KOWARETE IKU SEKAI* - wiersz

Rozkładam przed tobą białą kartkę i kredki

egzystencjonalne

na spirali czasu nakreśl swoje myśli

proporcjonalne

przesuń palcem po mapie spojrzeń

zachłannie

zawiązując na supły oddechy

irracjonalnie

zgubiłam przestrzeń między dotykiem

a bólem głowy o świcie

kiedy termometr wskazywał

minus dwadzieścia osiem stopni

zamarzły marzenia częściowo spełnione

o północy

zaspane oczy dławią się powietrzem

pretensjonalnie

gdy wpatrujesz się w moja duszę

 nachalnie

składając pieczęć z warg na mojej szyi

delikatnie

naznaczyłeś kształt jutra

dosadnie

*”Kowarete iku Sekai”  (rozpada się świat) Girugamesh

(11.02.2012)