Recenzja redakcji granice.pl

Kup Teraz

Przypadek Adolfa H.

Eric-Emmanuel Schmitt

Ocena ( 19 osób )
5.1
Wydawnictwo: Znak
Data wydania: 2011-05-10
Kategoria: Biografie, wspomnienia, listy
ISBN: 978-83-240-0885-8
Liczba stron: 480
Dodał/a książkę:
Dodał/a recenzję: Magdalena Galiczek-Krempa

W powieściach „Oskar i Pani Róża", „Dziecko Noego" czy „Pan Ibrahim i kwiaty Koranu" Eric-Emmanuel Schmitt pokazuje, jak różne drogi mogą prowadzić do Boga. Zarysowuje przeróżne sytuacje, momenty, często odległe w czasie i historii, by pokazać, że poszukiwanie dobra staje się celem życia bohaterów jego książek. Jednak autor postanowił zmienić tematykę swoich dzieł i po Chrystusie pod lupę wziął Adolfa Hitlera.

 

W książce „Przypadek Adolfa H." kreśli więc podwójny portret Adolfa Hitlera: Adolfa-artystę malarza i Adolfa-dyktatora. Obaj bohaterowie, mają takie samo dzieciństwo, jednak punktem zwrotnym staje się moment rekrutacji do Akademii Sztuk Pięknych. Wówczas bohater historyczny nie ma możliwości podjęcia studiów, zaś fikcyjny taką szansę otrzymuje. Ścieżki obu postaci od tej chwili coraz bardziej zaczynają się rozchodzić. Adolf-dyktator nie radzi sobie z własnymi problemami, gdy Adolf-artysta – choć z trudem – stawia im czoła. Późniejszy niemiecki przywódca pogrąża się w nerwicy, zamyka się na otaczający go świat, natomiast malarz – powoli otwiera się na innych ludzi. Faszysta nie godzi się na zastaną rzeczywistość – neguje ją, zwłaszcza, gdy stawia opory jego pragnieniom; Adolf-artysta zderza się ze światem, w którym w końcu udaje mu się odnaleźć swe miejsce. Hitler jako dyktator jest bezkompromisowy, niszczy świat, aby wybudować go od nowa, zaś artysta zaś uczy się pokory. Portret, jaki kreśli obu postaciom Schmitt, jest po prostu zachwycający.

 

Autor ukazuje, jak drogi życiowe kształtują nasz charakter i późniejsze losy, jak jedno wydarzenie może zmienić człowieka. Stąd różnice dzielące prawdziwego Hitlera i malarza. Również narracja prowadzona jest w doskonały sposób – wydarzenia z życia Adolfa-dyktatora i Adolfa-artysty ukazane są równolegle, choć, rzecz jasna, w przypadku drugiego z bohaterów nie dochodzi do wybuchu II wojny światowej. Eric-Emmanuel Schmitt bawi się autentycznymi postaciami żyjącymi w tym samym czasie, co Hitler. I tak na kartach powieści mamy szansę zobaczyć spotkanie Adolfa H. z doktorem Zygmuntem Freudem, który leczy artystę z kompleksu Edypa za pomocą psychoanalizy. Freud pomaga Adolfowi odkryć własną seksualność, której poświęcone zostało wiele stron książki.

 

Opisy to interesujące, jednak przypisywanie Hitlerowi jednego z „najbardziej popularnych” przypadków chorobowych opisanych przez Freuda wydaje się trochę pójściej na łatwiznę. Adolf-artysta stopniowo więc uczy się kontaktów z kobietami, by w pewnym momencie odkryć, że sam jest w stanie nie tylko otrzymać, ale również dać im wiele przyjemności. Adolf-dyktator unika cielesności za wszelką cenę. Pogardza własnym ciałem, ale przede wszystkim ciałami kobiet. Jest kompletnie aseksualny. Oprócz Zygmunta Freuda w powieści spotykamy bliskich współpracowników prawdziwego Hitlera - Rudolfa Hessa, Goebbelsa, Himmlera, Goringa, Speera. Sporo miejsca poświęca także Ewie Braun, ukazując ją jako niemal niewolnicę Hitlera, poniżaną i odpychaną przez dyktatora. Książka Schmitta napisana została z wielkim rozmachem.

 

Autor przed rozpoczęciem dzieła analizował biografię Adolfa Hitlera, słuchał jego przemówień, czytał „Mein Kampf” oraz kontemplował opery Wagnera – ulubionego kompozytora niemieckiego przywódcy. Mając takie przygotowanie, Schmitt nakreślił portret Adolfa-dyktatora, czyniąc go, wśród całego zła jakie wyrządził, człowiekiem. Zresztą, takie chyba jest też główne przesłanie powieści "Przypadek Adolfa H.". Według Schmitta w każdym człowieku istnieje zarówno dobro, jak i zło. W każdym z nas kryje się potwór i zbrodniarz. Najważniejsze jest jednak, aby mieć ten fakt na uwadze i o nim nie zapominać. By starać się kontrolować tkwiącego w każdym z nas zbrodniarza.

 

Język powieści jest charakterystyczny dla Schmitta – prosty i bardzo jasny. Wydaje się, jakby autor pisał powieść dla dzieci – tak naiwny momentami jest sposób opisywania w powieści świata. Tyle, że nierzadko to właśnie podejście pozwala dotrzeć do sedna rzeczy, pozwala „opisać nieopisywalne”. Całość czyta się bardzo szybko. I chociaż zazwyczaj zna się, choć pobieżnie, fakty z życia Hitlera-dyktatora, to sposób, w jaki ujmuje je Schmitt, bywa zaskakujący. Jeszcze bardziej fascynująca wydaje się opowieść o fikcyjnym Adolfie, której zakopńczenia nie możemy się w żaden sposób domyślić. Obrazy nakreślone przez Erica-Emmanuela Schmitta są niezwykle plastyczne. „Przypadek Adolfa H." to więc chyba obok "Oskara i Pani Róży" jedna z najlepszych powieści tego autora.

szara_linia
Opinie
Ocena 1 2 3 4 5 6
Komentarz
arven1989 plusminus Linia koment
Przeczytane:2015-11-16, Ocena: 2, Na półkach: Przeczytałem,52 książki 2015,,
Jest to alternatywna historia, książka, którą można albo lubić, albo nienawidzić, nie chcę iść w żadną stronę, ja nie mogłam jej czytać inaczej, niż wybiórczo, za którymś razem udało mi się dotrzeć do końca. wyłowiłam z tego nieco myśli i tyle.
agusia97 plusminus Linia koment
Przeczytane:2015-06-10, Ocena: 3, Na półkach: Przeczytałem,52 książki 2015,Wyzwanie - z historią w tle,
Jestem rozczarowana. Muszę przyznać, że spodziewałam się czegoś lepszego. Jak dla mnie w tej powieści było zbyt dużo wątków nie wznoszących nic do fabuły, przez to czytanie książki stawało się uciążliwe. A po kilkunastu rozdziałach fragmenty dotyczące 'prawdziwego' Hitlera zaczęły mnie nudzić, chyba przez to, że wszystkie były do siebie bardzo podobne, a przemyślenia głównego bohatera wręcz identyczne.
Jednak druga część książki, opowiadająca o losach Hitlera i całego świata w sytuacji, gdy ten dostałby się na Akademię była bardzo interesująca. O wiele bardziej podobała mi się niż pierwsza część książki. We fragmentach dotyczących życia Hitlera, który doprowadził do II Wojny Światowej ciekawe było tylko kilka pierwszych rozdziałów ukazujących wydarzenia, które doprowadziły do ukształtowania się w nim takiego a nie innego charakteru.
Eric Emmanuel Schmitt świetnie pokazał jak z pozoru błahe wydarzenia, mające miejsce z reguły na skutek przypadku mogą zdecydować o naszym życiu.
Barbarka plusminus Linia koment
Przeczytane:2014-10-27, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem, 26 książek 2014,
Wspaniała powieść o znanej, a może nie tak do końca nam znanej?.. postaci znaczącej wiele w historii Europy. Warto przeczytać.
Mamalea plusminus Linia koment
Przeczytane:2014-10-25, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,2014,
Jeśli chodzi o język i styl, to już się zdążyłam przyzwyczaić, że u tego autora nie są one "najwyższych lotów", zdarzają się irytujące sformułowania, ale z czasem przestałam na to zwracać uwagę, dlatego oceniam tę książkę na 6. Uwielbiam alternatywne wersje historii w stylu "co by było gdyby", więc "Przypadek Adolfa H." musiał przypaść mi do gustu. Schmitt dowodzi, jak niewiele potrzeba, by z człowieka stał się potwór - i na odwrót - wystarczy trochę popracować nad sobą, by do narodzin tego potwora nie dopuścić. Jest to filozofia niemal identyczna z zawartą w "Efekcie Lucyfera" Zimbardo, tylko, że tu mamy do czynienia z beletrystyką, a tam z pracą naukową z psychologii, podpartą dowodami. Wnioski są jednak bardzo podobne: człowieka determinują w dużym stopniu okoliczności, jednak mamy wpływ na wybory, jakich dokonujemy i, jeśli będziemy wystarczająco świadomi siebie, a także empatyczni, to w razie czego w odpowiednim czasie zdążymy zauważyć i właściwie zareagować, gdy zaczniemy zamieniać się w Hitlera. W książce rozdźwięk między dwoma równoległymi życiami jest gigantyczny, a punktem decydującym o tym i zapoczątkowującym nową, zdrową osobowość, wydaje się być sesja u Zygmunta Freuda, co brzmi trochę naiwnie - zapewne odniosłabym inne wrażenie, gdyby ten wątek został rozbudowany, jednak, niestety, za namową wydawcy, Schmitt skrócił te fragmenty.
Tindomerel plusminus Linia koment
Przeczytane:2014-10-10, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,"Wyzwanie - książki pełne emocji 2014,Mam,
Jedna z lepszych książek jakie w życiu przeczytałam!
ania87 plusminus Linia koment
Przeczytane:2013-09-17, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,
Wciągająca i ciekawa opowieść. Bardzo mi się podobała.
Na zachętę cytat z tej książki:
"Przyjaźń to rzecz dziwna. Podczas gdy w miłości mówimy o miłości, między prawdziwymi przyjaciółmi nie mówi się o przyjaźni. Przyjaźń czynimy, nie nazywając jej ani jej nie komentując. Jest silna i cicha. Jest skromna."
Kto nie czytał koniecznie niech sięgnie po tą pozycję Schmitta.
Faustyna plusminus Linia koment
Przeczytane:2013-12-22, Ocena: 4, Na półkach: Przeczytałem,52 książki 2013,powieści,
Pomysł na powieść arcy ciekawy i całość wydźwięku książki również. Niewielu już dziś mówi o tym, że nasze decyzje mają wpływ na życie innych. Tak bardzo promujemy naszą indywidualność i wolność, że zapominamy, że ich granicą jest wolność drugiego. Przypadek Adolfa H. utrzymany jest w założeniach psychologii egzystencjalnej, każdy może podejmować własne decyzje i ich wybór zależy tylko od niego.
Schmit opowiada nam dwie równoległe historie Adolfa, tą którą zapisała historia i alternatywną w której główny bohater zostaje adeptem Akademii Sztuk Pięknych i wszystkie uczucia i trudności w nim nagromadzone ujawniają się w jego sztuce i tam są sublimowane. Poznajemy więc Adolfa jako najbardziej wrażliwego wśród swoich kolegów. Jako potrafiącego bronić wartości nawet podczas wojny, potrafiącego zaakceptować inność, gdy jego przyjaciel mówi o swoich homoseksualnych skłonnościach. I potrafiącego kochać i wchodzić w relacje z kobietą, chronić swoją córkę.
Powieść skłania do refleksji jakie ja podejmuje decyzje i jaki one mają wpływ na innych! Polecam!
en-ca_minne plusminus Linia koment
Przeczytane:2013-02-15, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,Mam,Wyzwanie - literatura faktu,
Chyba najlepsza książka Schmitta. Przewrotnie opowiedziana historia Hitlera takim jakim był przeplatana historią Adolfa H., który Hitlerem nie został, bo w przeciwieństwie do tego rzeczywistego, dostał się na ASP. Poruszające studium dwóch identycznych, a zarazem kompletnie innych przypadków. Daje do myślenia i uderza prawdziwością. Zdecydowanie jedna z najlepszych książek, jakie czytałam.
pies Linia koment
Ocena: 1, Na półkach: Czytam,Mam,
nieidentyczna Linia koment
Przeczytane:2015-06-09, Na półkach: Przeczytałem,
nikikate Linia koment
Przeczytane:2015-03-08, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,26 książek 2015,Przeczytane,
LadyM Linia koment
Przeczytane:2015-01-06, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,52 książki w 2015,
akarasek Linia koment
Przeczytane:2014-10-27, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,
migaweczka Linia koment
Przeczytane:2014-10-08, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,
moniapili Linia koment
Przeczytane:2013-03-22, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,
Inka Linia koment
Na półkach: Chcę przeczytać,
Mariita Linia koment
Na półkach: Chcę przeczytać,
gosia_gosia16 Linia koment
Przeczytane:2014-07-17, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,52 książki 2014,
white_swan Linia koment
Przeczytane:2014-04-21, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,52 książki - 2014,Eric-Emmanuel Schmitt,Moja biblioteczka,
kasjopea Linia koment
Przeczytane:2014-03-09, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,Mam,
jolantasatko Linia koment
Przeczytane:2014-02-02, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,2009,
arsula Linia koment
Na półkach: Chcę przeczytać,
ja_rus Linia koment
Na półkach: Chcę przeczytać,
oszosz Linia koment
Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,
takahe Linia koment
Na półkach: Chcę przeczytać,
Natalia_Katarzyn Linia koment
Przeczytane:2013-03-30, Na półkach: Chcę przeczytać,
break
POLUB NAS!
WYDAWCY POLECAJĄ
Zwyczajna łaska
Książka Racheli
Sekret Wesaliusza
 
STRONA GŁÓWNA

MOJE GRANICE
Dodaj/Opublikuj
Wirtualna biblioteczka
Ustawienia
Więcej opcji
KSIĄŻKI
recenzje
premiery, nowości
zapowiedzi wydawnicze
audiobooki
patronaty
rankingi
autorzy
rekomendacje
wyzwania czytelnicze
WIERSZE

OPOWIADANIA

KONKURSY

SPOŁECZNOŚĆ
forum
blogi
zdjęcia
filmy
kalendarz
książki za aktywność
PUBLICYSTYKA
wywiady
eseje
sylwetki twórców
recenzje filmów