Szarość - wiersz

Szara ulica i domy szare

Błąkają się myśli po głowie

Choć krzyk rozpaczy ciśnie sie w gardło

To nic dziś nie powiem

Stoję cichutko jak tylko mogę i patrzę na tych ludzi

Którzy podnoszą twarze w swej dumie 

A w sercu boją się siebie

To tylko oni w codziennej monotonii

Żyją i życia się boją

A ja okryta płaszczem szarości kryję swoje uczucia

i chowam szczelnie iskierkę miłości

w dziurę samozepsucia.