O niczym szczególnym - wiersz

Nie mówię tego czego nie umiem
ani nic co nie znam
co byłoby jedynie cząstką mnie.

W tamte dni ja żyłem jakoś
a teraz jakoś nie żyję

po co mam truć się o sztuce
skoro ona mnie nie podnieca
po co czekać rok
jak możemy teraz.

Patrzeć
w każdej wolnej chwili
i o każdym zajętym czasie
oczkiem gołębim
na najpiękniesze
z pięknych tworów ludzkich.

Na nas samych
i po co nam teorie, epoki, prądy,nurty.

Nie ma nic bez nas
i nas nie ma bez tego
co nazywamy sztuką.
Wystarczy istnieć.