Odsłony - wiersz

łatwo o niej mówić

kiedy na przejściu czerwono

odchyla głowę nie patrzy

jeszcze oswaja z daleka

chłodną studnię

obchodzisz zataczając kręgi

chciałabym żeby miała głos anny

tej która czytała milczenie

i mszą wędruje

w głąb cienia

dawno nie oglądałam się za siebie

nie odpowiadam

na zaczepki o światło

zamykać oczy na chwilę chcę

poczuć jej kontur

rośnie we mnie

bez żalu