ślub - wiersz

Ślub 

Życie piękniejszych barw nabiera

Kiedy się tę  jedyną spotka

I już wydajesz się mądrzejszy

Radość wypełnia Cię od środka.

Kumplom, co jeszcze w piasku dłubią,

Pozujesz z bohaterską twarzą

W pogardzie mając wszystkich którzy

Na taki krok się nie odważą.

Jużeś spełniony, jako facet

Obrączka paluch Ci opina

Wśród wszelkich głośnych ,,ochów”, ,,achów”

Twe nowe życie się zaczyna.

I w pięknym domu wszystko nowe

Ty myślisz : betka, super, luzik

Że będziesz tylko leżał w betkach

I od pilota wciskał guzik.

I że kobieta w pięknych włosach,

Z rzęsami do połowy czoła

Perlistym głosem z ust perłowych

Na podwieczorek cię zawoła.

A potem wyjdziesz na spacerek

Żona –ach, co za piękne słowo

Naczynia zmyje i pościera

Twoją posadzkę marmurową

Wracając kupisz żonie kwiaty

Wstąpisz na piwko do ,,Zamkowej,,

Na progu żony się spodziewaj

Jak zwykle pięknej, wystrojonej.

I tak Ci latka będą mijać,

I troszkę Ci się cofnie czoło.

Obrączka zacznie cię uwierać

Przestanie być już tak wesoło.

Nikt już na obiad nie zawoła,

Wstawać nie będzie Ci się chciało

Żonka już nie ta sama zgoła,

TV wam będzie nawalało.

I gdy wracając sobie z pracy

O szyld „Zamkowej” się obijesz

Na progu będzie stała żona

Donośnym basem wrzeszcząc ,,PIŁEŚ”!

Posadzka się rozejdzie w kuchni

I dziura Wam się zrobi w dachu.

W ogrodzie zamiast świeżej trawy

Wyrośnie tylko kupa piachu.

Satyry mojej wers ostatni,

Więc dodać tego nie omieszkam

Masz jeszcze szansę, więc wiej czym prędzej,

Ostatnią szansę…Panie Kuleszka! :D