojej ocenie absolutnie wybitna. Może nie jest to literatura z górnej półki, ale jest tak rewelacyjnie napisana, że nie mogę dać innej oceny niż 6/6. Ma wszystko to, co powinna mieć książka - jest tajemnica, jest pięknie "narysowana" fabuła, książka wciąga, a dodatek w postaci zdjęć to prawdziwy rarytas. Jestem ZA!!! Serdecznie polecam.
Link do opinii
Avatar użytkownika - karolina_c
karolina_c
Przeczytane:2016-11-15, Ocena: 3, Przeczytałem, 26_ksiązek_2016, Fantastyka_2016,
Rozpoczynając czytanie miałam spore wyobrażenie o tym co mnie spotka. Niestety bardzo się rozczarowałam. Książka bardzo "spłaszczona". Nie rozwija wyobraźni tak jak się tego spodziewałam.
Link do opinii
Avatar użytkownika - Mmyszunia
Mmyszunia
Przeczytane:2016-11-09, Ocena: 3, Przeczytałem, 52 książki 2016,
Jacob, po nagłej śmierci ukochanego dziadka, odkrywa, iż jego opowieści o osobliwych przyjaciołach z młodości i niesamowitych przygodach mogą być prawdziwe. Niestety przez otoczenie zostaje uznany niemal za obłąkanego... W końcu udaje mu się nakłonić ojca do podróży na pewną wyspę, gdzie w skrytości ducha ma nadzieję odkryć prawdę o opowieściach dziadka i albumie dziwacznych zdjęć...
Link do opinii
Avatar użytkownika - slpablos
slpablos
Przeczytane:2016-09-16, Ocena: 6, Przeczytałem, 26 książek 2016, Mam,
Po powieść Ransoma Riggsa sięgnąłem głównie ze względu na zbliżającą się premierę filmu Burtona na jej podstawie. Głównie, ale nie tylko. Są książki, o których "lepiej wiedzieć mniej". Wiadomo, trzeba choć w ogólnym zarysie wiedzieć, o czym traktuje, ale czy opis nie zdradzi nam za dużo? W przypadku "Osobliwego domu pani Peregrine" trochę tak jest. Zakupu dokonałem w księgarni internetowej, ale gdybym kupował w stacjonarnej, o wiele większy wpływ od opisu okładkowego - zbyt rozbudowanego na mój gust - miałaby jakość wydania. Nie mówię tu o nowej, miękkiej wersji filmowej, ale tajemniczej, staromodnie wyglądające,j twardej, brązowej okładce z intrygującym zdjęciem - a to dopiero początek, bo i krój czcionki, zdobienia numeracji stron, kolor papieru, całostronicowe reprodukcje starych, dziwacznych fotografii tworzą magiczną całość, ściśle korespondującą z treścią. Książka - artefakt. Często klasyfikuje się tę powieść jako młodzieżową. Wydaje mi się, że to dość krzywdzące - w dobie "młodzieżowych" opowieści o rozterkach błyszczących wampirów, pod skąpym płaszczykiem niesamowitości skrywającymi banał i płycizny, umieszczanie w tej samej kategorii pięknej, niecodziennej, osobliwej właśnie historii to gruby błąd. Takie skategoryzowanie, a później zwiastun filmu trochę rozchwiały moje oczekiwania przed lekturą, ale tak naprawdę nie czekałem na fajerwerki i akcję, a na ciekawą, dobrze poprowadzoną fabułę - i się nie zawiodłem. W zmianie spojrzenia bardzo pomogła mi informacja, że au (Pokaż całą opinie)
Link do opinii
Avatar użytkownika - dobraksiazka
dobraksiazka
Przeczytane:2016-01-30, Ocena: 5, Przeczytałem,
Dziadek Jacoba już w dzieciństwie opowiadał chłopcu o potworach czyhających w ciemnościach. Uważał to za zwykłe bajki dopóki staruszek nie zginął zaatakowany przez monstrum, które widział tylko główny bohater. Od tej pory regularnie chodził do psychiatry i starał się nie popaść w szaleństwo, mimo że koszmary dręczyły go co noc. Wiedziony ostatnimi słowami dziadka wyrusza wraz z ojcem na wyspę, by odnaleźć dom, który w czasach wojny zamieszkiwał Abe. Jego dyrektorką była pani o nazwisku Peregrine i Jake podejrzewa, że kobieta choć sędziwa może jeszcze żyć i udzielić mu odpowiedzi na dręczące go pytania. Na miejscu otoczonym mokradłami usiłuje odnaleźć sierociniec. Jak się potem okazuje spotyka jedynie zniszczoną ruderę, a w środku kufer pełen tajemniczych i przyprawiających o gęsią skórkę zdjęć dzieci. Jednak to nie koniec przygód Jacoba i zagadka powoli zaczyna się rozwiązywać, gdy na jego drodze staje Emma oraz reszta osobliwych dzieci, które powinny być już starszymi osobami. Jeśli chodzi o powieść Ransoma Riggsa to nie ukrywam, że zainteresowałam się nią ze względu na okładkę. Ciężko jest oderwać wzrok od lewitującej Olivii, która jest niesamowicie intrygującą dziewczynką. Również w środku można znaleźć tego typu zdjęcia, które są tajemnicze, czasem wręcz przerażające i przede wszystkim idealnie oddają umiejętności osobliwych dzieci. Co do fabuły, od razu powiem, że nie została ona nakreślona jako typowy horror, jednak ma w sobie coś, co potrafi zaintrygować i (Pokaż całą opinie)
Link do opinii
Avatar użytkownika - lorinkaa
lorinkaa
Przeczytane:2015-08-20, Ocena: 6, Przeczytałem, Mam,
rewelacja porywajaca ksiazka az chce sie kupic nastepna czesc juz nie moge sie do czekac 3 czesci... ksiazka napisana w formie takiej ze czlowiek nie moze sie juz doczekac przeczytania nastepnej kartki wciagajaca i tajemnicza
Link do opinii
Avatar użytkownika - wkp
wkp
Przeczytane:2015-08-18, Ocena: 5, Przeczytałem, Mam,
MUZEUM OSOBLIWOŚCI Bohaterem ,,Domu pani Peregrine" jest nastoletni Jacob, który wiedzie nudne życie. Z jednym tylko przyjacielem u boku, z marną pracą, której nawet nie może stracić, bo sieć sklepów należy do jego rodziny, wydaje się być chłopakiem, jakich wielu. Wszystko wywraca się do góry nogami, w dniu, w którym jego dziadek umiera. Dostrzeżone w lesie stworzenie jak z koszmarów, każe mu na nowo przemyśleć w wiarę w dziwne opowieści, poparte równie dziwnymi zdjęciami, które dziadek snuł (i pokazywał mu) w dzieciństwie. Szansą na odkrycie prawdy o młodości zmarłego, a zarazem tajemnicy jego śmierci, staje się wyprawa na niemal odciętą od świata wyspę, gdzie w sierocińcu spędził swoje dzieciństwo. To tam, jak twierdził, spotkał wszelkie osobliwości, o jakich opowiadał. I to tam Jacob odkrywa rzeczy, o jakich mu się nawet nie śniło... Co zachęciło mnie do sięgnięcia po tą powieść? W pewnym stopniu opis, w dużej mierze jednak nazwisko Toma Burtona. Ten jakże osobliwy reżyser, jeden z moich ulubionych zresztą, podjął się zadania przeniesienia na taśmę filmową ,,Osobliwego domu...", i fakt ten przesądził o zatopieniu się w lekturze. I nie żałuje, bowiem otrzymałem naprawdę przyjemną, rozrywkową literaturę grozy dla grupy wiekowej young adult (ale nie tylko!), której najmocniejszą stroną jest zdecydowanie niesamowity klimat. Za ten zaś odpowiadają przemyślane i dynamiczne zwroty akcji, a także - przede wszystkim, rzekłbym - fascynujące zdjęcia. Zdjęcia te, wyglądające jak sto (Pokaż całą opinie)
Link do opinii
Avatar użytkownika - ROptymista
ROptymista
Przeczytane:2015-06-27, Ocena: 5, Przeczytałem,
"Osobliwy dom pani Peregrine" przypadł mi do gustu w głównej mierze dzięki niesamowitemu klimatu tajemnicy i grozy. Uczucie to potęgowała brudna, ciemna szata graficzna oraz zamieszczane co kilka stron dość osobliwe zdjęcia (w dodatku posłowie zarzeka, że wszystko co dane było nam zobaczyć to fotografie bez żadnych przeróbek(, które znacznie ułatwiały "poczucie" opisywanej historii. Opowieść o osobliwcach kryje w sobie wiele niewiadomych, mrocznych zagadek i zawiłości czasowych, a odkrywanie wszystkich z nich sprawia młodemu czytelnikowi niewypowiedzianą radość. Bohaterowie, których dane nam jest poznawać na stronach powieści to w dużej mierze dzieci osobliwe. Rzecz jasna znalazło się również miejsce dla zwyczajnych postaci, na szczęście autor poświęcił im niewiele uwagi, o wiele bardziej przykładając się nakreślenia bohaterów, którzy z pewnością przyciągną naszą uwagę. Co lepsze, autor postarał się również o to, żeby przy opisach osobliców znalazła się chociaż jedna ich fotografia. Musze przyznać, że trochę się zawiodłem, ponieważ fotografie przedstawiają mroczne, przyprawiające nas o gęsią skórkę postaci, a w akcji opisywani są dość... zwyczajnie. Riggs zdecydowanie zbyt rzadko przypomina czytelnikowi o niesamowitych zdolnościach danej postaci. Jeden z bohaterów był niewidzialny, ale muszę szczerze przyznać, że jakoś nie byłem w stanie wyobrazić go sobie tak, jak chciałby tego autor. http://recenzjeoptymisty.blogspot.com/
Link do opinii
Avatar użytkownika - violabu
violabu
Przeczytane:2015-06-04, Ocena: 5, Przeczytałem, 26 książek 2015, Mam,
Czy można wierzyć w opowieści dziadka o potworach, dzieciach o osobliwych zdolnościach i tajemniczej wyspie? Dla młodego człowieka jest to niesamowity świat wpływający na jego życie, ale dla dorosłego to tylko bajki i wytwory wyobraźni starzejącego się umysłu. A jeśli nie? Ransom Riggs w swojej pierwszej powieści ,,Osobliwy dom pani Peregrine" opowiada tak zajmująco, że czytelnik potrafi uwierzyć nie tylko w te bajki, ale i w upiory oraz pętle czasowe. Głównym bohaterem powieści jest Jacob, który mając 16 lat, dawno przestał wierzyć w historie snute przez swojego dziadka. Tragiczne zdarzenie wywraca jednak jego życie do góry nogami, a on sam zaczyna powoli odkrywać, że jego umysł wcale nie jest chory. Z drugiej strony być może całość to właśnie wytwór umysłu nastolatka w wyniku traumatycznego przeżycia? Powieść została stworzona na gruncie znalezionych przez autora starych zdjęć. Łączy je fakt, że niemal wszystkie są w jakiś sposób niepokojące i dziwne. Choć rozbudzanie wyobraźni za pomocą fotografii i tworzenie fabuły na tej podstawie może wydawać się ryzykowne, to w tym przypadku całość tworzy spójny komplet, bo eksperyment udał się znakomicie. Najważniejszy w książce jest jej niesamowity klimat. Wielkim atutem wydania jest jego szata graficzna. Polecam.
Link do opinii
Avatar użytkownika - masumi21
masumi21
Przeczytane:2015-04-01, Ocena: 4, Przeczytałem, Ogólna,
Bardzo sympatyczna, lekka książka. Bardzo duży plus za oryginalne, stare fotografie i pomysł, który oparto właśnie na nich.
Link do opinii
Avatar użytkownika - helena610
helena610
Przeczytane:2015-03-20, Ocena: 4, Przeczytałem, 52 książki (2015),
Przepiękna okładka, świetne zdjecia wewnątrz, bardzo dobrze dobrze rozpoczynająca się historia wciągająca początkowo niesamowicie i.... nie wiem sama od którego momentu powiało trochę nudą i jakoś mniej ciekawie się zrobiło... Tak więc jestem ogólnie rozczarowana, bo zapowiadało sie na super książkę, a tu "klops". Ale nie wątpię że innym się spodoba przystępny jezyk i sama historia, która dla nie ma wyraźnego końca.
Link do opinii
Avatar użytkownika - dallea
dallea
Przeczytane:2014-01-03, Ocena: 5, Przeczytałem, 52 książki 2014,
Świetna powieść, wciągająca fabuła nie nudzi ani przez chwilę. Polecam!
Link do opinii
Avatar użytkownika -

Przeczytane:,
Muszę przyznać, że książka mnie w pełni usatysfakcjonowała. Opisywana historia była sama w sobie ciekawa, jednak zdjęcia, które pojawiały się co pewien czas były interesującym i bardzo trafnym urozmaiceniem. Autor posługiwał się bardzo przyjemnym stylem pisania, a i tłumaczenie było na tyle przystępne, że książkę czytało się z przyjemnością. Pomimo tego, że zabierając się za ,,Osobliwy dom Pani Peregrine'' spodziewałam się jakiegoś thrillera z drobnymi elementami powieści grozy, to i tak jestem naprawdę zadowolona, pomimo, iż nie dostałam ani jednego, ani drugiego.
Link do opinii
Jacob to nastolatek. Chłopak bardzo kocha swojego dziadka. W przeszłości staruszek opowiadał mu swoje zmyślone przygody. Jako dziecko trafił na wyspę do wspaniałego domu, gdzie wszystkie dzieci były bardzo szczęśliwe. Nad dziećmi czuwało opiekuńcze Ptaszysko. Każde z dzieci odznaczało się czymś innym: dziewczyna unosiła się nad ziemią, chłopiec był niewidzialny... Abraham opowiada wnukowi historie o swoim trudnym życiu, o swojej żydowskiej narodowości, o ucieczce z okupowanej Polski wreszcie o sierocińcu na walijskiej wysepce, który stał się bezpiecznym schronieniem gdy potwory próbowały odebrać mu życie. Zgodnie z ostatnią wolą staruszka chłopak wyrusza w podróż do sierocińca... Bardzo ważnym elementem powieści były zdjęcia. Doskonale oddawały klimat powieści i czasami przerażały. Ciekawe jest, że wszystkie fotografie umieszczone w tej pozycji są oryginalne i autentyczne. Książka od początku wciąga, akcja cały czas się rozwija. Powieść czyta się bardzo szybko. Jest pisana łatwym językiem.
Link do opinii
Avatar użytkownika - Mamut
Mamut
Przeczytane:2013-03-01, Ocena: 3, Przeczytałem, 52 książki na 2013 rok,
Książka przypomina mi nieco "Alicję w Krainie Czarów" (tylko zamiast króliczej norki mamy tu kurhan), "Piotrusia Pana" (dzieci, które nie dorastają), "X-mena" (dzieci z niezwykłymi zdolności mieszkają w odizolowanym na odludziu domu z dyrektorką, która umie władać czasem). Historia taka sobie, mocno pogmatwana, za to bardzo dobre, ciekawe zdjęcia. I za nie duży plus! Od bibliotekarki wiem, że bedzie kolejna część, przeczytam z samej ciekawości, jakie to nowe zdjęcia się w niej pojawią.
Link do opinii
Avatar użytkownika - aleksnadra
aleksnadra
Przeczytane:2012-12-14, Ocena: 5, Przeczytałem,
Książka "Osobliwy dom Pani Peregrine" jeszcze na długo przed premierą przyciągnęła moją uwagę. Po prostu nie można przejść obok niej obojętnie. Począwszy od intrygującego zdjęcia na okładce- przyprawiająca o dreszcze lewitująca dziewczynka o przejmującym spojrzeniu, poprzez piękne wydanie- twarda okładka, mocne szycie, sumienność i dbałość o szczegóły po kuszący opis wydawcy, jest obietnicą rozrywki na wysokim poziomie. Byłam pewna, że prędzej czy później powieść trafi w moje ręce i zaprowadzi mnie w świat, zupełnie obcy, niesamowity ale jednocześnie fascynujący i pobudzający wyobraźnię. Intuicja mnie nie zawiodła. O samym autorze powieści, Ransomie Riggsie wiemy niewiele. W sieci znajdziemy jedynie skromne informacje na temat jego życia osobistego. To co wiemy o nim na pewno to, to że dorastał na Florydzie, ukończył anglistykę w Kenyon College oraz Szkołę Filmu i Telewizji na Uniwersytecie Południowej Karoliny. W chwili obecnej tworzy filmy, które można obejrzeć na You Tube pod adresem: www.youtube.com/ransriggs. Pisze książki, scenariusze, eseje i prowadzi blog. "Osobliwy dom pani Peregrine" to jego pierwsza powieść. Jacoba i jego dziadka Abrahama Portmana łączą bardzo bliskie więzy. Chłopiec lubi spędzać z nim czas i słuchać niesamowitych historii. Dziadek jest znakomitym gawędziarzem, zawsze potrafi zaciekawić chłopca. Za każdym razem podkreśla, że to są to opowieści o prawdziwych wydarzenia a nie zmyślone i wyssane z palca opowiastki. Abraham opowiada wnukowi historie (Pokaż całą opinie)
Link do opinii
Avatar użytkownika - czarniutka21
czarniutka21
Przeczytane:2017-06-14, Ocena: 5, Przeczytałam, 2017, kryminały, Mam,
Avatar użytkownika - stokrotka__
stokrotka__
Przeczytane:2017-06-13, Ocena: 4, Przeczytałam, Przeczytane,
Avatar użytkownika - moniaaa87
moniaaa87
Przeczytane:2017-01-22, Ocena: 4, Przeczytałam, 2017,
Avatar użytkownika - kozung
kozung
Przeczytane:2017-01-08, Ocena: 3, Przeczytałem, 52 książki 2017, Mam,
Avatar użytkownika - kylcia
kylcia
Przeczytane:2017-01-03, Ocena: 5, Przeczytałam, 52 książki 2017,
Avatar użytkownika - Ainka
Ainka
Przeczytane:2016-11-06, Ocena: 4, Przeczytałam, 52 książki 2016,
Avatar użytkownika - IzaaK
IzaaK
Przeczytane:2016-11-01, Przeczytałam,
Avatar użytkownika - cristii
cristii
Przeczytane:2016-09-12, Ocena: 5, Przeczytałam,
Avatar użytkownika - olywka
olywka
Przeczytane:2016-08-17, Ocena: 5, Przeczytałam, 26 książek 2016, Mam,
Avatar użytkownika - Twiggy
Twiggy
Przeczytane:2016-07-04, Ocena: 5, Przeczytałam, 52 książki 2016,
Avatar użytkownika - Olena
Olena
Przeczytane:2016-04-19, Ocena: 3, Przeczytałam, 52 książki - 2016,
Avatar użytkownika - marysilver
marysilver
Przeczytane:2016-04-07, Ocena: 6, Przeczytałam,
Avatar użytkownika - MagdaSkrzypecka
MagdaSkrzypecka
Przeczytane:2016-03-26, Ocena: 5, Przeczytałam, Przeczytane w 2016,
Avatar użytkownika - KarolinaWalczak
KarolinaWalczak
Przeczytane:2015-01-14, Ocena: 6, Przeczytałam, Mam,
Avatar użytkownika - Inka
Inka
Przeczytane:2014-09-13, Ocena: 6, Przeczytałam, Ulubione,
Avatar użytkownika - Magnolis
Magnolis
Ocena: 4, Przeczytałam,
Inne książki autora
Miasto cieni
Ransom Riggs0
Okładka ksiązki - Miasto cieni

Kontynuacja Osobliwego domu pani Peregrine, który zachwycił nie tylko nastoletnich czytelników. Akcja powieści rozpoczyna się dokładnie tam, gdzie zakończyła...

Biblioteka dusz
Ransom Riggs0
Okładka ksiązki - Biblioteka dusz

Przygoda, która rozpoczęła się w Osobliwym domu pani Peregrine i trwała w Mieście cieni, ma wielki finał w Bibliotece dusz. Szesnastoletni Jacob odkrywa...

Reklamy