śniadanie miłości... - wiersz

wyczyściłeś zbrudzoną szybę
przesmarowałeś skrzypiące drzwi
kształtowałeś myśli nadziei  żniwem
oddychałeś słońcem… jak ono lśni!

odświeżałeś umysł czystością
malowałeś serce na ścianie
poznawałeś duszę  miłością
wierzyłeś  w spotkanie na śniadanie

całe piękno na tacy oddycha
krystaliczny staje się dzień
tutaj miłość swoja spotykasz
już nie straszny ci chłód i cień
a.k.02.02.12