Najważniejsze - wiersz

dźwięk zatoczył koło

podaje rękę

przyjaciel

dziecko wyławia matkę

z tłumu

wychodzi najwrażliwsza

zmienia kierunek fali

odbiera nawet najdrobniejsze drgania

po nocnym biegu

odsuwa głaz

żeby oddychać

nie potrzebuje powietrza

może żyć

bez zbędnych drobiazgów

zechce jedynie

ciepła

rozprzestrzenia je

sama

prostuje myśli

kiedy spada popiół

gorącym żarem

określa przyszłość

zawsze

pozostaje krok za