Okładka książki - Dziewczyna z Bagdadu

Dziewczyna z Bagdadu

Wydawnictwo: Wielka Litera
Data wydania: 20-02-2013
Kategoria: Literatura faktu
ISBN: 9788363387808
Liczba stron: 272
Tytuł oryginału:
Język oryginału:
Tłumaczenie:
Ilustracje:
Dodał/a recenzje: alison2

Ocena: 4.6 (5 głosów)

Michelle Nouri jest włoską dziennikarką. Pewnie nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie świadomość tego, skąd pochodzi i co przeżyła. O swoich doświadczeniach napisała w książce Dziewczyna z Bagdadu. W książce, która jest chyba najlepszym dowodem na to, że najbardziej niewiarygodne historie czasem pisze samo życie.Opowieść Michelle rozpoczyna się w czasie, gdy jej matka, młoda mieszkanka Czechosłowacji, pracująca na lotnisku i marząca o wyrwaniu się ze swojego miasta, poznała tajemniczego mężczyznę. Mohamed imponuje jej egzotyczną urodą i sposobem, w jaki adoruje swoją wybrankę. Choć para nie jest w stanie płynnie się porozumieć w jakimkolwiek języku, decyzja o ślubie zapada bardzo szybko. Jana jest naprawdę zdeterminowana, by wyrwać się ze swojego smutnego, szarego świata. W kraju swego wybranka, w Iraku, doświadcza wielu trudnych chwil w kontaktach z rodziną męża, jednak do wszystkiego podchodzi z dużym wyczuciem i to w dużej mierze jej zasługa, że kolejne lata małżeństwa sprawiają wrażenie egzotycznej bajki. Para zostaje obdarzona trójką dzieci i choć Mohamed wydaje się szczęśliwy, jego rodzina jest coraz bardziej niezadowolona, że Jana nie dała mu męskiego potomka. Michelle jest najstarszą córką owej pary, przez co najlepiej pamięta wiele cudownych chwil w rodzinnym gronie. Doskonale odnajduje się w tamtejszym środowisku i z niechęcią myśli o kolejnych wakacjach w brudnym i zaniedbanym domu babki ze strony matki. Dziewczynka jest coraz bardziej świadoma swojej urody i wpływu na płeć przeciwną. Jej osobą interesuje się nawet najstarszy syn Saddama Husseina, z którym Michelle wdaje się w bardziej zażyłą znajomość. Kilka lat później naprawdę trudno jej uwierzyć, że kiedykolwiek wiodła tak beztroskie życie. Jej ojciec nie chce mieć z nią nic wspólnego, musi odnaleźć się w niełatwych realiach ojczyzny matki i wciąż próbuje zrozumieć, jak to możliwe, że jej dawny amant stał się tak okrutnym człowiekiem. Przed nią jeszcze wiele trudności i niełatwych wyborów. Wzmocniona przekonaniem o własnej wartości, dziewczyna uparcie walczy jednak o swoje szczęście...Nie ulega wątpliwości, że życie Michelle przypadło na wyjątkowo interesujące czasy. Paradoksalnie, choć książka w największej mierze poświęcona jest życiu w Iraku, to beznadziejna sytuacja kobiet w Czechosłowacji wydaje się tu najbardziej interesująca. Kobiety pozbawione jakichkolwiek perspektyw, bez większych aspiracji, marzące o wyrwaniu się z rodzinnego domu, wychodzące za mąż, by coś zmienić, często przechodzące z uległości rodzicom w kolejną uległość - wobec męża. Trochę szkoda, że te czasy autorka zna głównie ze wspomnień matki, trochę brakuje więc w książce ich szerszego ujęcia. W dużym stopniu rekompensuje to relacja z Bagdadu, począwszy od czasów, gdy rodzina Michelle wiodła tam całkiem spokojne i dostatnie życie. Czytelnikowi trudno przejść do porządku dziennego nad niektórymi obyczajami, jednak łatwo zauważyć, że samej autorce wydają się one dość naturalne. Dalsza opowieść to czasy konfliktów wojennych. Z jednej strony tak realne zagrożenie, z drugiej jednak coś, co każdy mieszkaniec Bagdadu próbował wyprzeć z myśli. Próby życia jak dawniej w końcu muszą zakończyć się porażką, niemniej pozwalają rodzinie możliwie długo cieszyć się spokojnym i w miarę beztroskim życiem.Moment powrotu do ojczyzny matki jest wyjątkowo trudny dla dzieci o bardziej egzotycznej urodzie. Twarde reguły w domu babki i niechęć otoczenia to jednak za mało, by złamać ambitną Michelle. Tak, jak kiedyś jej matka, zrobi ona wszystko, by wyrwać się z domu i rozpocząć niezależne życie. Niestety, drogę dochodzenia do sławy i uznania we Włoszech autorka zamknęła w zaledwie paru zdaniach. Być może to, czego doświadczyła, w jakimś stopniu mogłoby źle wpłynąć na jej karierę? Trudno odpowiedzieć na to pytanie, a żal, że historia jakby nie do końca została opowiedziana, niestety, pozostaje. Mimo tego, cała opowieść okazuje się na tyle niesamowita, że nie można żałować ani chwili, jaką poświęci się na jej lekturę. Dziewczyna z Bagdadu to przede wszystkim opowieść o tym, że upór i determinacja pozwala odwrócić nawet bardzo niekorzystny bieg zdarzeń. Życie nie szczędzi człowiekowi trudnych chwil, jednak to głównie od niego zależy, czy zdoła swój los zmienić na lepszy. Dziewczyna z Bagdadu to inspirująca i poruszająca, bo przecież prawdziwa, historia walki o godny byt. W Iraku, w Czechach, we Włoszech - właściwie nie jest istotne, gdzie się żyje. Ważne, by się nie poddawać.

przesuń

Musisz być zalogowany, aby komentować. Zaloguj się lub załóż konto, jeżeli jeszcze go nie posiadasz.

Avatar użytkownika - alison2
alison2
Przeczytane:2013-06-19, Ocena: 4, Przeczytałem, 52 książki 2013, Mam,

Michelle Nouri jest włoską dziennikarką. Pewnie nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie świadomość tego, skąd pochodzi i co przeżyła. O swoich doświadczeniach napisała w książce Dziewczyna z Bagdadu. W książce, która jest chyba najlepszym dowodem na to, że najbardziej niewiarygodne historie czasem pisze samo życie.

Opowieść Michelle rozpoczyna się w czasie, gdy jej matka, młoda mieszkanka Czechosłowacji, pracująca na lotnisku i marząca o wyrwaniu się ze swojego miasta, poznała tajemniczego mężczyznę. Mohamed imponuje jej egzotyczną urodą i sposobem, w jaki adoruje swoją wybrankę. Choć para nie jest w stanie płynnie się porozumieć w jakimkolwiek języku, decyzja o ślubie zapada bardzo szybko. Jana jest naprawdę zdeterminowana, by wyrwać się ze swojego smutnego, szarego świata. W kraju swego wybranka, w Iraku, doświadcza wielu trudnych chwil w kontaktach z rodziną męża, jednak do wszystkiego podchodzi z dużym wyczuciem i to w dużej mierze jej zasługa, że kolejne lata małżeństwa sprawiają wrażenie egzotycznej bajki. Para zostaje obdarzona trójką dzieci i choć Mohamed wydaje się szczęśliwy, jego rodzina jest coraz bardziej niezadowolona, że Jana nie dała mu męskiego potomka. 

Michelle jest najstarszą córką owej pary, przez co najlepiej pamięta wiele cudownych chwil w rodzinnym gronie. Doskonale odnajduje się w tamtejszym środowisku i z niechęcią myśli o kolejnych wakacjach w brudnym i zaniedbanym domu babki ze strony matki. Dziewczynka jest coraz bardziej świadoma swojej urody i wpływu na płeć przeciwną. Jej osobą interesuje się nawet najstarszy syn Saddama Husseina, z którym Michelle wdaje się w bardziej zażyłą znajomość. Kilka lat później naprawdę trudno jej uwierzyć, że kiedykolwiek wiodła tak beztroskie życie. Jej ojciec nie chce mieć z nią nic wspólnego, musi odnaleźć się w niełatwych realiach ojczyzny matki i wciąż próbuje zrozumieć, jak to możliwe, że jej dawny amant stał się tak okrutnym człowiekiem. Przed nią jeszcze wiele trudności i niełatwych wyborów. Wzmocniona przekonaniem o własnej wartości, dziewczyna uparcie walczy jednak o swoje szczęście...

Nie ulega wątpliwości, że życie Michelle przypadło na wyjątkowo interesujące czasy. Paradoksalnie, choć książka w największej mierze poświęcona jest życiu w Iraku, to beznadziejna sytuacja kobiet w Czechosłowacji wydaje się tu najbardziej interesująca. Kobiety pozbawione jakichkolwiek perspektyw, bez większych aspiracji, marzące o wyrwaniu się z rodzinnego domu, wychodzące za mąż, by coś zmienić, często przechodzące z uległości rodzicom w kolejną uległość - wobec męża. Trochę szkoda, że te czasy autorka zna głównie ze wspomnień matki, trochę brakuje więc w książce ich szerszego ujęcia. W dużym stopniu rekompensuje to relacja z Bagdadu, począwszy od czasów, gdy rodzina Michelle wiodła tam całkiem spokojne i dostatnie życie. Czytelnikowi trudno przejść do porządku dziennego nad niektórymi obyczajami, jednak łatwo zauważyć, że samej autorce wydają się one dość naturalne. Dalsza opowieść to czasy konfliktów wojennych. Z jednej strony tak realne zagrożenie, z drugiej jednak coś, co każdy mieszkaniec Bagdadu próbował wyprzeć z myśli. Próby życia jak dawniej w końcu muszą zakończyć się porażką, niemniej pozwalają rodzinie możliwie długo cieszyć się spokojnym i w miarę beztroskim życiem.

Moment powrotu do ojczyzny matki jest wyjątkowo trudny dla dzieci o bardziej egzotycznej urodzie. Twarde reguły w domu babki i niechęć otoczenia to jednak za mało, by złamać ambitną Michelle. Tak, jak kiedyś jej matka, zrobi ona wszystko, by wyrwać się z domu i rozpocząć niezależne życie. Niestety, drogę dochodzenia do sławy i uznania we Włoszech autorka zamknęła w zaledwie paru zdaniach. Być może to, czego doświadczyła, w jakimś stopniu mogłoby źle wpłynąć na jej karierę? Trudno odpowiedzieć na to pytanie, a żal, że historia jakby nie do końca została opowiedziana, niestety, pozostaje. Mimo tego, cała opowieść okazuje się na tyle niesamowita, że nie można żałować ani chwili, jaką poświęci się na jej lekturę. Dziewczyna z Bagdadu to przede wszystkim opowieść o tym, że upór i determinacja pozwala odwrócić nawet bardzo niekorzystny bieg zdarzeń. Życie nie szczędzi człowiekowi trudnych chwil, jednak to głównie od niego zależy, czy zdoła swój los zmienić na lepszy. Dziewczyna z Bagdadu to inspirująca i poruszająca, bo przecież prawdziwa, historia walki o godny byt. W Iraku, w Czechach, we Włoszech - właściwie nie jest istotne, gdzie się żyje. Ważne, by się nie poddawać.

Link do recenzji
Avatar użytkownika - kaariokaa
kaariokaa
Przeczytane:2013-04-04, Ocena: 4, Przeczytałem, 52 książki 2013,
Michelle Nouri żyła jak księżniczka. Jana, jej mama, z pochodzenia Czeszka, wyszła za mąż za Irakijczyka. Zimną, komunistyczną i ubogą rzeczywistość zamieniła na gorące, muzułmańskie i opływające w dostatek życie z ukochanym mężczyzną - jej miłością od pierwszego wejrzenia. Decyzja o opuszczeniu Czechosłowacji wraz z człowiekiem właściwie jej obcym, z którym porozumiewała się zlepkiem czeskich, angielskich i arabskich słów, którego religia, kultura i codzienny rytm dnia były dla niej czymś zupełnie nieznanym, wielu wydawała się lekkomyślnym krokiem, nie wróżącym niczego dobrego. 
 
Myślisz, że będziesz szczęśliwa z obcokrajowcem? Ledwo się znacie. On nawet nie mówi w Twoim języku. Zobaczysz, wywiezie Cię gdzieś daleko i skończysz zupełnie sama w jakimś okropnym miejscu, pośród obcych. (...) Wszystko skończy się tak, że będziesz usługiwała jemu i jego rodzinie. A kiedy się tobą znudzi, porzuci cię. Skrzywdzi. Popełniasz największy błąd w swoim życiu.
 
Matka Jany nie wierzyła, że ta historia będzie miała baśniowe zakończenie, że skromny ślub w Czechach, a następnie huczny w Iraku zapewnią córce przyszłość przez narratorów zwykle określanych jako i żyli długo i szczęśliwie.
 
A jednak, choć Jana nigdy nie zaprzyjaźniła się z rodziną Mohameda, oboje byli szczęśliwi. Zwłaszcza, gdy w końcu przeprowadzili się do własnego mieszkania, położonego w jednej z najpiękniejszych dzielnic Bagdadu, z dużym zadaszonym tarasem w trzypiętrowym budynku z jasnego kamienia, otoczonym wysokim żywopłotem. W tym miejscu Michelle spędziła dzieciństwo. Nie brakowało jej niczego i może całe jej życie byłoby taką bajką, pomimo konfliktów rodzinnych i toczącej się w kraju wojny, gdyby nie fakt, że Jana wydawała na świat kolejne dziewczynki, a Mohammed i jego rodzina pragnęli dziedzica. Syna, który sam w sobie byłby wart więcej niż trzy wspaniałe córki. 
 
Michelle Nouri, autorka autobiograficznej powieści Dziewczyna z Bagdadu, ma w sobie niewątpliwie mnóstwo siły i wolę walki. Choć jej bajkowe życie zaczęło się walić w gruzy, choć musiała opuścić ukochany dom, ojca, przyjaciół, szkołę i wszystko w niej buntowało się przeciwko takiemu biegowi wydarzeń, znalazła w sobie dość siły nie tylko na to, by przetrwać w niegościnnym, czeskim domu apodyktycznej babki, by znieść trudne rozstanie z przyjaciółmi czy tęsknotę za ojcem, ale także by stanąć na nogi i ułożyć sobie życie najpierw w Czechach, a w końcu we Włoszech.
 
Dziewczyna z Bagdadu jest zapisem bardzo osobistej historii Nouri. Autorka skupia się na zdarzeniach, które nadały kształt jej życiu, nie poświęcając czasu na opisy egzotycznej rzeczywistości, która mogłaby zainteresować europejskich czytelników. Nie poczujemy klimatu Bagdadu, niewiele dowiemy się o muzułmańskim świecie, o tamtejszych zwyczajach i poglądach. Zdaję sobie sprawę z tego, że cel tej książki był inny, przyznaję jednak, że byłam nieco zawiedziona słabo przedstawionym tłem. Jednak w zamian za to zyskujemy interesującą historię kobiety, która tą książką chce podsumować pewien etap swojego życia. Michelle zwierza się ze swoich radości i smutków, ale nie ocenia rzeczywistości, w jakiej przyszło jej żyć. Nie krytykuje rodziny ojca, choć z jej strony spotkało ją wiele przykrości, nie analizuje przebiegu toczącej się w Iraku wojny, o ile nie ma ona bezpośredniego wpływu na jej życie. Opowiada o swojej codzienności, o rodzinie, przyjaciołach. Wzrusza opisami przyjaźni z Bàsilem, intryguje bliską znajomością z Udayem Husajnem, najstarszym synem Saddama.
 
Życiorys Nouri, obecnie znanej dziennikarki, jest jednym z tych, które udowadniają, że upór i ciężka praca mogą odwrócić bieg nawet najbardziej dramatycznej historii. Warto o tym pamiętać w chwili, gdy dopadnie nas zwątpienie we własne możliwości. I choć podobnych historii o białych kobietach, którym związek z muzułmaninem przyniósł więcej rozczarowań niż szczęścia, pojawiło się już sporo, to warto sięgnąć i po tę powieść. Tym razem konsekwencje takiego małżeństwa przybliża nie zawiedziona małżonka, lecz jej córka. Snując swą smutną historię, zdobywa ona serca czytelników szczerością i wytrwałością. Michelle Nouri to kobieta, którą do sukcesu wiodła droga kręta i wyboista, a teraz, gdy może ona cieszyć się wypracowanym szczęściem i karierą, planuje przeprowadzkę do innego kraju i podjęcie nowych wyzwań. Świat oferuje nieskończone możliwości, a ja mam przed sobą całe życie. Chciałabym je ciekawie przeżyć i opisać. I pewnie tak właśnie zrobi, bo gdy cel jest stale przed oczami, trudności przestają mieć znaczenie.
Link do recenzji
Avatar użytkownika - pokooj36
pokooj36
Przeczytane:2017-04-20, Ocena: 5, Przeczytałem, 52 książki 2017, Mam,
Ta historia zaczyna się w komunistycznej Pradze w latach 70., gdy pewna Czeszka zakochuje się w bogatym Irakijczyku. W krótkim czasie wyprowadzają się do Bagdadu, a kobieta uczy się nowego kraju, języka, obyczajów, staje się również matką córki. I to właśnie córka, której imię zaczerpnięte zostało z przeboju anglojęzycznej grupy, opowiada swoją historię. Historię dziewczynki z dwiema siostrami, która musi się odnaleźć w muzułmańskim świecie bogatej elity. Do pewnego momentu wszystko odbywa się w miarę poprawnie, ale trzecia córka, kolejne działania wojenne, które zaczynają powoli obejmować Bagdad, zmieniają idealistyczny świat. Świat, w którym kobiety są jedynie posłusznymi żonami i córkami, albo są nikim. I właśnie ta druga droga jest drogą, przed którą żeńska część rodziny ucieka, wracając do Pragi. W międzyczasie kończy się również Bagdad, jaki pamiętają, w związku z atakami wojsk amerykańskich.
Link do opinii
Uwielbiam historie pisane na faktach! Kolejna książka do mojej kolekcji.
Link do opinii
Inne książki autora
Top 5 książek
Złodziejka książek
Markus Zusak
Okładka książki - Złodziejka książek
Ostatnia królowa
Gortner C.W.
Okładka książki - Ostatnia królowa
Dziewczyny z Syberii
Anna Herbich
Okładka książki - Dziewczyny z Syberii
Reklamy