Odmiana - wiersz

Szlochanie szlochanie i żal

Uśmiechu radości już brak

Tak bardzo potrzebuję szmal

Tak bardzo mam na niego smak

Potrzeby coraz większe mam

A sprostać im trudno bez forsy

Więc w lotto coraz częściej gram

Bo nie chcę od innych być gorszy

Przegrałem już wszystkie mażenia

Już nic mi nie pozostało

Rodzina przechodzi cierpienia

A mi jest wiecznie za mało

Użalam się nad swym losem

Bez sensu to opisując

Przebłyski w głowie mam czasem

Logicznie reasumując

Ze skarbem jest rodzina

Ze zdrowie też najważniejsze

Ze pieniadz to tylko kpina

I już wydaje się lżejsze