Lustro - wiersz

To w lustrze cień zielonych oczu
zmęczona twarz przykryta smutkiem
kosmykiem włosów zamyślona
spojrzeniem nieobecnym krótkim

mimiką gestów drga policzek
wychodzi z tego szary grymas
oddech oszronił taflę srebrem
jakby ten obraz chciał zatrzymać

kąciki ust obwisły żalem
na czole pot perli się łzami
odwracam wzrok odchodzę cicho
szelestem kroków zasłuchany