Okładka książki - Rok Szczura. Wędrowniczka

Rok Szczura. Wędrowniczka

Wydawnictwo: Papierowy Księżyc
Data wydania: 2015-12-05
Kategoria: Fantasy/SF
ISBN: 978-83-61386-79-7
Liczba stron: 450
Dodał/a recenzje: Damian Kopeć

Ocena: 5.2 (10 głosów)

A niech to Saszy!

Oto powieść drogi. Nie tyle asfaltowej czy betonowej autostrady, ekspresówki czy dwupasmówki, co raczej wiejskiej - mniej lub bardziej bitej - dróżki. Takimi drogami idą, jadą na krowach, włóczą się bohaterowie Roku szczura, kolejnego poczytnego cyklu Olgi Gromyko. Nie inaczej jest w jego tomie drugim, którego tytuł jednoznacznie brzmi Wędrowniczka.

Historia nie dba o to, co ty uważasz za cel swojego życia. Ona jest jak sroka, ciągnie do gniazda wszystko co jaskrawe, błyszczące, niezwykłe.

Wieski stoją, wiatry wieją, trawy się kołyszą, ludzie żyją jak mogą, świat oswajając jak potrafią. Tsar miłościwie panuje, ci lepsi (elity) miłościwie się bawią, ci gorsi - niemiłosiernie harują, próbując przeżyć kolejny dzień. Ryska, Żar i Alk ni to miłościwie, ni to niemiłościwie tułają się po drogach, po „wiesiach" i rozmaitych ciemnych zaułkach. Pozornie mają jeden cel, choć tak naprawdę to różne cele. Niekoniecznie te, które głośno wyjawiają. Idą razem, ale jakby osobno, kłócąc się i tocząc swary głupie przy byle okazji. W końcu jednak pomagają sobie nawzajem. Żarowi ciągle wszystko lepi się do rąk, choć Ryska usiłuje temu nieporadnie zapobiegać. Dla gadającego białowłosego pół-szczura Alka język stanowi równie skuteczną broń, co miecze, noże czy zwykłe ręce. Tylko krowom takim jak Miłka pozostaje cicha służba w roli rumaka. Bohaterowie przemierzają tsarskie ziemie i wychodząc szczęśliwie z jednych tarapatów, natychmiast zgrabnie wplątują się w drugie.

Bo tak naprawdę człowiek zawsze próbuje pozbyć się problemów, których nie jest w stanie rozwiązać, a nie życia.

Akcja książki jest raczej niespieszna, taka w rytmie kroków krowy wierzchowej. Nie można liczyć na jej przyspieszenie nawet wtedy, kiedy wydarzenia pozornie nabierają tempa. Prosta, dobroduszna Ryska dorasta, ale powoli, bardzo powoli, jakby nie chcąc wyprzedzać wydarzeń. Żar zmienia się jeszcze wolniej, nie mówiąc już o w dużym stopniu zadufanym Alku. Dominujący humor to humor słowny. Zgryźliwy Alk nieustannie wszystkim docina, święcie przekonany o swojej wielkopańskiej wyższości nad prostym, niewiele rozumiejącym ludem. Żar, choć nie jest szczurem, próbuje się odgryzać jak potrafi, Ryska - jak pewien Marceli szpak - stale dziwi się światu. Ciekawe jest to, że wszystko to ma swój urok. Wyrazistych bohaterów ukazuje bowiem Olga Gromyko z lekkim przymrużeniem oka, z życzliwością wobec ich słabości. Ich przygody nie są bardzo niesamowite, ale niosą dozę refleksji, różnorakiego spojrzenia na świat. Duży nacisk położony został na wzajemne relacje między postaciami, na ich poznawanie się, szukanie porozumienia ukrywane się za słownymi potyczkami. Chwilami mamy poczucie towarzyszenia trzem samotnikom, podróżującym razem i niezwykle powoli uświadamiającym sobie, że tak naprawdę są sobie potrzebni, że w pojedynkę niewiele mogą zdziałać. Wadą tomu dugiego jest jego zakończenie - takie ni stąd, ni zowąd. Szczęście, że jest już dostępna kontynuacja przygód bohaterów książki. Warto zauważyć, że Wędrowniczka to powieść raczej dla tych, którzy lubią sagi, niespieszne rozmowy i towarzyszenie postaciom. Niekoniecznie zaś to propozycja dla wielbicieli fantasy pulsującego dynamiczną akcją.

Jeśli na czas nie zrezygnować z marzenia, które straciło sens, to spełnienie go przyniesie tylko rozczarowanie.

Kup książkę

przesuń

Musisz być zalogowany, aby komentować. Zaloguj się lub załóż konto, jeżeli jeszcze go nie posiadasz.

Opinie

Opinia 10               Rok szczura. Wędrowniczka jest właściwie tą książką, dzięki której się zaczęła cała moja przygoda z pisaniem recenzji. Dlaczego? Jak tylko przewróciłam ostatnią stronę i zrozumiałam, że to koniec powieści, rzuciłam się do komputera, by szaleńczo poszukiwać informacji na temat daty wydania kolejnej części. Tak trafiłam na wydawnictwo Papierowy Księżyc oraz ogłoszenie konkursu Wyzwanie - fantastyka 2016. Jako że w fantastyce zakochałam się jeszcze w podstawówce, a od tego czasu nasz związek jeszcze ani razu nie przechodził najmniejszego kryzysu - natychmiast się zgłosiłam.             Niestety nie posiadam żadnego wyższego wykształcenia pozwalającego na interpretowanie i zrozumienie tekstów literackich na tle epok, stylów pisarskich czy szczegółowych środków artystycznych, niemniej zarówno czytanie jak i pisanie od dawna mnie pociągało. I mimo że jako drogę życiową wybrałam zdecydowanie ścisłe przedmioty, to humanistyczne hobby wciąż wypełnia moje wolne chwile. W końcu jako mała dziewczynka marzyłam o tym, by zostać pisarką!                 Druga część trylogii (lub pierwsza część ostatniej części dwurogu, jeśli ktoś woli oryginalną, białoruską wersję) skupia się głównie na przemianie Ryski, autorka krok po kroku pokazuje jak rośnie ...
(czytaj dalej)
Avatar użytkownika - barwinka
barwinka
Przeczytane:2016-01-31, Ocena: 6, Przeczytałam, Mam,
Zabierając się za kolejny tom przygód bohaterów byłam ciekawa, jak potoczą się ich losy, choć miałam świadomość charakteru Ryski. O dziwo w tym tomie bohaterka powoli się zmienia, doświadczenia, które zdobywa w czasie podróży pozwalają jej przejrzeć na oczy, zrozumieć, że nie ma dobra i zła, ale jest bardzo dużo odcieni szarości. Dziewczyna powoli nabiera pewności siebie, pokazuje, że mimo wychowania w wiesce nie da sobie w kaszę dmuchać. Jest to zmiana powolna i nawet pod koniec lektury nie dorównuje moim ulubionym bohaterkom innych serii pisarki, ale nadal mam nadzieję, że w kolejnym, ostatnim już tomie, wreszcie pokaże pazury.  Coraz bardziej podobają mi się również pozostali bohaterowie, Żar, drobny złodziejaszek, którego spryt i zwinność nie raz uratowały przed problemami, ale o wiele częściej do nich doprowadziły. Alk, szlachcic, który musi dostosować się do życia, tajemniczy, mroczny, z zadrą w sercu, mężczyzna, który nie przyciąga do siebie ludzi, a to, że trafił na Ryskę, która chce mu pomóc, może uważać za dużą szansę od losu. Pisarka wprowadza również nowe postacie, które powoli zbliżają się do bohaterów i wchodzą z nimi w różne relacje. Styl pisarki cały czas się rozwija, wciąga, zachęca do lektury i nie pozwala się od niej oderwać. Żarty sytuacyjne, ciągłe utarczki między Żarem a Alkiem, mężczyznami ...
(czytaj dalej)
Avatar użytkownika - vaapu
vaapu
Przeczytane:2017-05-31, Ocena: 4, Przeczytałem, 52 książki 2017, Mam, Wyzwanie - fantastyka 2017,
Liczyłam na jakieś nowe, zaskakujące wątki w historii Ryski i jej kompanów, ale druga odsłona Roku szczura w zasadzie jest bardzo podobna do pierwszej. Akcja toczy się nieśpiesznie, bohaterowie przemierzają kolejne drogi na grzbietach krów i razem wychodzą z kolejnych tarapatów. Nie doczekałam się fabularnych zaskoczeń, na które liczyłam, ale oceniam tę część tak samo jak i pierwszą, głównie za humor. Urzekła mnie naiwna, choć dojrzewająca powoli Ryska i jej dwaj sympatyczni, ale zdecydowanie charakterni towarzysze.
Link do opinii
Avatar użytkownika - lucter
lucter
Przeczytane:2017-04-22, Ocena: 5, Przeczytałem, Wyzwanie - fantastyka 2017,
W drugim tomie trylogii towarzyszymy nadal trójce przyjaciół, którzy stają się sobie bliżsi i nie chodzi już tylko o odebranie obiecanych pieniędzy. Alk ma coraz większe problemy z pozostaniem w ludzkiej postaci. Ryska zaczyna uświadamiać sobie swoje uczucia. Zarysowują się też widoki na szerszą intrygę, gdy dowiadujemy się o pewnym skradzionym przez Żara tajnym meldunku i zamysłach tsara. Kolejna część stała się teraz lekturą obowiązkową.
Link do opinii
Avatar użytkownika - saphereaude
saphereaude
Przeczytane:2017-04-09, Ocena: 5, Przeczytałem, "Wyzwanie - fantastyka 2017", Mam,
Druga część serii "Rok Szczura" jest prawie tak samo zachwycająca jak pierwsza. Żar i Ryska mieli tylko otrzymać obiecaną zapłatę, ale los chciał inaczej. Troje przyjaciół musi walczyć, kraść, a nawet uciekać z szubienicy. Alk, jak zwykle arogancki, musi zmagać się z wewnętrznym szczurem. Czy uda mu się w końcu od niego uwolnić? Niestety nie w tej części. Żar i Ryska wspierają go. Żar swoimi cętymi uwagami, a Ryska macierzyńską i naiwną troskliwością. Ich przygody dopiero sie rozpoczeły. Świat stoi u prógu wojny, czy bohaterowie przeżyją? Dialogii przyjaciół rozbawiają do łez, a ich przygody zachęcają do dalszej lektury. Książka ta bawi i sprawia, że pragnie się więcej. Zbereźnych komentarzy Alka, grania modlika przez Żara, i naiwnośći Ryski, które chce być tylko zwykłą panią domu. Już sięgam po trzeci tom i mam nadzieję, że nie będzie to koniec przygody z nimi.
Link do opinii
Ryska z pozoru jest zwykłą dziewczyną, ale posiada zdolność jasnowidzenia, co nie tylko wyróżnia ją od innych, ale również wielokrotnie wpędza w kłopoty. Dziewczyna najbardziej na świecie pragnie wyjść za mąż i w tym celu wyrusza w podróż. W pełniej przygód wędrówce, dziewczynie towarzyszyć będą dwaj całkowicie różni kompani. Żar- przyjaciel z dzieciństwa i zwinny złodziejaszek oraz Alk- szczur, który tak naprawdę nie jest szczurem. Pierwszy tom trylogii mnie zaskoczył, a szczególnie długie wprowadzenie. Spora część książki opowiada historię Żara i Ryski, którzy dorastają na oczach czytelnika. Dziewczyna nie miała szczęśliwego dzieciństwa, lecz oddana do majątku odetchnęła wolnością. Nowe znajomości, frywolne zabawy i przyjaźń, potrafiąca odpędzić najstraszniejsze koszmary. Początkowo byłam znudzona, lecz szybko polubiłam tę dwójkę i kiedy oboje dorośli, zatęskniłam za dziecięcymi bohaterami, bo młodym bohaterom można wiele wybaczyć, co niekoniecznie tyczy się dorosłych postaci. Ryska jest zwykłą dziewczyną ze wsi, której największym marzeniem jest posiadanie rodziny i spokojnego życia. Jest idealistką, trochę naiwną, ale jej osobowość z czasem ulega zmianie i w moim odczuciu, jest to dobra przemiana. Najlepszą i najbardziej skomplikowaną postacią jest (nie) szczur- Alk. Skrywa wiele sekretów. Pragnie człowieczeństwa i początkowo wzbudza skrajne emocje, lecz jak dla mnie on sprawił, że czytało mi się tę książkę naprawdę przyjemnie. Żar w swojej młodzieńczej wersji bardzie ...
(Pokaż całą opinie)
Link do opinii
Avatar użytkownika - ewaboruch
ewaboruch
Przeczytane:2016-10-23, Ocena: 5, Przeczytałem, 52 książki - 2016, fantastyka, SF, przygoda,
Ryska wraz z Żarem i Alkiem dalej są w podróży. Na ich drodze nie brakuje różnych przygód, a tu rozbójnicy, oskarżenie o morderstwo, spotkanie Wędrowców, czy zatrzymanie się na dłużej w miasteczku zdrowotnym Łosie Jamy. W międzyczasie w całym kraju zbierają po 3 ludzi z wioski pod pretekstem odbudowy zabudowań obronnych, a prawda jest zupełnie inna. Powieść ta jest podobnie napisana na poziomie, jak ta pierwsza i ma zawartych w sobie sporo różnych sytuacji, w których każdy znajdzie coś dla siebie.
Link do opinii
Avatar użytkownika - flamenco88
flamenco88
Przeczytane:2016-01-14, Ocena: 6, Przeczytałem, 52 książki 2016, Przeczytane,
Druga część według mnie jest tak samo dobra jak pierwsza. Świetnie się bawię czytając książki tej autorki, czekam na kolejną część!
Link do opinii
Avatar użytkownika - VViola
VViola
Przeczytane:2017-02-08, Ocena: 5, Przeczytałam, Mam,
Inne książki autora
Wiedźma naczelna
Olga Gromyko0
Okładka ksiązki - Wiedźma naczelna

Polowanie na wiedźmę z tytułem bakałarza IV stopnia magii bojowej, w dodatku rudą i W.Redną to praca niebezpieczna, skomplikowana, a do tego niewdzięczna...

Rok szczura. Widząca
Olga Gromyko0
Okładka ksiązki - Rok szczura. Widząca

Rok Szczura. Widząca" to najnowsza na polskim rynku powieść Olgi Gromyko, bestsellerowej autorki "Wiernych wrogów" i serii o przygodach wiedźmy...

Reklamy