Tylko raz - wiersz

z z drzewa przed domem spada szron

nastawiam dłonie

topnieje

kołyszę jego krople

srebrne falują w słońcu

przejrzystym cieniem

łagodnie spływają na zziębnięte palce

teraz tylko podnieść je do ust ogrzać

wypłynąć w wielką podróż