Krwią pisane - wiersz

Miłość krwią pisana

na nieszczęście ludziom dana

Strzała z łuku poleciała

w naszych sercach się zatrzymała...

Nic tak nie boli

jak głos, który serce koi

Serca wiatrem poszarpane

niespełnionym żarem rozedrgane

Nasze tęsknoty, smutek i żal

owinęły dusze jak szkarłatny  szal...

Kiedy już nam nic nie pomoże

rzucimy się w głębokość morza - 

zapłacze za nami tylko zorza

Bo lepsze piekieł otchłanie

niż żyć bez Ciebie - Kochanie.