przestanę być - wiersz

bez domiaru uczuć
zdobny w powagę cienia
będę na pewno cięższy
o kilka gramów myśli
które zatętnią bólem

czy było warto
przetoczyć się
jak drewnianym kołem
poza koleiny wytyczone zgiełkiem
jak zgubiony w milczeniu kamień
nie zapytam już
o datę narodzin świata