Wenus z Granic - wiersz

Jej kobiecość Gall Anonim opisał w kronikach

ognista chudzinka o nicku Anika

wierszokletka z Granic, wodna nimfa-rusałka

ten komplement to broń Boże żadna lipna przechwałka

W zwiewnym fartuszku po sadzie myszkuje

w wiklinowy koszyk maliny wsypuje

kiedy się już zmęczy, siada na leżaku

romantyczka która słucha śpiewu ptaków

Oczytana w książkach zwłaszcza w autentykach

przy nich się Monice najlepiej zasypia

kocha te historie prosto z życia wzięte

one jak zaklęcie, magią są dotknięte

Ujmuje prostotą, odwagą, skromnością

"lalki tapeciary" patrzą nań z zazdrością

oprócz tony pudru w głowach mają pusto

więc Anika przy nich to chodzące bóstwo

Niewinność z grzesznością, miesza się w tej pani

serce jej napewno nie dla tanich drani

raczej dla rycerza w platynowej zbroi

który niczym przybysz u wrót jego stoi