Dziewczyna w prześcieradłach - wiersz

zdejmuje sandały

szkicownik w ręce

trzymasz

ołówki i klucze

grają muzykę

od nowa

kołyszesz mrokiem

dalej niż sięga myśl

poszedłeś za nią

zapalone pochodnie

wracają dawnym ogniem

pierwsze dotknięcia

w trawach

szumi historia

dwóch nocy

nadmiar

impresji nie zamalujesz

powróci wschodem

lawiną słonecznych promieni

jej głos

rozpoznasz

zanim nastanie wieczór

odejdzie